WillingtobeGreek

Εκεί να δώσεις την καρδιά σου….

Archive for ελλαδα

«Ελληνισμός θα πει ανθρωπισμός»

n-GREECE-large570

Μέρες που ζούμε και παρά τον πειρασμό της εύκολης προβολής, δεν θα σταθώ στα τεχνοκρατικά και στα χρονοδιαγράμματα, στις απίστευτες δηλώσεις και υπονοούμενα, που αφορούν τις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη. Βρίθουν οι εφημερίδες και το διαδίκτυο, στοιχείων, συγκρίσεων, απειλών, συσκέψεων, αριθμών και υποθέσεων. Ολα αυτά προκαλούν την σύγχυση, γεννούν την ανασφάλεια και αποσκοπούν στον κλονισμό της εμπιστοσύνης μας.

Οι σχέσεις Ελλάδας και Ευρώπης δεν είναι εφήμερες, δεν εξαρτώνται από τις απερίσκεπτες δηλώσεις του κάθε υπουργίσκου, τεχνοκράτη, επαγγελματία πολιτικού ή τραπεζίτη. Μα θα πει κανείς, δουλειά τους είναι: όχι ακριβώς, δουλειά του πολιτικού είναι να προβλέπει, να σχεδιάζει, να λαμβάνει πρωτοβουλίες και όχι να σχολιάζει τα δρώμενα ως αμέτοχος, δεν υπάρχουν αμέτοχοι: «Κυβερνώ, σημαίνει προβλέπω», λένε οι γάλλοι. Και όσον αφορά την Ελλάδα, είχαν προβλεφθεί και είχαν ειπωθεί ευθαρσώς κι εδώ οι λόγοι και τα δεινά που μας ταλαιπωρούν σήμερα (βλ. εν προκειμένω: Αλέκος Παπαδόπουλος «Πολεμώντας τον επόμενο πόλεμο. Υστερη γνώμη για το μέλλλον», από τις «Μεταμεσονύκτιες εκδόσεις», 2014).

Ας πάμε λοιπόν στην ουσία, που δεν είναι άλλο παρά η σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς λαούς και στους εκπροσώπους τους, κι όχι μόνο στον χώρο της πολιτικής.

Η ρήση «ελληνισμός θα πει ανθρωπισμός» ανήκει στον Γιώργο Σεφέρη και ολόκληρη η φράση έχει ως εξής: «Γιατί, μαζί με άλλα, ελληνισμός θα πει ανθρωπισμός». Βρήκα το σχετικό κείμενο στην τοπική έκδοση «Περί Τήνου». τεύχος Ιουλίου-Αυγούστου 2014, με τον τίτλο «Για την παράδοση», όπου ο ποιητής αναφέρονταν στη διαρκή, αδιατάρακτη και δημιουργική σχέση Ελλάδας και Ευρώπης. Εγραφε συγκεκριμένα: «Ελληνικός πολιτισμός δε θα πει κάτι απομονωμένο ξένο και αβοήθητο από κάθε ανθρώπινη προσπάθεια που γίνεται γύρω μας. Θα πει πρώτα απ’όλα να κρατήσουμε με κάθε τρόπο, να κρατήσουμε ζωντανές και ανοιχτές τις ψυχές μας….». (Γιώργος Σεφέρης, Μέρες Δ’, 1 Γενάρη 1941-31 Δεκέμβρη 1944, Αθήνα, «Ικαρος», 1977, σελ. 133-134).

