WillingtobeGreek

Εκεί να δώσεις την καρδιά σου….

«Πατρίς», «Ελληνίς», «Αυστραλίς» – Τα καράβια που μας έφεραν…

aystralis_312684148

Στα μπαλκόνια του “Πατρίς” αγναντεύοντας την πατρίδα που αφήνουν και γεμάτοι περιέργεια για τη νέα χώρα που θα τους δεχθεί.

ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΤΣΑΜΟΥΡΑ

Περιόδους λάμψης αλλά και απαξίωσης έζησε η Ελληνική κρουαζιέρα, ξεκινώντας τα πρώτα βήματά της το 1954 όταν ο Ελληνικός Οργανισμός εγκαινίασε τις πρώτες κρουαζιέρες στα Ελληνικά νησιά. Εκείνη την εποχή το λιμάνι του Πειραιά αντιπροσώπευε το ιδανικό σημείο απόπλου για τα κρουαζιερόπλοια που επισκέπτονταν τα Ελληνικά νησιά, την Ασιατική και την Αφρικανική ήπειρο και ήταν κόμβος ταξιδίων για την ανατολική Μεσόγειο και μεταξύ των δημοφιλών τουριστικών προορισμών.

Το 1963 ξεκινάει τη δραστηριότητά του ο Όμιλος Χανδρή. Ο Αντώνης Χανδρής συνδέει την Ελλάδα με την Αυστραλία με τα πλοία «Ελληνίς», «Αυστραλίς» και «Πατρίς». Εκείνα τα χρόνια τα πλοία αυτά εξυπηρετούν το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα της Ελλάδας προς την Αυστραλία. Από τα καταστρώματα αυτών των καραβιών πολλά δακρυσμένα μάτια είδαν για τελευταία φορά την Ελλάδα. Αυτά τα καράβια μετέφεραν χιλιάδες Έλληνες μετανάστες και κρατούν καλά φυλαγμένα τον πόνο, τα δάκρυα, την απελπισία που βίωσαν αυτοί οι άνθρωποι καθώς το καράβι τους μετέφερε σε ένα λιμάνι από όπου θα ξεκινούσε η οδύσσεια του καθενός!

Σήμερα φιλοξενούμε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Άγγελος Μποροδήμος, μηχανικός του «Πατρίς», «Ελληνίς» και «Αυστραλίς», στον Θωμά Τσαμούρα, εκφωνητή του Ράδιο Σύμπαν της Αυστραλίας και επιβάτη του «Πατρίς» σε ηλικία 6 ετών!

Ο κ. Άγγελος Μποροδήμος που μένει στο Μεσολόγγι με συγκίνηση και αγάπη απηύθυνε θερμό χαιρετισμό στους μετανάστες που τελικά ρίζωσαν στη νέα πατρίδα. Ακόμα θυμάται τα δακρυσμένα μάτια και την αγωνία στα πρόσωπα αυτών που έφευγαν καθώς μπροστά τους απλωνόταν ένα αβέβαιο μέλλον.

Θ.Τ.: Κύριε Μποροδήμο, είμαι σίγουρος ότι η σημερινή εκπομπή θα φέρει δάκρυα στα μάτια πολλών μεταναστών καθώς θα θυμηθούν με νοσταλγία εκείνα τα δύσκολα χρόνια της μετανάστευσης. Πέστε μας, ποια ήταν η ειδικότητά σας στα καράβια αυτά;

Α. Μπ.: Ήμουν μηχανικός, δόκιμος.

Θ.Τ.: Πόσα ταξίδια έχετε κάνει προς Αυστραλία;

Α. Μπ.: Μια δεκαετία ολόκληρη. Από το 1959 έως το 1970.

Θ.Τ.: Θυμάστε να μας πείτε πότε ακριβώς ήρθε το «Aυστραλίς» στην Ελλάδα από Αμερική και πότε ξεκίνησαν τα ταξίδια προς Αυστραλία; Μάλιστα, έχω διαβάσει ότι το Αυστραλίς ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο επιβατικό πλοίο της Αμερικής!

Α.Μπ.: Όλα ξεκίνησαν όταν η εταιρεία Χανδρή υπέγραψε συμφωνία να μεταφέρει μετανάστες από Ελλάδα προς Αυστραλία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄60. Άρχισε τότε να αγοράζει καράβια. Τον Οκτώβριο του 1964 αγόρασε το «S.S. America» το οποίο και μετονόμασε «SS Australis». Οι επισκευές κράτησαν περίπου τρία χρόνια. Είχαν έρθει δύο καπεταναίοι Εγγλέζοι και ένας μηχανικός ο Τζον Πέτεν. Ο μπαρμπα-Γιάννης ο Πετρόπουλος ήταν αυτός που ανέλαβε το βαπόρι στην αρχή. Το καράβι ρυμουλκήθηκε από δύο μεγάλα Ολλανδικά βαπόρια στο λιμάνι του Πειραιά.

