WillingtobeGreek

Εκεί να δώσεις την καρδιά σου….

Archive for Uncategorized

Ένας Έλληνας ανάμεσα στους καλύτερους επιχειρηματίες του Καναδά

lourakis2-650x250

Ο Τόνυ Λουράκης είναι συνιδρυτής και διοικητικό στέλεχος της Complete Innovations, μιας από τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες τεχνολογικές εταιρείες στη Βόρεια Αμερική. Μέσω της εταιρείας του, δημιούργησε το Fleet Complete, ένα λειτουργικό πρόγραμμα που προσφέρει τη δυνατότητα σε 6.000 πελάτες στη Βόρεια Αμερική να παρακολουθούν, να βελτιστοποιούν και να διαχειρίζονται πάνω από 80.000 οχήματα, και περιουσιακά στοιχεία.

Υπό την ηγεσία του, η εταιρεία έχει συνεχόμενη ανάπτυξη και ήδη συγκαταλέγεται σε λίστες όπως Braham300, Profit500, Fast50 εδώ και πολλά χρόνια. Οι διοικητικές του ικανότητες σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές του γνώσεις στην ανάπτυξη λογισμικού, οδήγησαν την εταιρεία του Complete Innovations να κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά.

Tony-Lourakis-1

Το 1997 έως το 1999, ο Λουράκης σπούδασε Computer Science στο Seneca College of Applied Arts and Technology. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ίδρυσε τη πρώτη του εταιρεία, την Canlogic Solutions. Μια εταιρεία πρώτου επιπέδου υποστήριξης και λύσεων στη πληροφορική. Το 1998, μαζί με τον Andrew Merisanu ιδρύσαν την Courier Complete, η οποία σήμερα ονομάζεται Complete Innovations. Λόγω της επιτυχημένης επαγγελματικής του πορείας αλλά και των διοικητικών του ικανοτήτων ο έλληνας επιχειρηματίας έχει λάβει πληθώρα βραβείων και διακρίσεων.

Ο Τόνυ Λουράκης είναι επίσης μέλος, εθελοντής και χρηματοδότης στο YMCA Development Committee. Η εταιρεία του, μέσω των προγραμμάτων κοινωνικής ευθύνης που ο ίδιος ηγείται, υποστηρίζει το SickKids Hospital. Επίσης μέσω της εταιρείας του έχει προσφέρει οικονομική βοήθεια έπειτα από το σεισμό της Αϊτής το 2010 και τον τυφώνα Χαϊγιάν το 2013 στις Φιλιππίνες. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου στο Young Presidents Association (YPO) στο Τορόντο. Ο Λουράκης είναι υποδιευθυντής στο Cretan Association of Toronto KNOSSOS και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Hellenic Heritage Foundation.

http://www.cretapost.gr/

Advertisements

«Ελληνισμός θα πει ανθρωπισμός»

n-GREECE-large570

Μέρες που ζούμε και παρά τον πειρασμό της εύκολης προβολής, δεν θα σταθώ στα τεχνοκρατικά και στα χρονοδιαγράμματα, στις απίστευτες δηλώσεις και υπονοούμενα, που αφορούν τις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη. Βρίθουν οι εφημερίδες και το διαδίκτυο, στοιχείων, συγκρίσεων, απειλών, συσκέψεων, αριθμών και υποθέσεων. Ολα αυτά προκαλούν την σύγχυση, γεννούν την ανασφάλεια και αποσκοπούν στον κλονισμό της εμπιστοσύνης μας.

Οι σχέσεις Ελλάδας και Ευρώπης δεν είναι εφήμερες, δεν εξαρτώνται από τις απερίσκεπτες δηλώσεις του κάθε υπουργίσκου, τεχνοκράτη, επαγγελματία πολιτικού ή τραπεζίτη. Μα θα πει κανείς, δουλειά τους είναι: όχι ακριβώς, δουλειά του πολιτικού είναι να προβλέπει, να σχεδιάζει, να λαμβάνει πρωτοβουλίες και όχι να σχολιάζει τα δρώμενα ως αμέτοχος, δεν υπάρχουν αμέτοχοι: «Κυβερνώ, σημαίνει προβλέπω», λένε οι γάλλοι. Και όσον αφορά την Ελλάδα, είχαν προβλεφθεί και είχαν ειπωθεί ευθαρσώς κι εδώ οι λόγοι και τα δεινά που μας ταλαιπωρούν σήμερα (βλ. εν προκειμένω: Αλέκος Παπαδόπουλος «Πολεμώντας τον επόμενο πόλεμο. Υστερη γνώμη για το μέλλλον», από τις «Μεταμεσονύκτιες εκδόσεις», 2014).

