Εκεί να δώσεις την καρδιά σου….

Archive for November, 2014

Live happy and healthy, like a Greek


This is the time of year I live, work and play on a tiny, remote Greek island with no airport and fewer than 8,500 residents, including goats.

It’s a beautiful, magical, revelatory place. Be happy for me. A generous spirit is a sign that your healthy lifestyle training is paying off.

Of course I take the World Wide Web with me, so anxiety is never far away. And neither is the island of Ikaria, one of the world famous Blue Zones: well-studied communities where surprisingly large numbers of people live into their 90s and beyond, and are vigorous, healthy and relatively happy right to the end. I can see Ikaria from the front terrace. It’s a form of research. It inspires me to ask this age-old question: Why do some people live so much longer than others?

Genetics play only a small part in longevity, 20 percent or less. Much more important are your personal lifestyle choices: what you eat and drink the amount of physical activity you get; the time you take for family and friends; how you handle tension, trauma, time.

Ikaria — 25 miles long, 5 miles wide, with healing hot springs that have made it a tourist attraction since 600 B.C. — has been studied up one mountainside and down the other. Blue Zone researchers want to determine what keeps Ikarians living so long, so well, with so little heart disease and diabetes, and virtually no dementia.

Let me repeat that last part before I forget it: In Ikaria, dementia is practically unknown. In the U.S. dementia is rampant, costly and incredibly scary.

In the U.S., only one in nine baby boomers will live to the age of 90, according to Dan Buettner, head of the Blue Zone movement. On Ikaria, one in three live to 90 and beyond.

How do they do it?

You can find the answers in detail at http://www.BlueZones.com website. Here’s my summary. I hope you’re not too busy to read it:

Take your time. To live longer, slow down. On Ikaria, watches are as useless as speed bumps. Ikarians are famous for moving at their own pace, working when they want to work, chilling when they want to chill. I learned that on my first visit there, having lunch with friends at a wonderful little taverna in the port of Agios Kirikos. We all ordered Greek salads. Some of us are still waiting.

Eat your greens. Over 150 kinds of wild greens grow all over the island, and Ikarians enjoy them in a variety of tasty salads and pies. They’re a super source of antioxidants, and eaten, like almost everything else, with a splash of olive oil on top.

Drink herbal tea. Ikarians drink endless cups of tea made from wild mint, chamomile and other local herbs high in compounds that significantly lower blood pressure and decrease their risk of heart disease and dementia.

Take a nap. Ikarians take daily 30-minute naps at least five times a week. Blue Zone researchers calculate this lowers their risk of heart attacks by 35 percent! In a few of the mountain villages, they sleep by day and live through the night. Why? Because they want to.

Keep moving. Ikarians live in remote steep villages that require vigorous walking. They keep gardens, tend to animals and get lots of exercise every day without even thinking about it.

Connect to community. Ikarians maintain strong social ties to their families, neighbors, and villages. They wake up feeling they have a purpose in life. They make time in their day to meet face-to-face with friends.

Eat the Ikarian way. Ikarians thrive on local fresh food, all of it organic and unprocessed. They avoid dairy but consume gallons of goat’s milk, as yogurt or cheese. Their version of the Mediterranean diet is high in vegetables, beans, potatoes and olive oil, and low in meat, fish, sugar and whole grains. They drink a glass or two of local wine a day — absent nitrates and pesticides. (Some folks thinks it tastes like rotted leaf mulch; I like it.) And they benefit hugely from daily doses of their local honey, a thick amber-colored concoction rich in antibacterial and anti-inflammatory compounds.



Η αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα

eksofilo arpagi persefonis

Με αφορμή το εκπληκτικό ψηφιδωτό το οποίο αποκαλύφθηκε στον τύμβο Κάστα της Αμφίπολης στη βόρεια Ελλάδα παραθέτουμε τον μύθο πίσω από το μοναδικό αυτό έργο τέχνης που παράλληλα εξηγεί και τον υπέροχο κύκλο της φύσης!

Η Περσεφόνη στην αρχαία Ελλάδα ήταν κόρη της Θεάς της γεωργίας, Δήμητρας και του Δία. Ο Πατέρας των Θεών, γνωστός για τις ερωτοτροπίες του, αποφάσισε να αποπλανήσει και την απόμακρη θεά, που αδιαφορούσε για τους άντρες. Έτσι ο Δίας μεταμορφώθηκε σε ταύρο και σαγήνευσε τη Δήμητρα, η οποία έμεινε έγκυος. Εννιά μήνες αργότερα γεννήθηκε ένα κοριτσάκι, που ονομάστηκε Περσεφόνη.