Θ.Τ.: Πέστε μας λίγα λόγια για το «Πατρίς».

Α.Μπ: Το αγόρασε η εταιρεία Χανδρή το 1959. Το πήγαν για επισκευές και μετατροπή στο North Shields και μετά από τρεις βδομάδες το Πατρίς ανακαινίζεται και αποκτάει καμπίνες με δυνατότητα να φιλοξενήσει 1.000 επιβάτες στην τουριστική θέση και 36 θέσεις για επιβάτες πρώτης κατηγορίας. Αμέσως μπαίνει στη γραμμή Ελλάδα-Αυστραλία μεταφέροντας αμέτρητες χιλιάδες Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Συνολικά έκανε 91 ταξίδια στην Αυστραλία μεταξύ 1959 και 1975! Τo παρθενικό του ταξίδι στην Αυστραλία ξεκίνησε από Πειραιά στις 14 Δεκεμβρίου 1959 μέσω της διώρυγας του Σουέζ , Τζιμπουτί στο λιμάνι της Δυτικής Αυστραλίας Fremantle, στη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ όπου έφθασε στις 9 Ιανουαρίου 1960.

Θ.Τ.: Κάποια εμπειρία που έχει μείνει ζωντανή στη μνήμη;

Α. Μπ.: Θυμάμαι χαρακτηριστικά δυο νέους, ο ένας από τα Τρίκαλα και ο άλλος από την Καρδίτσα. Ήταν και οι δύο στις κουπαστές. Εγώ είχα πάει να ελέγξω όταν είδαν τον έναν να έχει κρεμαστεί, έτοιμος να πηδήξει. Κατάφερα και τον τράβηξα… Τον άρπαξα από τα μαλλιά. Την ώρα εκείνη έφυγε ο άλλος και πήδηξε μέσα στο νερό. Ειδοποίησα τη γέφυρα και οι ναύτες κατέβηκαν και τον σώσανε. Ευτυχώς το παλικάρι δεν πνίγηκε… Αξέχαστα όλα αυτά. Ο κόσμος ήταν φοβισμένος, ένιωθε πως ξεριζώνεται. Αισθάνονταν ότι πήγαιναν προς το θάνατο. Οι περισσότεροι έβλεπαν το μέλλον αβέβαιο και δεν ξέρανε ποια θα ήταν η κατάληξή τους. Πάντως μπορώ να πω, ότι όλο το πλήρωμα, είμαστε περίπου 170 άτομα, τους συμπονούσαμε αυτούς τους ανθρώπους.

Θ.Τ. Το «Αυστραλίς» πώς το συγκρίνετε με το «Πατρίς»;

Α. Μπ: Δεν υπάρχει καμία σύγκριση. Το «Αυστραλίς» ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο υπερωκεάνιο της Αμερικής την εποχή που το αγόρασε ο Χανδρής και το έφερε στην Ελλάδα. Το «Πατρίς» ήταν πολύ πιο μικρότερο και δεν είχε την τεχνολογία του «Αυστραλίς». Επίσης το «Πατρίς» είχε ένα πρόβλημα από το σχεδιαστή του. Όταν ταξίδευε έπρεπε να προσέχουμε γιατί υπήρχε κίνδυνος να πάρει φωτιά στο μηχανοστάσιο. Μάλιστα, ο Άγγλος που σχεδίασε το «Πατρίς» προσπάθησε μια ολόκληρη ζωή να βρει τη βλάβη, αλλά δεν τα κατάφερε.

Θ.Τ. Πότε και γιατί σταμάτησαν να μεταφέρουν μετανάστες τα καράβια αυτά;

Α. Μπ: Η χρήση των υπερωκεάνιων άρχισε να τερματίζεται με την εξέλιξη των αεροπορικών συγκοινωνιών. Από τη δεκαετία του 1970 άρχισαν σιγά-σιγά να αποσύρονται και να μετατρέπονται σε ποντοπόρα κρουαζιερόπλοια στο νέο τουριστικό κλάδο που ανθεί έως σήμερα.

Θ.Τ.: Τι απέγιναν αυτά τα τρία καράβια;

Α.Μπ.: Το «Πατρίς» το πήρε η εταιρεία «Καραγιώργης» το 1979, και έκανε για ένα διάστημα δρομολόγια Πάτρα-Ιταλία. Στη συνέχεια το πούλησαν στους Ασιάτες, και μαζί με το «Ελληνίς» διαλύθηκε το 1987 στο Πακιστάν….