Ας πάμε λοιπόν στην ουσία, που δεν είναι άλλο παρά η σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς λαούς και στους εκπροσώπους τους, κι όχι μόνο στον χώρο της πολιτικής.

Η ρήση «ελληνισμός θα πει ανθρωπισμός» ανήκει στον Γιώργο Σεφέρη και ολόκληρη η φράση έχει ως εξής: «Γιατί, μαζί με άλλα, ελληνισμός θα πει ανθρωπισμός». Βρήκα το σχετικό κείμενο στην τοπική έκδοση «Περί Τήνου». τεύχος Ιουλίου-Αυγούστου 2014, με τον τίτλο «Για την παράδοση», όπου ο ποιητής αναφέρονταν στη διαρκή, αδιατάρακτη και δημιουργική σχέση Ελλάδας και Ευρώπης. Εγραφε συγκεκριμένα: «Ελληνικός πολιτισμός δε θα πει κάτι απομονωμένο ξένο και αβοήθητο από κάθε ανθρώπινη προσπάθεια που γίνεται γύρω μας. Θα πει πρώτα απ’όλα να κρατήσουμε με κάθε τρόπο, να κρατήσουμε ζωντανές και ανοιχτές τις ψυχές μας….». (Γιώργος Σεφέρης, Μέρες Δ’, 1 Γενάρη 1941-31 Δεκέμβρη 1944, Αθήνα, «Ικαρος», 1977, σελ. 133-134).

Στην ίδια αντίληψη, με άλλο ύφος, ο Οδυσσέας Ελύτης έδωσε την δική του εκδοχή: «….Έτσι φτάσαμε σ’ ένα σημείο που αναρωτιέται κανείς σε τι πια μπορεί να ωφελεί η απομόνωση, τι πάει να προστατέψει. Και με κίνδυνο να φανώ αντιφατικός, οδηγούμαι στο άλλο άκρο: Λέω μήπως είναι σωφρονέστερον να μην αντιταχτούμε στο ρου της ιστορίας. Μήπως μια διαφορετική στρατηγική θα μας βοηθούσε να διακριθούμε από έναν άλλο δρόμο. Ο ελληνισμός, έδειξε ανέκαθεν μια καταπληκτική ικανότητα να αφομοιώνει, να προσαρμόζεται και να δραστηριοποιείται μέσα στα ξένα σύνολα……Αυτό με κάνει λοιπόν, να κατασιγάζω μέσα μου τον αισθηματία Έλληνα που κρύβω και να σκέπτομαι ότι ίσως είναι πιο σωστό, να μη φοβηθούμε τη σύγκριση και την άμιλλα, αλλά να προχωρήσουμε φυσικά πάντοτε με την προοπτική να διακριθούμε στην ποιότητα, που σημαίνει στο πνεύμα. Γι’ αυτό επιμένω πολύ στο θέμα της Παιδείας. Χρειαζόμαστε Παιδεία σοβαρή, βαθιά, όχι αυτή την τεχνική που συχνάζει στις ημέρες μας, γιατί μόνο μ’αυτή θα μπορέσουμε και να διακριθούμε και να πορευτούμε σ’ ένα καινούργιο δρόμο αλλά και να διατηρήσουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας μας…».

Τί σημαίνουν όλα αυτά για μας σήμερα, από τους δύο κορυφαίους εκπροσώπους του ελληνισμού; Σημαίνουν στροφή στον άνθρωπο, στη γνώση, στην παιδεία, στον πολιτισμό, στη δημιουργία, στην άμιλλα. Ετσι θα προχωρήσουμε στο κοινό ευρωπαϊκό μας μέλλον.