Η αρπαγή της Περσεφόνης

Όσο μεγάλωνε η Περσεφόνη, μεγάλωνε και η ομορφιά της. Όταν την είδε ο Πλούτωνας, θεός του Άδη, την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα και αποφάσισε να την κλέψει. Σύμφωνα με τον Ομηρικό ύμνο προς τη Δήμητρα, η νεαρή Περσεφόνη μάζευε λουλούδια στο Νύσιο πεδίο. Τη συντρόφευαν, η Αθηνά, η Άρτεμης και οι Ωκεανίδες νύμφες. Ανέμελη η Περσεφόνη, απομακρύνθηκε από τη συντροφιά της, αναζητώντας το πιο όμορφο λουλούδι. Όταν έσκυψε να πιάσει έναν νάρκισσο, η γη χωρίστηκε στη μέση και από τα έγκατα εμφανίσθηκε ένα άρμα. Οδηγός ήταν ο Πλούτωνας, που με το ένα χέρι κρατούσε τα χαλινάρια των αλόγων και με το άλλο άρπαξε την πανέμορφη κοπέλα. Οι κραυγές της δεν ακούστηκαν από κανένα και η Περσεφόνη κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο.


Ο θρήνος της Δήμητρας

Η Δήμητρα έψαχνε μάταια την κόρη της, μέρα και νύχτα. Απ’ τη λύπη της, η γη και οι καλλιέργειες άρχισαν να μαραζώνουν. Μετά από καιρό, ο Ήλιος που έβλεπε τα πάντα απ’ τον ουρανό, λυπήθηκε τη θεά και της είπε που βρισκόταν η κόρη της. Η Δήμητρα απαίτησε να επιστραφεί η Περσεφόνη, αλλιώς δεν θα άφηνε τη γη να ξανανθίσει.


«Η Αρπαγή της Περσεφόνης» του Μπερνίνι

Ο Δίας, παρακινημένος απ’ τις ικεσίες των ανθρώπων που πεινούσαν, διέταξε τον Πλούτωνα να ελευθερώσει την Περσεφόνη. Η επανένωση της Περσεφόνης με τη Δήμητρα Η επανένωση της Περσεφόνης με τη Δήμητρα Ο Θεός του Άδη δεν είχε άλλη επιλογή απ’ το να υπακούσει, αλλά πρώτα έδωσε στην Περσεφόνη να φάει ένα ρόδι. Ο Πλούτωνας γνώριζε ότι αν η κοπέλα κατανάλωνε τροφή στον Κάτω Κόσμο, θα δενόταν μαζί του και δεν θα μπορούσε να φύγει. Η Περσεφόνη, έφαγε έξι σπόρια και επισφράγισε τη μοίρα της. Όταν το έμαθε η Δήμητρα, έγινε έξαλλη και για να την ηρεμήσει, ο Δίας πρότεινε ένα συμβιβασμό. Για κάθε σπόρο που έφαγε, η Περσεφόνη θα έμενε και ένα μήνα στον Άδη. Έτσι η κοπέλα θα περνούσε το μισό χρόνο δίπλα στην μητέρα της και τον άλλο μισό με τον Πλούτωνα. Η Δήμητρα αποδέχτηκε την απόφαση, αλλά δεν ξεπέρασε ποτέ το χαμό της κόρη της.


Έκτοτε τους έξι μήνες που η Περσεφόνη βρισκόταν στον Άδη, η Δήμητρα πενθούσε και μαζί της πενθούσε και η φύση. Τα δέντρα έχαναν το φύλλωμά τους, οι καλλιέργειες ασθενούσαν και βαρύς χειμώνας έπεφτε στη γη. Όμως όταν η Περσεφόνη επέστρεφε στη μητέρα της, η χαρά της Δήμητρας πρασίνιζε τη γη και άνθιζε τα φυτά…


Περί ευδαιμονίας…


Observer: Να επιστρέψουμε τα Γλυπτά για να διορθώσουμε ένα ιστορικό λάθος


«Ως Βρετανίδα, σκύβω το κεφάλι από ντροπή. Πρέπει να επιστρέψουμε τα Γλυπτά». Η Ελενα Σμιθ είναι εδώ και αρκετά χρόνια η ανταποκρίτρια του Guardian στην Ελλάδα και πολλές φορές δεν έχει διστάσει να στηλιτεύσει τα κακώς κείμενα στη χώρα μας. Την Κυριακή όμως δημοσίευσε στον Observer ένα άρθρο γνώμης που στηρίζει στον μέγιστο βαθμό τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα.