Το «Αυστραλίς» βρίσκεται στις Κανάριες Νήσους… Κομμένο στα δύο διαλύεται σιγά-σιγά από τα κύματα του Ατλαντικού.

Νέος Κόσμος

 

Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος: Ο Έλληνας που γράφει Ιστορία με τους άθλους του

imerisia_LARGE_t_1061_44040310_type13031

Ένα μοναδικό ρεκόρ από έναν σπουδαίο Έλληνα γιατρό. Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, διασχίζοντας και την έρημο Σαχάρα, έγραψε παγκόσμια Ιστορία. Μετά και την προ ημερών επιτυχή ολοκλήρωση του υπερμαραθώνιου δρόμου, Marathon de Sables, στις αρχές του Απρίλιου, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην παγκόσμια Ιστορία που έχει ολοκληρώσει τρεις από τις πιο απαιτητικές προκλήσεις του κόσμου κάτω από πολύ διαφορετικές, ακραίες και επικίνδυνες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Οι άθλοι του Γεώργιου-Ιωάννη Τσιάνου

Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, εξερευνώντας τα ανθρώπινα όρια, έχει επιχειρήσει επιτυχώς ορισμένες από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της Γης.

– Το 2000, διέσχισε, κολυμπώντας, τη Μάγχη με τον γρηγορότερο χρόνο που καταγράφηκε παγκοσμίως εκείνη τη χρονιά και την καλύτερη ελληνική επίδοση ως σήμερα.

– Το 2004, έγινε ο πρώτος Έλληνας που ανέβηκε στο Έβερεστ από τη βόρεια και επικίνδυνη διαδρομή του Θιβέτ.

– Το 2011, με αφετηρία το νοτιότερο σημείο της Πελοποννήσου, κολύμπησε ασταμάτητα έως τις ακτές της Κρήτης, καλύπτοντας τη συγκλονιστική απόσταση των 62,76 μιλίων, και έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην Ιστορία που κατόρθωσε να διασχίσει, κολυμπώντας, το ανοιχτό Αιγαίο Πέλαγος.

– Τον Απρίλιο του 2015, ολοκλήρωσε τον Marathon de Sables, έναν από τους πιο αντίξοους υπερμαραθώνιους, στην έρημο Σαχάρα. Ο Marathon de Sables, διάρκειας επτά ημερών, χαρακτηρίζεται από το Discovery Channel ως o σκληρότερος αγώνας δρόμου στη γη.

F2tsianos

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος αναφέρεται στην εμπειρία του Marathon des Sables. «Μοναδική εμπειρία. Η αλήθεια είναι ότι οι περιβαλλοντικές συνθήκες ήταν σκληρές και οι επιπτώσεις στο σώμα μου επίπονες και εντελώς διαφορετικές -εάν πρέπει να τις συγκρίνω με εκείνες των προηγούμενων εγχειρημάτων μου. Ένα αφιλόξενο περιβάλλον με ακραίες θερμοκρασίες, 52 βαθμούς κατά τη διάρκεια της ημέρας και μέχρι μόλις πέντε τη νύχτα, δυνατές και επίμονες αμμοθύελλες, δύσκολα περάσματα με εναλλαγές από το βραχώδες έδαφος στις αχανείς και αμμώδεις επιφάνειες, διαδρομές με έντονες κλίσεις και τα χιλιόμετρα πολλά. Αναφέρω κάποια από τα αναπόφευκτα δεινά, όπως αυτό της αφυδάτωσης, της ηλίασης, των εγκαυμάτων, των ανοιχτών πληγών στα πέλματα, των μυοσκελετικών τραυματισμών στα γόνατα και τους μηρούς. Δεν γίνεται να μην αναφέρω ότι όλα αυτά είχαν και μεγάλη επιρροή στην ψυχολογία μου, η οποία ομολογώ ότι κάποιες στιγμές με πήγε σε “σκοτεινά” μονοπάτια» σημειώνει.

F4tsianos

Σημαντική είναι, ωστόσο, η επιστημονική συνεργασία και τα αποτελέσματα στον Marathon de Sables.
Κατά τη διάρκεια του εγχειρήματος στη Σαχάρα, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, εξειδικευμένος γιατρός και διδάκτορας φυσιολογίας στις αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες, σε συνεργασία με τον επικεφαλής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, επιστήμονα και ακαδημαϊκό δρ Αντρέα Φλουρή, μελέτησαν την απόδοση του ανθρώπινου οργανισμού κάτω από τις αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες της ερήμου, τις προσαρμογές της ανθρώπινης φυσιολογίας πριν και κατά τη διάρκεια της έκθεσης στο συγκεκριμένο περιβάλλον, και σε ό,τι αφορά μετά το εγχείρημα, την αντιμετώπιση των αναπόφευκτων ιατρικών προβλημάτων.