Αθανάσιος Θεοδωράκης
Πολιτικός επιστήμονας

http://www.huffingtonpost.gr/

How one Philadelphia entrepreneur is helping Greece through the ‘Thessaly Valley Project’

Manos Sifakis

Manos Sifakis left Greece to study at one of the most prestigious technical universities in the world— the University of Manchester Institute of Science and Technology in the UK— also known as the MIT of Europe. He left his farming community in Larissa, in central Greece, thinking very well that he’d return to his family, his friends and his way of life after studies to start his own computer business. Conditions in Greece forced him to change his plans and head to the United States, where he took up residence in Philadelphia and started customedialabs in 2000.

Fast forward fifteen years— the company is a leader in the digital marketing space with major Fortune 500 clients like ING, Bayer Pharmaceuticals, Johnson & Johnson and Exxon Mobil having been serviced out of the company’s offices in suburban Philadelphia and— Sifakis’ hometown of Larissa, 200 miles north of Athens.

In Philadelphia, customedialabs has 12 employees in operations, client services and client management, while his Greece office has 40 employees ranging from the creative team, various software engineers, user experience architects and quality assurance.

For Sifakis, there’s no better way to “support” Greece than by supporting and empowering its human capital.

“We could easily staff our office here in the United States with developers, designers and all the positions we need to do the work for our clients,” Sifakis told The Pappas Post.

“But why not staff these positions with able-bodied, talented people in Greece? This is my way of helping— not with charity, but by employing 40 Greeks and supporting 40 Greek families struggling through this crisis and offering these people employment, professional development and dignity— which they deserve. These people can dream again, and for me, that’s a big thing.”

And work isn’t all Sifakis is offering them. He focuses a lot of offering professional development for the people who work for him in Greece. Many have gotten their start with customedialabs and have moved on to big Silicon Valley and European tech companies. Sifakis gave them the opportunity to interface for the first time with a global audience, essentially building their portfolio and resumes.

His work has been noticed globally. CNN recently called the 39-year-old entrepreneur “part of the Greek renaissance.”

From a business perspective, it doesn’t make a lot of sense. Sifakis could have done what hundreds— if not thousands of other US companies have done— and outsource their tech work to cheap subcontractors in Southeast Asia. He could get the work done for a fraction of the cost that he is paying now by employing cheaper and just as talented Indian or Pakistani developers and make more profits.

“It’s not always about the size of the profits,” Sifakis said.

“For me, knowing that in a very small way, we are helping stop the brain drain from continuing, that is a big enough profit for me. For me, this is philanthropreneurism— using my skills and resources to empower others, not just to give hand-outs.”

It’s a model he hopes will spread to his business-owner colleagues in the United States. While he applauds the efforts of numerous organizations he has supported in their efforts to help Greece through the crisis, he also suggested his model as a quick and easy solution that could help hundreds— if not thousands of Greek families.

“Think of all the Greek-owned or Greek led companies in the United States and how each of them could help 5, 10, 20 families with employment. For me, it hasn’t been easy as a small business to build this model and navigate the Greek bureaucracy, but the end result makes it all worth it.”

Sifakis offered his expertise to other business-owners seeking similar alternatives and even is developing a plan that he calls The Thessaly Valley project to bring tech and digital innovation jobs to his hometown of Larissa.

Gregory Pappas

http://kali-ellada.blogspot.gr/

Η άνοιξη του ελληνικού Graphic design

gogreek-kathimerini-01--3-thumb-large

Με έµφαση στη συσκευασία και πηγή έµπνευσης, την παράδοση, οι δηµιουργοί της χώρας µας αποδεικνύουν ότι ο κλάδος έχει πάρει τα πάνω του, όπως κατέγραψαν και τα πρόσφατα Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής & Εικονογράφησης.