Στην ίδια αντίληψη, με άλλο ύφος, ο Οδυσσέας Ελύτης έδωσε την δική του εκδοχή: «….Έτσι φτάσαμε σ’ ένα σημείο που αναρωτιέται κανείς σε τι πια μπορεί να ωφελεί η απομόνωση, τι πάει να προστατέψει. Και με κίνδυνο να φανώ αντιφατικός, οδηγούμαι στο άλλο άκρο: Λέω μήπως είναι σωφρονέστερον να μην αντιταχτούμε στο ρου της ιστορίας. Μήπως μια διαφορετική στρατηγική θα μας βοηθούσε να διακριθούμε από έναν άλλο δρόμο. Ο ελληνισμός, έδειξε ανέκαθεν μια καταπληκτική ικανότητα να αφομοιώνει, να προσαρμόζεται και να δραστηριοποιείται μέσα στα ξένα σύνολα……Αυτό με κάνει λοιπόν, να κατασιγάζω μέσα μου τον αισθηματία Έλληνα που κρύβω και να σκέπτομαι ότι ίσως είναι πιο σωστό, να μη φοβηθούμε τη σύγκριση και την άμιλλα, αλλά να προχωρήσουμε φυσικά πάντοτε με την προοπτική να διακριθούμε στην ποιότητα, που σημαίνει στο πνεύμα. Γι’ αυτό επιμένω πολύ στο θέμα της Παιδείας. Χρειαζόμαστε Παιδεία σοβαρή, βαθιά, όχι αυτή την τεχνική που συχνάζει στις ημέρες μας, γιατί μόνο μ’αυτή θα μπορέσουμε και να διακριθούμε και να πορευτούμε σ’ ένα καινούργιο δρόμο αλλά και να διατηρήσουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας μας…».

Τί σημαίνουν όλα αυτά για μας σήμερα, από τους δύο κορυφαίους εκπροσώπους του ελληνισμού; Σημαίνουν στροφή στον άνθρωπο, στη γνώση, στην παιδεία, στον πολιτισμό, στη δημιουργία, στην άμιλλα. Ετσι θα προχωρήσουμε στο κοινό ευρωπαϊκό μας μέλλον.

Αθανάσιος Θεοδωράκης
Πολιτικός επιστήμονας

http://www.huffingtonpost.gr/

Η άνοιξη του ελληνικού Graphic design

gogreek-kathimerini-01--3-thumb-large

Με έµφαση στη συσκευασία και πηγή έµπνευσης, την παράδοση, οι δηµιουργοί της χώρας µας αποδεικνύουν ότι ο κλάδος έχει πάρει τα πάνω του, όπως κατέγραψαν και τα πρόσφατα Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής & Εικονογράφησης.

«Το επίπεδο του ελληνικού graphic design είναι σταθερά καλό τα τελευταία χρόνια. Και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι τα γραφιστικά γραφεία διακρίνονται πια σε διεθνείς διαγωνισµούς», δηλώνει ο ∆ηµήτρης Φακίνος, εκδότης του περιοδικού +design και διοργανωτής των Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής & Εικονογράφησης (ΕΒΓΕ). Αφορµή για τη συζήτησή µας η 14η απονοµή των βραβείων στις αρχές του µήνα, που επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για έναν ακόµη δηµιουργικό κλάδο της χώρας µας ο οποίος έχει πάρει τα πάνω του. Λογότυπα, παραγωγή εντύπων, εικονογραφήσεις, συσκευασίες, αφίσες, εξώφυλλα δίσκων, καταχωρίσεις και ψηφιακές εφαρµογές δίνουν το βαθµό ανάπτυξης καθώς και την έκταση του ταλέντου της εγχώριας παραγωγής οπτικής επικοινωνίας.

O µεγάλος νικητής ήταν το G Design Studio (το οποίο τιµήθηκε µε το Μέγα ΕΒΓΕ). Το γραφείο της χρονιάς (το 2013 είχε τιµηθεί ξανά µε το ίδιο βραβείο) συγκέντρωσε τις περισσότερες βραβεύσεις, αποσπώντας ακόµη έξι ΕΒΓΕ και επτά επαίνους. «∆ουλεύουµε µε το συναίσθηµα και αυτό εγγυάται επιτυχία. Είναι σηµαντικό να βάζεις ψυχή στην οπτική επικοινωνία», µας εξηγεί ο 49χρονος Μιχάλης Γεωργίου, καθηγητής Γραφιστικής και διευθυντής της πολυβραβευµένης εταιρείας που ιδρύθηκε το 2006. «Οι διακρίσεις αυτές αποδεικνύουν ότι στην περίοδο της κρίσης είµαστε εδώ και δηµιουργούµε, προσπαθώντας να δώσουµε τον καλύτερό µας εαυτό», καταλήγει.