Όπως τονίζει ο κ. Φλουρής, η ποιότητα αλλά και ο όγκος των επιστημονικών δεδομένων που συλλέχθηκαν θα είναι τα πρώτα τέτοιου είδους στη διεθνή βιβλιογραφία, με απώτερο σκοπό να μπορέσουν να βοηθήσουν και άλλους αθλητές, αλλά και να προασπίσουν την υγεία ανθρώπων σε μελλοντικές αποστολές ή ακόμα και κατά τη διάρκεια παραμονής ή εργασίας σε ακραία και αντίστοιχα περιβάλλοντα ανά τον κόσμο.

Μέσω του project «ICE WATER FIRE», o Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος στήριξε έμπρακτα τον βρετανικό και διεθνώς αναγνωρισμένο περιβαλλοντικό οργανισμό για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, Opwall Trust, με σκοπό να διαδοθούν η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των ανθρώπων προς τον πλανήτη, καθώς και η απαραίτητη γνώση για τη διατήρηση και προστασία των πηγών ενέργειας, με στόχο την εξασφάλιση της ευημερίας και ευεξίας του ανθρώπινου είδους. Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος είναι συνδεδεμένος με την Opwall Trust ως γιατρός αποστολών στις περιβαλλοντικές εκστρατείες τους ανά τον κόσμο.

«Είμαι συγκινημένος από την αγάπη και την ανταπόκριση του κόσμου. Ελπίζω, η γενικότερη πορεία μου και οι ιδέες που πρεσβεύω να αποτελούν έστω μια σπίθα έμπνευσης για τους συνανθρώπους μου. Πιστεύω στο ομαδικό πνεύμα, και όπως αποδείχτηκε μέσα από αυτό μου το πρόσφατο εγχείρημα, όταν συμβαίνει, πολλαπλασιάζεται η χαρά και μοιράζεται ο πόνος. Ευχαριστώ θερμά και ειλικρινά για την πολύτιμη στήριξη και υποστήριξη» δεν παραλείπει να τονίσει.

F5tsianos

Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος μιλάει για τα σχέδια που έχει μετά την επιτυχία του Marathon des Sables. «Έχω ξεκινήσει τη μελέτη και τον σχεδιασμό ενός εγχειρήματος ιατρικής φύσης, με σκοπό να υλοποιηθεί στην Ελλάδα, και για την Ελλάδα. Ήδη, εξετάζω κάτω από ποιες συνθήκες θα ολοκληρωθεί και με ποιους συνεργάτες και συμμετέχοντες. Όσον αφορά κάτι αθλητικό, πριν τη Σαχάρα άρχισα να φλερτάρω με μία εκπληκτική πρόκληση, έναν ομαδικό αγώνα σε πολικές συνθήκες και είμαι, ήδη, στην αναζήτηση κατάλληλων και εξειδικευμένων ανθρώπων για τον σχηματισμό αυτής της νέας ελληνικής αποστολής. Και φυσικά χορηγούς και επενδυτές με όραμα και έμπνευση».

Αντίστοιχα, ο επικεφαλής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab και Επισκέπτης Καθηγητής στην Περιβαλλοντική Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα, δρ Ανδρέας Φλουρής, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι σκοπός τους ήταν να συλλέξουν όσο το δυνατό περισσότερα δεδομένα πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το τέλος αυτού του εγχειρήματος. Η προετοιμασία του κ. Τσιάνου εντός και εκτός του εργαστηρίου FAME Lab ήταν μακρά και επίπονη και τα ερευνητικά δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτήν την προσπάθεια είναι πολύτιμα. «Το εργαστήριό μας είναι το μόνο σε ολόκληρη τη νότια Ευρώπη που μελετά τους τρόπους με τους οποίους παράγοντες του περιβάλλοντος, όπως θερμοκρασία, ατμοσφαιρική ρύπανση, βυθός και διάστημα, επιδρούν στη φύση και τη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος» υποστηρίζει ο κ. Φλουρής. «Οι έρευνές μας έχουν χρησιμοποιηθεί από οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, το υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ, η ΝΑΣΑ, και ο Καναδικός Οργανισμός Διαστήματος, προκειμένου να προασπίσουν την υγεία ειδικών αποστολών αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου» προσθέτει. Επίσης, αναφέρει: «Στόχος μας είναι να παράγουμε έρευνα με κοινωνικό όφελος, προστατεύοντας τους συνανθρώπους μας από τα προβλήματα υγείας που μπορούν να δημιουργήσουν διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες. Σκοπός μας στη συγκεκριμένη μελέτη ήταν να μπορέσουμε να βοηθήσουμε άλλους αθλητές αλλά και να προασπίσουμε την υγεία μελλοντικών αποστολών σε ακραία περιβάλλοντα όπως αυτό της Σαχάρας».