«Το επίπεδο του ελληνικού graphic design είναι σταθερά καλό τα τελευταία χρόνια. Και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι τα γραφιστικά γραφεία διακρίνονται πια σε διεθνείς διαγωνισµούς», δηλώνει ο ∆ηµήτρης Φακίνος, εκδότης του περιοδικού +design και διοργανωτής των Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής & Εικονογράφησης (ΕΒΓΕ). Αφορµή για τη συζήτησή µας η 14η απονοµή των βραβείων στις αρχές του µήνα, που επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για έναν ακόµη δηµιουργικό κλάδο της χώρας µας ο οποίος έχει πάρει τα πάνω του. Λογότυπα, παραγωγή εντύπων, εικονογραφήσεις, συσκευασίες, αφίσες, εξώφυλλα δίσκων, καταχωρίσεις και ψηφιακές εφαρµογές δίνουν το βαθµό ανάπτυξης καθώς και την έκταση του ταλέντου της εγχώριας παραγωγής οπτικής επικοινωνίας.

O µεγάλος νικητής ήταν το G Design Studio (το οποίο τιµήθηκε µε το Μέγα ΕΒΓΕ). Το γραφείο της χρονιάς (το 2013 είχε τιµηθεί ξανά µε το ίδιο βραβείο) συγκέντρωσε τις περισσότερες βραβεύσεις, αποσπώντας ακόµη έξι ΕΒΓΕ και επτά επαίνους. «∆ουλεύουµε µε το συναίσθηµα και αυτό εγγυάται επιτυχία. Είναι σηµαντικό να βάζεις ψυχή στην οπτική επικοινωνία», µας εξηγεί ο 49χρονος Μιχάλης Γεωργίου, καθηγητής Γραφιστικής και διευθυντής της πολυβραβευµένης εταιρείας που ιδρύθηκε το 2006. «Οι διακρίσεις αυτές αποδεικνύουν ότι στην περίοδο της κρίσης είµαστε εδώ και δηµιουργούµε, προσπαθώντας να δώσουµε τον καλύτερό µας εαυτό», καταλήγει.

«Έκρηξη» στη συσκευασία

Το ντιζάιν είναι ο χώρος που ενώνει την τέχνη και την αισθητική µε την οικονοµία. Αραγε, πού έχουν περισσότερη έφεση οι Έλληνες σχεδιαστές; «Στη συσκευασία. Ισως επειδή έχει πάει προς τα εκεί η ελληνική αγορά. Υπάρχει έκρηξη ενδιαφέροντος από µικρούς και µεσαίους παραγωγούς, οι οποίοι στρέφονται στο ντιζάιν ως ένα όχηµα που θα τους επιτρέπει να εξάγουν µε καλύτερο τρόπο τα προϊόντα τους», απαντά ο ∆ηµήτρης Φακίνος. Παράγοντες της αγοράς, όµως, σχολιάζουν το φαινόµενο του overdesign, που πολλές φορές έχει ως αποτέλεσµα κάτω από το λουξ περίβληµα να «κρύβεται» το ίδιο το προϊόν. Κάτι τέτοιο γίνεται σε κάποιες περιπτώσεις µε τις συσκευασίες του λαδιού.

∆εν είναι τυχαίο, λοιπόν, που το G Design Studio συµµετείχε στο διαγωνισµό µε ένα µπουκάλι ξιδιού πάνω στο οποίο έγραφε «Οχι άλλο λάδι». Πρόκειται για ένα έξυπνο σχόλιο γι’ αυτή την υστερία. «Στην Ελλάδα, όταν κάτι έχει επιτυχία, το αντιγράφουν. Οι επιτυχηµένες ιδέες καταλήγουν έτσι να γίνονται αποτυχία. Πόσα frozen yogurt µπορούµε να “επικοινωνήσουµε”; Πρέπει εµπορικά να αρχίζουµε να σκεφτόµαστε και άλλα πράγµατα», σχολιάζει ο Μιχάλης Γεωργίου.

Η ελληνικότητα «πουλάει»