«Έκρηξη» στη συσκευασία

Το ντιζάιν είναι ο χώρος που ενώνει την τέχνη και την αισθητική µε την οικονοµία. Αραγε, πού έχουν περισσότερη έφεση οι Έλληνες σχεδιαστές; «Στη συσκευασία. Ισως επειδή έχει πάει προς τα εκεί η ελληνική αγορά. Υπάρχει έκρηξη ενδιαφέροντος από µικρούς και µεσαίους παραγωγούς, οι οποίοι στρέφονται στο ντιζάιν ως ένα όχηµα που θα τους επιτρέπει να εξάγουν µε καλύτερο τρόπο τα προϊόντα τους», απαντά ο ∆ηµήτρης Φακίνος. Παράγοντες της αγοράς, όµως, σχολιάζουν το φαινόµενο του overdesign, που πολλές φορές έχει ως αποτέλεσµα κάτω από το λουξ περίβληµα να «κρύβεται» το ίδιο το προϊόν. Κάτι τέτοιο γίνεται σε κάποιες περιπτώσεις µε τις συσκευασίες του λαδιού.

∆εν είναι τυχαίο, λοιπόν, που το G Design Studio συµµετείχε στο διαγωνισµό µε ένα µπουκάλι ξιδιού πάνω στο οποίο έγραφε «Οχι άλλο λάδι». Πρόκειται για ένα έξυπνο σχόλιο γι’ αυτή την υστερία. «Στην Ελλάδα, όταν κάτι έχει επιτυχία, το αντιγράφουν. Οι επιτυχηµένες ιδέες καταλήγουν έτσι να γίνονται αποτυχία. Πόσα frozen yogurt µπορούµε να “επικοινωνήσουµε”; Πρέπει εµπορικά να αρχίζουµε να σκεφτόµαστε και άλλα πράγµατα», σχολιάζει ο Μιχάλης Γεωργίου.

Η ελληνικότητα «πουλάει»

Η ντόπια γραφιστική δηµιουργία διαθέτει, επίσης, τη φαντασία για να ανατρέπει τα κλισέ της παραδοσιακής εικονογραφίας των τουριστικών σουβενίρ. Το Χρυσό Εικονογράφησης απονεµήθηκε στο Yonas Design για τη δουλειά του «Gogreek collectibles»: µπουκαλάκια ούζου απεικονίζουν ανθρώπινες φιγούρες µε παραδοσιακές φορεσιές από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. «Γενικώς δεν συµµετέχουµε σε διαγωνισµούς», εξηγεί ο δηµιουργικός διευθυντής του γραφείου, Γεώργιος Γιώνας. «Όµως αυτή ήταν µια δουλειά που µας άρεσε πάρα πολύ. Ξεκινήσαµε να τη σχεδιάζουµε πριν από 3 χρόνια. Υστερα από µια µακρά περίοδο διερεύνησης και πολλούς πειραµατισµούς, καταφέραµε να φτιάξουµε µια συσκευασία που δεν µοιάζει µε καµιά άλλη. Καταφέραµε να γίνεται προϊόν η ίδια η συσκευασία (και όχι το περιεχόµενο)». Γιατί η ελληνικότητα «πουλάει» τελευταία στο ντιζάιν; «Η χώρα µας είναι από πλευράς λαογραφίας και ιστορίας µια ανεξάντλητη πηγή έµπνευσης. Όµως, όταν κανείς πειραµατίζεται µε σύµβολα, οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός. Η µεγάλη πρόκληση για εµάς ήταν να σχεδιάσουµε κάτι εµφανώς σύγχρονο, το οποίο, όµως, θα σέβεται απόλυτα την παράδοση», τονίζει ο Γ. Γιώνας.