http://www.imerisia.gr/

 

Πετώντας πάνω από την Ελλάδα

Μια μαγευτική περιήγηση -σε high definition- πετώντας πάνω από την Ελλάδα. Ξεκινώντας από την Αθήνα, θα μας ταξιδέψει σε μοναδικά μέρη εξερευνώντας διάσπαρτα Ελληνικά νησιά στο λαμπρό μπλε του Αιγαίου, αρχαία ερείπια, καταπράσινους λόφους, βραχώδεις ακτές και ιστορικούς τόπους γεμάτους παραδόσεις. Την δραματική άποψη ενισχύσαμε με την μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου! Θα πετάξουμε από την Κέρκυρα στην Κρήτη, από τα Μετέωρα στην Μύκονο, στην Πελοπόννησο, στη Ρόδο, στη Σαντορίνη, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλούς άλλους λαμπρούς προορισμούς αυτού του υπέροχου τόπου!

A breathtakingly beautiful virtual tour shot in high definition from a helicopter-mounted camera. Lifting off from Athens, you embark on a modern odyssey as varied and dramatic as Greek history, exploring exotic islands scattered like stones in the brilliant blue Aegean, ancient ruins, verdant hills, rocky coastlines, and timeless traditions.

Έκθεση αφιερωμένη στην Νίκη της Σαμοθράκης

niki-tis-sam150

Το Μουσείο του Λούβρου, καλεί τους επισκέπτες «να ανακαλύψουν εκ νέου ένα αριστούργημα», αυτό της Νίκης της Σαμοθράκης, «που είναι το διασημότερο μνημείο του Μουσείου», όπως γράφει η σχετική πρόσκληση της έκθεσης η οποία άνοιξε στις 5 Μαρτίου για το κοινό. Η έκθεση, με τίτλο: «Νίκη της Σαμοθράκης, ανακαλύπτοντας εκ νέου ένα αριστούργημα», θα διαρκέσει έως τις 15 Ιουνίου. Η λαμπρή σιλουέτα της Νίκης δεσπόζει περήφανη, ύστερα από την τελευταία της συντήρηση, στο κεφαλόσκαλο της μνημειώδους «σκάλας Daru», η οποία – με τα 32 σκαλοπάτια της – οδηγεί στον πρώτο όροφο.

Το ελληνικό άγαλμα, που χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ., έχει ύψος 2,75 μέτρα μαζί με τα φτερά και 5,58 μέτρα μαζί με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου όπου είναι στερεωμένο. Είναι μία από τις τρεις φτερωτές Νίκες που βρέθηκαν στον ναό των «Μεγάλων Θεών» της Σαμοθράκης.

Ανακαλύφθηκε τμηματικά το 1863 από αρχαιολογική αποστολή με επικεφαλής τον υποπρόξενο της Γαλλίας στην Αδριανούπολη Κάρολο Σαμπουαζό, ενώ το 1875 ταυτοποιήθηκε και η μαρμάρινη πλώρη που αποτελούσε τμήμα του μνημείου (πιθανότατα ένα «σύμπλεγμα» θεάς και πλοίου) και η οποία αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν τύμβος.

Ο άγνωστος δημιουργός του χρησιμοποίησε άσπρο παριανό μάρμαρο για τη φτερωτή θεά και γκριζωπό μάρμαρο της Λίνδου για την πλώρη. Το σπουδαίο άγαλμα της Ελλάδος θεωρείται ότι έπεσε και έσπασε μετά από μεγάλο σεισμό, τον 6ο μ.Χ. αιώνα.

Στο Παρίσι, έφθασε το πρώτο τμήμα του αγάλματος (το κάτω μέρος έως την αρχή του θώρακα) στις 11 Μαΐου του 1864, με την πρωτοβουλία του Γάλλου υποπρόξενου στην Κωνσταντινούπολη Σαρλ Σουαμπουαζό. Ο ίδιος επέστρεψε επανειλημμένα στο νησί για ανασκαφές, τις οποίες συμπλήρωσαν και άλλες αποστολές Αυστριακών και  Αμερικάνων.

http://www.omogeneia.gr/

Έλληνας είναι ο νεότερος βουλευτής της Νοτίου Αφρικής

Από ένα χωριό της Χίου ο Γιώργος Μιχαλάκης έγινε ο νεότερος βουλευτής στη χώρα του Νέλσον Μαντέλα. Είναι μόλις 26 ετών και δηλώνει περήφανος που είναι Έλληνας.

upl54f859a05c9e3

Ο Γιώργος Μιχαλάκης, είναι μόλις 26 ετών, δικηγόρος, κατάγεται από τον οικισμό Εγρηγόρος της Βόρειας Χίου και εκλέγεται στο Κέιπ Τάουν με το κόμμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Είναι τρίτης γενιάς Ελληνας και σε συνέντεξή του στο amanivoice της Χίου πριν από λίγες ημέρες, δηλώνει υπερήφανος για την ελληνική καταγωγή του.