Η ντόπια γραφιστική δηµιουργία διαθέτει, επίσης, τη φαντασία για να ανατρέπει τα κλισέ της παραδοσιακής εικονογραφίας των τουριστικών σουβενίρ. Το Χρυσό Εικονογράφησης απονεµήθηκε στο Yonas Design για τη δουλειά του «Gogreek collectibles»: µπουκαλάκια ούζου απεικονίζουν ανθρώπινες φιγούρες µε παραδοσιακές φορεσιές από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. «Γενικώς δεν συµµετέχουµε σε διαγωνισµούς», εξηγεί ο δηµιουργικός διευθυντής του γραφείου, Γεώργιος Γιώνας. «Όµως αυτή ήταν µια δουλειά που µας άρεσε πάρα πολύ. Ξεκινήσαµε να τη σχεδιάζουµε πριν από 3 χρόνια. Υστερα από µια µακρά περίοδο διερεύνησης και πολλούς πειραµατισµούς, καταφέραµε να φτιάξουµε µια συσκευασία που δεν µοιάζει µε καµιά άλλη. Καταφέραµε να γίνεται προϊόν η ίδια η συσκευασία (και όχι το περιεχόµενο)». Γιατί η ελληνικότητα «πουλάει» τελευταία στο ντιζάιν; «Η χώρα µας είναι από πλευράς λαογραφίας και ιστορίας µια ανεξάντλητη πηγή έµπνευσης. Όµως, όταν κανείς πειραµατίζεται µε σύµβολα, οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός. Η µεγάλη πρόκληση για εµάς ήταν να σχεδιάσουµε κάτι εµφανώς σύγχρονο, το οποίο, όµως, θα σέβεται απόλυτα την παράδοση», τονίζει ο Γ. Γιώνας.

Βιβλία και εξώφυλλα δίσκων

Η γραφιστική παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερη άνθηση και στον τοµέα του πολιτισµού. Η Εκθεση Βιβλίου της Αθήνας, το Μέγαρο Μουσικής, η Στέγη Γραµµάτων και Τεχνών, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και άλλοι πολιτιστικοί φορείς ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο για το ποιος θα έχει το καλύτερο πρόγραµµα ή αφίσα. Τι άλλο παρατηρήσαµε στα φετινά ΕΒΓΕ; Οτι πλάι στους παλιούς δηµιουργούς και στα καταξιωµένα γραφεία υπάρχουν φρέσκα δηµιουργικά µυαλά που αξίζουν την προσοχή µας. Οπως η περίπτωση της αρχιτέκτονος Βασιλικής-Μαρίας Πλαβού, η οποία απέσπασε δύο ΕΒΓΕ για τον καλλιτεχνικό κατάλογο «Φirma Gypsy Globales» της εικαστικού Μαρίας Παπαδηµητρίου. Αλλά και η Ιφιγένεια Βασιλείου, που σπούδασε γραφιστική στα ΤΕΙ και κάνει µεταπτυχιακό στις ψηφιακές µορφές τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών. Εκείνη κέρδισε το ΕΒΓΕ στην κατηγορία «Εξώφυλλο δίσκου» («Marginalia» των Baby Guru) και πήρε έπαινο για ένα κοµψό βιβλίο που παρουσιάζει τους πρωταγωνιστές της κβαντικής επιστήµης (Πανεπιστηµιακές Εκδόσεις Κρήτης).

Πώς εξηγείται, λοιπόν, αυτή η πρόοδος στον ελληνικό γραφιστικό κλάδο; «Ανοιξαν πολλά µικρά γραφεία, των οποίων η δουλειά στηρίζεται στην αγάπη και στο πάθος και όχι στην εµπορικότητα. Επίσης, οι διακρίσεις Ελλήνων δηµιουργών στο εξωτερικό βοηθούν να κρατούν το επίπεδο ψηλά», καταλήγει ο 34χρονος Αρης Τούτσας από το Bob Studio, ένα γραφείο που δίνει έµφαση στη φρέσκια και παιχνιδιάρικη εικονογράφηση.

ΣΕΛΑΝΑ ΒΡΟΝΤΗ

http://www.kathimerini.gr/

Παγκόσμια διάκριση για το Μετσόβιο Πολυτεχνείο

EÐÅÔÅÉÏÓ ÅÎÅÃÅÑÓÇÓ ÐÏËÕÔÅ×ÍÅÉÏÕ

Στα κορυφαία 30 πανεπιστήμια του κόσμου κατατάσσεται το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) στον τομέα της Μηχανικής, σύμφωνα με τον νέο διεθνή πίνακα κατάταξης των πανεπιστημίων της «QS».