«Τώρα που η Αμάλ Κλούνι αναζωπύρωσε τη συζήτηση, πρέπει να διορθώσουμε ένα ιστορικό λάθος. Να επανενώσουμε τα αρχαία γλυπτά με την πατρίδα τους» τονίζει στο άρθρο της η Eλενα Σμιθ, επαναλαμβάνοντας την ιστορική φράση του λόρδου Βύρωνα: «Είμαι με την Ελλάδα».

Η ίδια δηλώνει ενθουσιασμένη που, με αφορμή την επίσκεψη της Αμάλ Κλούνι, άνοιξε και πάλι η συζήτηση για την επιστροφή των Γλυπτών, παρόλο που -όπως αναφέρει- η διαμάχη θα έπρεπε να είχε λυθεί εδώ και καιρό, εάν κυριαρχούσαν «η λογική και η στοιχειώδης αξιοπρέπεια».

«Τρέμω στην ιδέα του τι θα συνέβαινε εάν ένα βρετανικό μνημείο είχε την τύχη του Παρθενώνα» γράφει η ανταποκρίτρια του Guardian, σχολιάζοντας με πολύ θετικά λόγια τη στάση που τηρεί η ελληνική κυβέρνηση. «Έχω εντυπωσιαστεί από την ψυχραιμία που επιδεικνύει η Αθήνα» τονίζει.

Επισημαίνει, μάλιστα, ότι η Ελλάδα έφτασε στο σημείο να προτείνει την από κοινού διαχείριση των Γλυπτών, μέσω της λειτουργίας παραρτήματος του Βρετανικού Μουσείου στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Η Έλενα Σμιθ επισημαίνει πως η απόφαση να αναλάβει πρωτοβουλία η Αμάλ Κλούνι, η νεώτερη δικηγόρος μεταξύ μιας ομάδας έμπειρων νομικών, δείχνει ότι στόχος είναι να εξαντληθούν όλα τα μέσα -πολιτικά και διπλωματικά- ώστε να μπει τέλος στη διαμάχη.

«Ως Βρετανίδα, σκύβω το κεφάλι από ντροπή, αλλά να θυμάστε αυτό που ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος χαρακτηρίζει ως ανίκητο όπλο της Ελλάδας: την κοινή λογική των απλών Βρετανών που εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, στηρίζουν θερμά την επιστροφή των Γλυπτών» αναφέρει η Σμιθ.

Παραθέτει, μάλιστα, στίχους από τη Ρωμιοσύνη του Γιάννη Ρίτσου: «”Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό, αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’ τα ξένα βήματα”» έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος. Χρειάζονται το φως του αττικού ουρανού για να εκτιμηθούν καλύτερα» σημειώνει η Σμιθ.

«Η Ελλάδα έζησε τις χειρότερες στιγμές της τα τελευταία χρόνια. Η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα θα ήταν μία ισχυρή τονωτική ένεση για μία χώρα που πάντα στήριζε τη Βρετανία στις δύσκολες στιγμές της. Σπανίως έχουμε την ευκαιρία να διορθώσουμε ένα λάθος. Τώρα μας δίνεται αυτή η ευκαιρία και, για ό,τι συμβολίζει, η Μεγάλη Βρετανία πρέπει να αδράξει αυτή την ευκαιρία» καταλήγει η Έλενα Σμιθ.


Greek out over veggies with Aglaia Kremezi


Maybe you’ve heard a certain myth: Greek cuisine is all gyros and meaty moussaka. Not true, says Greek cookbook author Aglaia Kremezi.

“The country doesn’t lend itself to meat. It’s quite mountainous, and there’s no way to produce enough meat to feed everybody,” says Kremezi, who lives on the island of Kea. “People made do with whatever they could cultivate and forage.”

A lot of that is quite tasty, as Kremezi highlights in her new release, “Mediterranean Vegetarian Feasts” ($35, Stewart, Tabori & Chang).

Not all of the recipes are low-calorie — note the copious amounts of olive oil used — but they’re proof that veggies, beans and spices are more versatile than many people realize.