Εξάλλου, στις ελληνικες ρίζες του αναφέρεται συχνά στις ομιλίες του στη Βουλή, ενώ του χρόνου σκοπεύει να επισκεφθεί την Ελλάδα και τον Εγρηγόρο για να παραστεί στο «Παγκόσμιο Συναπάντημα» που προγραμματίζουν οι καταγόμενοι από τον εν λόγω οικισμό και σήμερα βρίσκονται σε όλα τα σημεία του πλανήτη.

upl54f86fcb44274

«Είμαι περήφανος που είμαι έλληνας»

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στους συντοπίτες του στο amanivoice της Χίου, ο Γιώργος Μιχαλάκης ο οποίος δεν μιλά ελληνικά, μοιράστηκε τα σχέδιά του για το μέλλον, για το τι σημαίνει να είναι ο πρώτος έλληνας που εκλέγεται στη Ν. Αφρική, αλλά και για το αν εκείνος φοράει γραβάτα στη βουλή.

«Πέρισι γιορτάσαμε τα 20 χρόνια ανεξαρτησίας στη Ν. Αφρική. Η δημοκρατία είναι ελληνική λέξη. Το να είμαι ο πρώτος ελληνας που εκλέγεται βουλευτής στη Ν. Αφρική είναι μεγάλη τιμή για μένα».

«Ως έλληνας νιώθω μεγάλη τιμή που είμαι μέλος της κυβέρνησης της Ν. Αφρικής, γιατί η δημοκρατία προέρχεται από την Ελλάδα».

Για την κρίση στην Ελλάδα

Κληθείς να σχολιάσει την κρίση που περνάει η Ελλάδα, απαντά χαμογελώντας ότι «οι έλληνες χρειάζονται τον Γιώργο Μιχαλάκη».

Σε ερώτηση αν στόχος του είναι κάποτε να γίνει υπουργός και ίσως και πρωθυπουργός, απαντά ότι ελπίζει αρχικά να γίνει κυβέρνηση το κόμμα του και στη συνέχεια να πάρει κι εκείνος μια μεγάλη θέση.

http://www.thetoc.gr/

Γεράσιμος Λεωνίδας: Ο μοναδικός Έλληνας καθηγητής τυπογραφίας

imerisia_LARGE_t_1061_44034696_type13031

Ένας πατέρας ιδιοκτήτης εκδοτικού οίκου, με μεγάλο ενδιαφέρον για το βιβλίο και την ελληνική γλώσσα και ένα παιδί με δεξιότητες και ανησυχίες που μεγαλώνει μέσα στα βιβλία και “ψάχνεται” με τη τυπογραφική τέχνη και τη συγγραφή βιβλίων, αποτυπώνουν ακριβώς τα δεδομένα, με βάση τα οποία, ο νεαρός τότε, Γεράσιμος Λεωνίδας, ο μοναδικός Έλληνας Καθηγητής Τυπογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Reading στην Αγγλία σήμερα, μάλλον δεν είχε και πολλές επιλογές για το τι δρόμο θα ακολουθούσε στη ζωή του.

Πηγαίνοντας να συναντήσω τον ξεχωριστό αυτόν Έλληνα, “κατασκευαστή προδιαγραφών” στο χώρο της τυπογραφίας, είχα στο μυαλό μου τον παραδοσιακό τυπογράφο και τον στοιχειοθέτη που παίρνει μεταλλικά στοιχεία από την κάσα για να σχηματίσει αράδες στο συνθετήριο και μετά να τις τοποθετήσει σε ένα άλλο μεταλλικό πλαίσιο που ονομάζεται σελιδοθέτης. Γνωρίζοντάς τον όμως από κοντά, έμαθα πως στη σύγχρονη τυπογραφία ο τυπογράφος δεν ασχολείται καθόλου με αυτά, γιατί απλά είναι εκείνος που θέτει τις προδιαγραφές επί χάρτου. Κι αν στην Ελλάδα η τυπογραφία εξακολουθεί να είναι απλά μια τέχνη που έχει ταυτιστεί με την εκτύπωση, στο εξωτερικό είναι μια ολόκληρη επιστήμη και ταυτίζεται απόλυτα με τον τυπογραφικό σχεδιασμό για έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, καθώς και με αυτόν τον ιδιαίτερο Έλληνα.