Επιπλέον τρία ελληνικά πανεπιστήμια καταλαμβάνουν μια θέση στο «τοπ 150»: το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ). Τα «πρωτεία», βεβαίως, παγκοσμίως κατέχουν τα αμερικανικά πανεπιστήμια Χάρβαρντ και ΜΙΤ.

Στη λίστα της «QS» για την κατάταξη των πανεπιστημίων ανά τομέα, που δημοσιεύεται στο Topuniversities.com, η σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ καταλαμβάνει την 26η θέση. Στον τομέα της Μηχανικής διακρίνονται, επίσης, το ΑΠΘ και το Πανεπιστήμιο Πατρών, τα οποία «πλασάρονται» ανάμεσα στα 150 κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου. Και το τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής του ΟΠΑ, όμως, βρίσκεται στο «τοπ 150».

Στην κορυφή της κατάταξης βρίσκονται τα αμερικανικά πανεπιστήμια. Το Χάρβαρντ και το ΜΙΤ κυριαρχούν σε συνολικά 21 γνωστικά αντικείμενα. Στην πρώτη δεκάδα περιλαμβάνεται, ακόμη, το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ το οποίο αριστεύει σε 31 τομείς, ενώ ακολουθούν το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ που διακρίνονται σε 29 τομείς. Το Χάρβαρντ μπαίνει στο «τοπ 10» σε 28 τομείς, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ σε 26 και το MIT σε 19.

Ακολουθούν το LSE του Λονδίνου με 11, το Πρίνστον και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Αντζελες με 10, το Γέιλ με 9, το Imperial College με 8, το University College London με 6 και το Caltech και το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια με 5. Η κατάταξη της «QS βασίζεται στις απαντήσεις περί των 85.000 ακαδημαϊκών και 41.000 εργοδοτών.

http://www.ellinikes-diakriseis.gr/

«Πατρίς», «Ελληνίς», «Αυστραλίς» – Τα καράβια που μας έφεραν…

aystralis_312684148

Στα μπαλκόνια του “Πατρίς” αγναντεύοντας την πατρίδα που αφήνουν και γεμάτοι περιέργεια για τη νέα χώρα που θα τους δεχθεί.

ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΤΣΑΜΟΥΡΑ

Περιόδους λάμψης αλλά και απαξίωσης έζησε η Ελληνική κρουαζιέρα, ξεκινώντας τα πρώτα βήματά της το 1954 όταν ο Ελληνικός Οργανισμός εγκαινίασε τις πρώτες κρουαζιέρες στα Ελληνικά νησιά. Εκείνη την εποχή το λιμάνι του Πειραιά αντιπροσώπευε το ιδανικό σημείο απόπλου για τα κρουαζιερόπλοια που επισκέπτονταν τα Ελληνικά νησιά, την Ασιατική και την Αφρικανική ήπειρο και ήταν κόμβος ταξιδίων για την ανατολική Μεσόγειο και μεταξύ των δημοφιλών τουριστικών προορισμών.

Το 1963 ξεκινάει τη δραστηριότητά του ο Όμιλος Χανδρή. Ο Αντώνης Χανδρής συνδέει την Ελλάδα με την Αυστραλία με τα πλοία «Ελληνίς», «Αυστραλίς» και «Πατρίς». Εκείνα τα χρόνια τα πλοία αυτά εξυπηρετούν το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα της Ελλάδας προς την Αυστραλία. Από τα καταστρώματα αυτών των καραβιών πολλά δακρυσμένα μάτια είδαν για τελευταία φορά την Ελλάδα. Αυτά τα καράβια μετέφεραν χιλιάδες Έλληνες μετανάστες και κρατούν καλά φυλαγμένα τον πόνο, τα δάκρυα, την απελπισία που βίωσαν αυτοί οι άνθρωποι καθώς το καράβι τους μετέφερε σε ένα λιμάνι από όπου θα ξεκινούσε η οδύσσεια του καθενός!

Σήμερα φιλοξενούμε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Άγγελος Μποροδήμος, μηχανικός του «Πατρίς», «Ελληνίς» και «Αυστραλίς», στον Θωμά Τσαμούρα, εκφωνητή του Ράδιο Σύμπαν της Αυστραλίας και επιβάτη του «Πατρίς» σε ηλικία 6 ετών!