“This is the way I learned to cook from my mother and grandmother,” Kremezi says. Similar preparation techniques are common across the region, which is why she also sprinkles in dishes from Turkey, Lebanon and the Balkans.

No matter what you’re cooking, what matters most is how you treat the ingredients. “Never dump vegetables in the refrigerator and forget about them,” Kremezi says. “Have them ready to finish cooking however you like.” She recommends giving greens attention ASAP: “I will blanch them, steam them, saute them.”

They’ll keep that way for close to a week, ready to be stirred into a soup or piled atop polenta (as in the photo with her recipe, below).

As long as you’re thinking ahead, Kremezi also suggests soaking beans overnight, so they’re ready to be cooked the next day. Canned beans just don’t have the same flavor, she says.

Flavor is paramount to Kremezi, which is why there’s no tofu in the book. As Kremezi says: “It looks like cheese, but when you bite into it, it’s tasteless.”

Kremezi’s American cooking students associate vegetarian dishes with deprivation, so they’re in awe of basic, healthy staples, such as stuffed peppers and green beans with tomato sauce. “They think it’s the most delicious thing they’ve ever tasted, and it’s the simplest thing in the world,” she says.


Braised kale with peppers

1 pound tender kale (about 2 bunches: curly, Italian cavolo nero, Russian or any kind), only the very tough ends discarded
1 tablespoon olive oil
2 red bell peppers, seeded, quartered and cut into ½-inch strips
3 scallions, white plus most of the green parts, thinly sliced
4 cloves garlic, thinly sliced
½ cup white wine
Good pinch of Maras pepper or crushed red pepper flakes, to taste
1 tablespoon fresh lemon juice or balsamic vinegar, to taste
½ teaspoon salt, or to taste
Freshly ground black pepper
Good, fruity olive oil, for drizzling

Serves 3 to 4

Wash the kale. Chop the stems and set aside, then chop the leaves coarsely.

In a large skillet or saute pan, heat the olive oil over medium-high heat. Add the bell peppers and saute with the scallions until they start to soften. Add the garlic and saute for 1 minute, then add the kale stems and saute for 2 minutes more. Add the kale leaves and toss for 1 minute more, then add the wine, Maras pepper and ½ cup water. Cover and cook for 5 to 8 minutes, until the kale is tender.

Stir in the lemon juice (or vinegar) and remove from the heat. Add salt and black pepper to taste, and finish with a drizzle of fruity olive oil.


Αρωμα Ελλάδας στην καρδιά του Μανχάταν


«Νόστιμο φαγητό μεσογειακού στιλ σε έναν πανέμορφο, ασβεστωμένο χώρο. Εκεί μπορεί να βρει κανείς το πιο φρέσκο ψάρι στη Νέα Υόρκη». Ετσι περιγράφει το Bussiness Insider το ελληνικό εστιατόριο «Milos» στην καρδιά του Μανχάταν, το οποίο, μάλιστα, όπως σημειώνει ο αμερικανικός ιστότοπος, βρίσκεται στη λίστα με τα 30 καλύτερα εστιατόρια της πόλης.

Βέβαια, το δημοσίευμα του Bussiness Insider δεν είναι το πρώτο που αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο ελληνικό εστιατόριο. Διθυραμβικές αναφορές στο «Μilos» έχουν γίνει σε πλήθος ξένων δημοσιευμάτων, τα οποία τονίζουν ότι στο συγκεκριμένο εστιατόριο της Νέας Υόρκης μπορεί να γευθεί κανείς απλά τα καλύτερα προϊόντα: Το καλύτερο μέλι, το καλύτερο γιαούρτι και σίγουρα τα καλύτερα ψάρια και θαλασσινά, τα οποία έρχονται κατευθείαν από τη Μεσόγειο. Μέλι θυμαρίσιο από τα Κύθηρα, με μεθυστική λουλουδάτη γεύση, έξτρα παρθένο ελαιόλαδο από την Ελλάδα.

Χαρακτηριστική είναι και η κριτική για το «Milos» στον οδηγό της Michelin: «Αυτό το ελληνικό εστιατόριο εστιάζει στη θάλασσα. Το δείπνο εδώ κάνει όλους να αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε χαλαρωτική εκδρομή στις ακτές της Μεσογείου».

Σημειώνεται ότι, εκτός από τη Νέα Υόρκη, εστιατόρια «Milos» υπάρχουν και στο Μόντρεαλ, στο Λας Βέγκας, στο Μαϊάμι, στο Λονδίνο και φυσικά στην Αθήνα.


