imerisia_LARGE_t_1061_44034798

“Γενικά στην Ελλάδα δεν υπάρχουν καθηγητές τυπογραφίας και ακούγεται περίεργο όπου και αν το λέω. Σπούδασα Διοίκηση Επιχειρήσεων και Δημοσιογραφία, και εργάστηκα στον εκδοτικό και τυπογραφικό χώρο. Γενικά πάντα “ψαχνόμουν” στο χώρο τον εντύπων γιατί ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό και δημιουργικό που δεν το έβρισκα εδώ. Εκμεταλλεύτηκα τη διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας για να το ψάξω λίγο και κατέληξα το 1994 στο πανεπιστήμιο του Reading ξεκινώντας μεταπτυχιακές σπουδές στην τυπογραφία. Ενθουσιάστηκα γιατί είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ με την τυπογραφία σε ερευνητική βάση. Βοήθησε βέβαια και το γεγονός ότι “πάτησα” ακριβώς στην εποχή που οι νέες τεχνολογίες έμπαιναν δυναμικά στη ζωή μας και το εκμεταλλεύτηκα, αφού ανήκω στην πρώτη γενιά ανθρώπων που ασχοληθήκαμε μαζί τους. Τελικά παρέμεινα στο πανεπιστήμιο του Reading και από το 1998 διδάσκω τυπογραφικό σχεδιασμό και είμαι υπεύθυνος καθηγητής του MA in Typeface Design”, λέει ο ίδιος.

Με τις εργάσιμες ώρες του να αφιερώνονται στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα, στη σχεδίαση γραμματοσειρών και στο σχεδιασμό ενός συστήματος απεικόνισης πληροφοριών στο χαρτί, στο κινητό, στο τάμπλετ ή στην οθόνη, με τρόπο που να εξυπηρετεί μια πλειάδα από παράγοντες, χρηστικούς, εμπορικούς, και αισθητικούς, ο ίδιος εξηγεί πως ουσιαστικά ο δρόμος που ακολούθησε ήταν μονόδρομος. Δεν είχε δικαίωμα επιλογής μεταξύ της πατρίδας του και της Αγγλίας, αφού, σύμφωνα με τον ίδιο, στην Ελλάδα δεν λειτουργεί “μηχανισμός αναγνώρισης της ποιότητας” του εργατικού δυναμικού. Εξάλλου στη χώρα μας δεν υπάρχει πανεπιστημιακή σχολή διαδραστικής τυπογραφίας και εφαρμογής νέων τεχνολογιών. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το μάστερ στο οποίο διδάσκει αποφοιτούν περίπου δεκαπέντε άτομα το χρόνο, ενώ στα δεκαοκτώ χρόνια που βρίσκεται εκεί έχουν περάσει πέντε έλληνες. Ο καθηγητής μου εξηγεί πως ένας “κατασκευαστής προδιαγραφών”, όπως είναι ο ίδιος, πρέπει να γνωρίζει και να λέει τι πρέπει να υποστηρίζει η τεχνολογία και να δημιουργεί το μέσο για να κάνει κάποιος τη δουλειά του. Μου λέει για παράδειγμα, πως υποστήριξε τη δημιουργία των ελληνικών γραμματοσειρών στο ελληνικό office 2007, πως βοηθάει στην δημιουργία εφαρμογών που να λειτουργούν παντού χωρίς προσαρμογή, πως εργάζεται με βάση τους κανόνες τονισμού και στοιχειοθεσίας κάθε χώρας και πως υποστηρίζει πρότζεκτ σήμανσης σε δημόσιους χώρους (π.χ. πρόσφατα εργάστηκε για προγράμματα σήμανσης αεροδρομίων στον Αραβικό κόλπο, και για τη δημιουργία νέων αλφαβητάριων για πολλές από τις γλώσσες της Ινδίας).

download (1)