Ο κ. Άγγελος Μποροδήμος που μένει στο Μεσολόγγι με συγκίνηση και αγάπη απηύθυνε θερμό χαιρετισμό στους μετανάστες που τελικά ρίζωσαν στη νέα πατρίδα. Ακόμα θυμάται τα δακρυσμένα μάτια και την αγωνία στα πρόσωπα αυτών που έφευγαν καθώς μπροστά τους απλωνόταν ένα αβέβαιο μέλλον.

Θ.Τ.: Κύριε Μποροδήμο, είμαι σίγουρος ότι η σημερινή εκπομπή θα φέρει δάκρυα στα μάτια πολλών μεταναστών καθώς θα θυμηθούν με νοσταλγία εκείνα τα δύσκολα χρόνια της μετανάστευσης. Πέστε μας, ποια ήταν η ειδικότητά σας στα καράβια αυτά;

Α. Μπ.: Ήμουν μηχανικός, δόκιμος.

Θ.Τ.: Πόσα ταξίδια έχετε κάνει προς Αυστραλία;

Α. Μπ.: Μια δεκαετία ολόκληρη. Από το 1959 έως το 1970.

Θ.Τ.: Θυμάστε να μας πείτε πότε ακριβώς ήρθε το «Aυστραλίς» στην Ελλάδα από Αμερική και πότε ξεκίνησαν τα ταξίδια προς Αυστραλία; Μάλιστα, έχω διαβάσει ότι το Αυστραλίς ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο επιβατικό πλοίο της Αμερικής!

Α.Μπ.: Όλα ξεκίνησαν όταν η εταιρεία Χανδρή υπέγραψε συμφωνία να μεταφέρει μετανάστες από Ελλάδα προς Αυστραλία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄60. Άρχισε τότε να αγοράζει καράβια. Τον Οκτώβριο του 1964 αγόρασε το «S.S. America» το οποίο και μετονόμασε «SS Australis». Οι επισκευές κράτησαν περίπου τρία χρόνια. Είχαν έρθει δύο καπεταναίοι Εγγλέζοι και ένας μηχανικός ο Τζον Πέτεν. Ο μπαρμπα-Γιάννης ο Πετρόπουλος ήταν αυτός που ανέλαβε το βαπόρι στην αρχή. Το καράβι ρυμουλκήθηκε από δύο μεγάλα Ολλανδικά βαπόρια στο λιμάνι του Πειραιά.

Θ.Τ.: Πέστε μας λίγα λόγια για το «Πατρίς».

Α.Μπ: Το αγόρασε η εταιρεία Χανδρή το 1959. Το πήγαν για επισκευές και μετατροπή στο North Shields και μετά από τρεις βδομάδες το Πατρίς ανακαινίζεται και αποκτάει καμπίνες με δυνατότητα να φιλοξενήσει 1.000 επιβάτες στην τουριστική θέση και 36 θέσεις για επιβάτες πρώτης κατηγορίας. Αμέσως μπαίνει στη γραμμή Ελλάδα-Αυστραλία μεταφέροντας αμέτρητες χιλιάδες Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Συνολικά έκανε 91 ταξίδια στην Αυστραλία μεταξύ 1959 και 1975! Τo παρθενικό του ταξίδι στην Αυστραλία ξεκίνησε από Πειραιά στις 14 Δεκεμβρίου 1959 μέσω της διώρυγας του Σουέζ , Τζιμπουτί στο λιμάνι της Δυτικής Αυστραλίας Fremantle, στη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ όπου έφθασε στις 9 Ιανουαρίου 1960.