Έλληνες φοιτητές της Νομικής κατέλαβαν την τρίτη θέση στον κόσμο σε διεθνή διαγωνισμό


Το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, στο πλαίσιο χορηγικού προγράμματoς του Ιδρύματος με την Εθνική Τράπεζα, πάντα δίπλα σε πρωτοβουλίες που προάγουν την Αριστεία σε όλα τα επίπεδα, κάλυψε το σύνολο των εξόδων μετάβασης και διαμονής της ομάδας προπτυχιακών φοιτητών της Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στις ΗΠΑ, για να λάβουν μέρος στον Παγκόσμιο Γύρο του διεθνούς πανεπιστημιακού διαγωνισμού εικονικής δίκης Foreign Direct Investment International Arbitration Moot 2014 (FDI Moot – http://www.fdimoot.org) στις 24-26 Οκτωβρίου 2014.

Η ομάδα των φοιτητών νίκησε και κατέκτησε την τρίτη θέση στον κόσμο!

Ο διαγωνισμός εικονικής διεθνούς επενδυτικής διαιτησίας FDI Moot αφορά στο συνεχώς εξελισσόμενο διεθνές δίκαιο προστασίας αλλοδαπών επενδύσεων και αποτελεί προσομοίωση της διαδικασίας διαιτητικής επίλυσης διεθνών επενδυτικών διαφορών. Διοργανώνεται κάθε χρόνο υπό την αιγίδα του Centre for International Studies (Salzburg, Austria), των Νομικών Σχολών των πανεπιστημίων του Suffolk (Boston, Massachusetts), και Pepperdine (Malibu, California), του German Institution of Arbitration (DIS), (Frankfurt/Cologne, Germany), καθώς και του Centre of European Law του πανεπιστημίου King’s College London.

Ως κριτές στον Παγκόσμιο Γύρο του διαγωνισμού FDI Moot συμμετείχαν αναγνωρισμένης φήμης ακαδημαϊκοί και στελέχη διεθνών δικηγορικών εταιρειών.

Η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών συμμετείχε φέτος για δεύτερη φορά στο διαγωνισμό FDI Moot και η Ομάδα της αποτελείτο από τους προπτυχιακούς φοιτητές Λεωνίδα Βυζά-Ασημακόπουλο, Ειρήνη Κικαρέα, Θεοδώρα-Θέτιδα Κουτεντάκη, Αλίκη-Αθηνά Παπαναστασίου και Κλεονίκη-Μαρία Σεργάκη. Η Ομάδα προετοιμάστηκε υπό την επιστημονική επίβλεψη και καθοδήγηση του Δρ. Αναστασίου Γουργουρίνη, συνεπικουρούμενου από τους προπτυχιακούς φοιτητές Ιωάννη Μηλιώνη, Νικόλαο Μπουραζέλη και Μαρία Σουρβάνου, μέλη της Ομάδας που εκπροσώπησε τη Νομική στον περυσινό διαγωνισμό FDI Moot 2013, ως student coaches.

«Κατακτήσαμε την τρίτη θέση στον κόσμο και αυτό δεν θα το είχαμε καταφέρει αν δεν είχαμε την άψογη αρωγή και συνδρομή του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, το οποίο μας βοήθησε πάρα πολύ να εκπληρώσουμε αυτόν τον τεράστιο στόχο και να δείξουμε ότι οι νέοι της Ελλάδας μπορούμε να καταφέρουμε πολύ μεγάλα πράγματα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω το ΙΚΥ για αυτή του την συνδρομή και να ευχηθώ να έχουμε και άλλες τέτοιες επιτυχίες στο μέλλον», δήλωσε ο φοιτητής Ιωάννης Μηλιώνης.

«Η Αριστεία είναι ο μόνος ρεαλισμός σε μια χώρα που βιώνει βαθειά κρίση. Εσείς είστε αυτός ο ρεαλισμός. Είστε οι άριστοι και πρέπει να σας στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις», είπε η πρόεδρος του ΙΚΥ καθηγήτρια Έφη Μπάσδρα απευθυνόμενη στα παιδιά.

Το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, στο πλαίσιο του χορηγικού προγράμματος της Εθνικής Τράπεζας, ανέλαβε την πρωτοβουλία να συνδράμει από φέτος και για τα επόμενα δυο χρόνια, σε δράσεις διεθνών φοιτητικών διαγωνισμών.