“Ο ρόλος των τυπογράφων είναι να δώσουν στο χρήστη να καταλάβει τι μπορεί να του παράσχει ένας τόπος, πώς θα αφομοιώσει τις πρώτες πληροφορίες και πώς θα τις συσχετίσει με άλλες που πιθανόν να αγνοούσε την ύπαρξή τους, για να τις ενσωματώσει στις καθημερινές του προσωπικές και επαγγελματικές διαδικασίες. Θεωρώ πως το επάγγελμα μας έχει έναν έντονα ανθρωπιστικό και κοινωνικό χαρακτήρα, γιατί δεν νοείται να ασχολείσαι με αυτό αν δεν ενδιαφέρεσαι για το πώς διαβάζουν και για το πώς μαθαίνουν οι άνθρωποι. Πιστεύω πως η γραφιστική δεν είναι ένα απλό επάγγελμα πρακτικής διεκπεραίωσης. Δεν νοείται, για παράδειγμα οι φοιτητές μου να σχεδιάσουν κάτι αν δεν έχουν ανατρέξει στην ιστορικότητα αυτού που θέλουν να σχεδιάσουν. Η τυπογραφία είναι ένας χώρος παραγωγικός με αφετηρία την ιστορία και το αρχείο, και η έντυπη παραγωγή της κάθε χώρας είναι ο καθρέφτης της Ιστορίας της. Και με την ευκαιρία να επισημάνω πως ως Έλληνες υστερούμε σε αυτόν τον τομέα. Δεν εκπαιδευόμαστε με τη νοοτροπία των αρχείων. Η έρευνα σε βιβλιοθήκες και αρχεία δεν είναι αυτονόητο κομμάτι σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.” συμπληρώνει ο ίδιος.

Ο καθηγητής είναι μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής για τη διοργάνωση του “Παγκόσμιου Συνέδριου Τυπογραφίας και Οπτικής Επικοινωνίας”, που μέχρι τώρα έχει πραγματοποιηθεί πέντε φορές, τρεις στη Θεσσαλονίκη και δύο στη Κύπρο. Αυτή τη στιγμή βοηθάει τον ιδρυτή του συνεδρίου, Κλήμη Μαστορίδη, στο σχεδιασμό του επόμενου που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο του 2016 στη Θεσσαλονίκη. “Πρόκειται για ένα δύσκολο συνέδριο για τους Έλληνες, αφού στη χώρα μας η τυπογραφία δε συμβαδίζει με την έρευνα. Πολλά από αυτά που συμβαίνουν στο χώρο διεθνώς δεν φτάνουν στην Ελλάδα. Αλλά και αντίστροφα, οι καλές δουλειές ελλήνων σχεδιαστών σπάνια κυκλοφορούν στους διεθνείς διαγωνισμούς. Όταν οι έλληνες σχεδιαστές με διεθνή προβολή μετριούνται στα δάχτυλα τότε αυτοί οι δημιουργοί είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.”, συμπληρώνει
Ο καθηγητής Γεράσιμος Λεωνίδας συχνά έρχεται αντιμέτωπος με τις χειρότερες πλευρές της ελληνικής πραγματικότητας, αφού στη χώρα μας τα πάντα κινούνται με υπερβολικά αργούς ρυθμούς . “Ο κόσμος δεν προχωράει στο ρυθμό της Ελλάδας. Τρέχει και δεν περιμένει την Ελλάδα. Δυστυχώς ο Έλληνας που έχει φύγει και ζει στο εξωτερικό βλέπει τη χώρα μας ως ένα νησί που έχει γύρω της μια τάφρο για να μην διαταράξει την εσωστρέφειά της. Από την άλλη, η Ελλάδα δεν κάνει εύκολη την προσφορά όσων έφυγαν και έχουν διάθεση να προσφέρουν την εμπειρία τους.”, σημειώνει λέγοντας πως κάποια στιγμή, το 2007 σκέφτηκε να επιστρέψει στην πατρίδα του, αλλά κάποιες συνθήκες του ανέτρεψαν τα σχέδια.

Αποχαιρετώντας τον Γεράσιμο Λεωνίδα σκέφτομαι τη συζήτηση που προηγήθηκε και προσπαθώ να κάνω την ταύτιση του παλιού τυπογράφου “μάστορα” δίπλα στον οποίον αποκτούσε κάποιος όλες τις δεξιότητες με τον σημερινό καθηγητή τυπογραφίας που φροντίζει να παρουσιαστεί εν ριπή οφθαλμού κάθε πληροφορία που απαιτείται και πάντα με το σωστό τρόπο. Ο Γεράσιμος Λεωνίδας όμως δεν ανησυχεί για το σωστό. Τον ανησυχεί μόνο το λάθος και έχει δίκιο: “Όταν κάτι δουλεύει σωστά δεν φαίνεται. Στον τυπογραφικό σχεδιασμό φαίνεται μόνο το λάθος και αυτό είναι που αξιολογείς. Αν χάσεις το αεροπλάνο επειδή η πινακίδα δεν ήταν ευανάγνωστη, θα σου κοστίσει πολύ. Την ίδια στιγμή δεν ξέρεις πόσο ωφελείσαι όταν την κοιτάζεις και είναι σωστή”…

Βάσω Μιχοπούλου

http://www.imerisia.gr/

Όταν οι Έλληνες εμπνέουν άλλους λαούς…

hqdefault6