Βιβλία και εξώφυλλα δίσκων

Η γραφιστική παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερη άνθηση και στον τοµέα του πολιτισµού. Η Εκθεση Βιβλίου της Αθήνας, το Μέγαρο Μουσικής, η Στέγη Γραµµάτων και Τεχνών, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και άλλοι πολιτιστικοί φορείς ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο για το ποιος θα έχει το καλύτερο πρόγραµµα ή αφίσα. Τι άλλο παρατηρήσαµε στα φετινά ΕΒΓΕ; Οτι πλάι στους παλιούς δηµιουργούς και στα καταξιωµένα γραφεία υπάρχουν φρέσκα δηµιουργικά µυαλά που αξίζουν την προσοχή µας. Οπως η περίπτωση της αρχιτέκτονος Βασιλικής-Μαρίας Πλαβού, η οποία απέσπασε δύο ΕΒΓΕ για τον καλλιτεχνικό κατάλογο «Φirma Gypsy Globales» της εικαστικού Μαρίας Παπαδηµητρίου. Αλλά και η Ιφιγένεια Βασιλείου, που σπούδασε γραφιστική στα ΤΕΙ και κάνει µεταπτυχιακό στις ψηφιακές µορφές τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών. Εκείνη κέρδισε το ΕΒΓΕ στην κατηγορία «Εξώφυλλο δίσκου» («Marginalia» των Baby Guru) και πήρε έπαινο για ένα κοµψό βιβλίο που παρουσιάζει τους πρωταγωνιστές της κβαντικής επιστήµης (Πανεπιστηµιακές Εκδόσεις Κρήτης).

Πώς εξηγείται, λοιπόν, αυτή η πρόοδος στον ελληνικό γραφιστικό κλάδο; «Ανοιξαν πολλά µικρά γραφεία, των οποίων η δουλειά στηρίζεται στην αγάπη και στο πάθος και όχι στην εµπορικότητα. Επίσης, οι διακρίσεις Ελλήνων δηµιουργών στο εξωτερικό βοηθούν να κρατούν το επίπεδο ψηλά», καταλήγει ο 34χρονος Αρης Τούτσας από το Bob Studio, ένα γραφείο που δίνει έµφαση στη φρέσκια και παιχνιδιάρικη εικονογράφηση.

ΣΕΛΑΝΑ ΒΡΟΝΤΗ

http://www.kathimerini.gr/

Ελληνίδα επιστήμονας δημιουργεί πρωτοποριακό τέστ

eksofullo-ellhnida-mesa

Η Πελαγία Ειρήνη Γκούμα ή Περένα για τους Αμερικάνους φίλους της, είναι καθηγήτρια και Διευθύντρια του Κέντρου Νανο-υλικών και Ανάπτυξης Αισθητήρων του Τμήματος Materials Science and Engineering στο State University of New York (SUNY) Stony Brook.

Η έρευνα της επικεντρώνεται σε επιλεκτικούς χημικούς ανιχνευτές, βιοαισθητήρες και υβριδικούς νανοανιχνευτές για τα ηλεκτρονικά συστήματα της όσφρησης και των εφαρμογών της νανοϊατρικής. Γεννήθηκε στην Ελλάδα, σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης Προχωρημένη Μηχανική Υλικών και συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Liverpool και στο Πανεπιστήμιο του Birmingham. Πολλές πατέντες της έχουν εγκριθεί αλλά ακόμα περισσότερες βρίσκονται στη διαδικασία έγκρισης.

ellhnas-epishmonas-1

Μάλιστα, στις 2 Οκτωβρίου 2012, η ομάδα της επελέγη για μια τριετή επιχορήγηση από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ (NSF) για την ανάπτυξη μιας εξατομικευμένης συσκευής για το άσθμα που χρησιμοποιεί νανοτεχνολογία για την ανίχνευση γνωστών βιοδεικτών φλεγμονής των αεραγωγών στην αναπνοή. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα απλό τεστ που μέσω της αναπνοής θα μπορεί να αισθανθεί όταν μια κρίση άσθματος μπορεί να χτυπήσει!

Η Πελαγία Ειρήνη Γκούμα σε συνεργασία με τους συνεργάτες της αναπτύσσει επίσης μια φορητή συσκευή για τους διαβητικούς που θα επιτρέπει στο ασθενή απλά να φυσήξει στη συσκευή για την παρακολούθηση του σακχάρου στο αίμα, παρά να ακολουθήσει την επώδυνη διαδικασία με το τσίμπημα του δαχτύλου.

ellhnida-epistmonas-2

Το 2013, έλαβε το βραβείο ”Richard M. Fulrath”, που αναγνωρίζει επιστήμονες για την προσφορά τους στην έρευνα. «Είναι μεγάλη τιμή να έχω επιλεγεί για αυτό το βραβείο και να έχω αναγνωριστεί από τους συναδέλφους μου», είπε η λαμπρή αυτή επιστήμονας από την Ελλάδα. «Το πεδίο της νανο-τεχνολογίας διαθέτει αστείρευτη δυναμική για τόσες πολλές πολύτιμες τεχνολογίες στο μέλλον.”