Θ.Τ.: Κάποια εμπειρία που έχει μείνει ζωντανή στη μνήμη;

Α. Μπ.: Θυμάμαι χαρακτηριστικά δυο νέους, ο ένας από τα Τρίκαλα και ο άλλος από την Καρδίτσα. Ήταν και οι δύο στις κουπαστές. Εγώ είχα πάει να ελέγξω όταν είδαν τον έναν να έχει κρεμαστεί, έτοιμος να πηδήξει. Κατάφερα και τον τράβηξα… Τον άρπαξα από τα μαλλιά. Την ώρα εκείνη έφυγε ο άλλος και πήδηξε μέσα στο νερό. Ειδοποίησα τη γέφυρα και οι ναύτες κατέβηκαν και τον σώσανε. Ευτυχώς το παλικάρι δεν πνίγηκε… Αξέχαστα όλα αυτά. Ο κόσμος ήταν φοβισμένος, ένιωθε πως ξεριζώνεται. Αισθάνονταν ότι πήγαιναν προς το θάνατο. Οι περισσότεροι έβλεπαν το μέλλον αβέβαιο και δεν ξέρανε ποια θα ήταν η κατάληξή τους. Πάντως μπορώ να πω, ότι όλο το πλήρωμα, είμαστε περίπου 170 άτομα, τους συμπονούσαμε αυτούς τους ανθρώπους.

Θ.Τ. Το «Αυστραλίς» πώς το συγκρίνετε με το «Πατρίς»;

Α. Μπ: Δεν υπάρχει καμία σύγκριση. Το «Αυστραλίς» ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο υπερωκεάνιο της Αμερικής την εποχή που το αγόρασε ο Χανδρής και το έφερε στην Ελλάδα. Το «Πατρίς» ήταν πολύ πιο μικρότερο και δεν είχε την τεχνολογία του «Αυστραλίς». Επίσης το «Πατρίς» είχε ένα πρόβλημα από το σχεδιαστή του. Όταν ταξίδευε έπρεπε να προσέχουμε γιατί υπήρχε κίνδυνος να πάρει φωτιά στο μηχανοστάσιο. Μάλιστα, ο Άγγλος που σχεδίασε το «Πατρίς» προσπάθησε μια ολόκληρη ζωή να βρει τη βλάβη, αλλά δεν τα κατάφερε.

Θ.Τ. Πότε και γιατί σταμάτησαν να μεταφέρουν μετανάστες τα καράβια αυτά;

Α. Μπ: Η χρήση των υπερωκεάνιων άρχισε να τερματίζεται με την εξέλιξη των αεροπορικών συγκοινωνιών. Από τη δεκαετία του 1970 άρχισαν σιγά-σιγά να αποσύρονται και να μετατρέπονται σε ποντοπόρα κρουαζιερόπλοια στο νέο τουριστικό κλάδο που ανθεί έως σήμερα.

Θ.Τ.: Τι απέγιναν αυτά τα τρία καράβια;

Α.Μπ.: Το «Πατρίς» το πήρε η εταιρεία «Καραγιώργης» το 1979, και έκανε για ένα διάστημα δρομολόγια Πάτρα-Ιταλία. Στη συνέχεια το πούλησαν στους Ασιάτες, και μαζί με το «Ελληνίς» διαλύθηκε το 1987 στο Πακιστάν….

Το «Αυστραλίς» βρίσκεται στις Κανάριες Νήσους… Κομμένο στα δύο διαλύεται σιγά-σιγά από τα κύματα του Ατλαντικού.

Νέος Κόσμος

 

Πετώντας πάνω από την Ελλάδα

Μια μαγευτική περιήγηση -σε high definition- πετώντας πάνω από την Ελλάδα. Ξεκινώντας από την Αθήνα, θα μας ταξιδέψει σε μοναδικά μέρη εξερευνώντας διάσπαρτα Ελληνικά νησιά στο λαμπρό μπλε του Αιγαίου, αρχαία ερείπια, καταπράσινους λόφους, βραχώδεις ακτές και ιστορικούς τόπους γεμάτους παραδόσεις. Την δραματική άποψη ενισχύσαμε με την μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου! Θα πετάξουμε από την Κέρκυρα στην Κρήτη, από τα Μετέωρα στην Μύκονο, στην Πελοπόννησο, στη Ρόδο, στη Σαντορίνη, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλούς άλλους λαμπρούς προορισμούς αυτού του υπέροχου τόπου!

A breathtakingly beautiful virtual tour shot in high definition from a helicopter-mounted camera. Lifting off from Athens, you embark on a modern odyssey as varied and dramatic as Greek history, exploring exotic islands scattered like stones in the brilliant blue Aegean, ancient ruins, verdant hills, rocky coastlines, and timeless traditions.