«Είμαι πολύ περήφανος για την καθηγήτρια Γκούμα και την διάκριση της», δήλωσε ο Yacov Shamash, Πρύτανης του Κολεγίου Μηχανικής και Εφαρμοσμένων Επιστημών. Είναι ένας ηγέτης στον τομέα των νανοϋλικών και αυτό το βραβείο θα της χαρίσει διεθνές κύρος στο χώρο για τα επιτεύγματά της.” Η Πελαγία Ειρήνη Γκούμα έχει διατελέσει καθηγήτρια στην Ιαπωνία, στην Ιταλία και σε αρκετά Πανεπιστήμια των ΗΠΑ.

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/ta-nea-ths-omogeneias

«Πατρίς», «Ελληνίς», «Αυστραλίς» – Τα καράβια που μας έφεραν…

aystralis_312684148

Στα μπαλκόνια του “Πατρίς” αγναντεύοντας την πατρίδα που αφήνουν και γεμάτοι περιέργεια για τη νέα χώρα που θα τους δεχθεί.

ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΤΣΑΜΟΥΡΑ

Περιόδους λάμψης αλλά και απαξίωσης έζησε η Ελληνική κρουαζιέρα, ξεκινώντας τα πρώτα βήματά της το 1954 όταν ο Ελληνικός Οργανισμός εγκαινίασε τις πρώτες κρουαζιέρες στα Ελληνικά νησιά. Εκείνη την εποχή το λιμάνι του Πειραιά αντιπροσώπευε το ιδανικό σημείο απόπλου για τα κρουαζιερόπλοια που επισκέπτονταν τα Ελληνικά νησιά, την Ασιατική και την Αφρικανική ήπειρο και ήταν κόμβος ταξιδίων για την ανατολική Μεσόγειο και μεταξύ των δημοφιλών τουριστικών προορισμών.

Το 1963 ξεκινάει τη δραστηριότητά του ο Όμιλος Χανδρή. Ο Αντώνης Χανδρής συνδέει την Ελλάδα με την Αυστραλία με τα πλοία «Ελληνίς», «Αυστραλίς» και «Πατρίς». Εκείνα τα χρόνια τα πλοία αυτά εξυπηρετούν το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα της Ελλάδας προς την Αυστραλία. Από τα καταστρώματα αυτών των καραβιών πολλά δακρυσμένα μάτια είδαν για τελευταία φορά την Ελλάδα. Αυτά τα καράβια μετέφεραν χιλιάδες Έλληνες μετανάστες και κρατούν καλά φυλαγμένα τον πόνο, τα δάκρυα, την απελπισία που βίωσαν αυτοί οι άνθρωποι καθώς το καράβι τους μετέφερε σε ένα λιμάνι από όπου θα ξεκινούσε η οδύσσεια του καθενός!

Σήμερα φιλοξενούμε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Άγγελος Μποροδήμος, μηχανικός του «Πατρίς», «Ελληνίς» και «Αυστραλίς», στον Θωμά Τσαμούρα, εκφωνητή του Ράδιο Σύμπαν της Αυστραλίας και επιβάτη του «Πατρίς» σε ηλικία 6 ετών!

Ο κ. Άγγελος Μποροδήμος που μένει στο Μεσολόγγι με συγκίνηση και αγάπη απηύθυνε θερμό χαιρετισμό στους μετανάστες που τελικά ρίζωσαν στη νέα πατρίδα. Ακόμα θυμάται τα δακρυσμένα μάτια και την αγωνία στα πρόσωπα αυτών που έφευγαν καθώς μπροστά τους απλωνόταν ένα αβέβαιο μέλλον.

Θ.Τ.: Κύριε Μποροδήμο, είμαι σίγουρος ότι η σημερινή εκπομπή θα φέρει δάκρυα στα μάτια πολλών μεταναστών καθώς θα θυμηθούν με νοσταλγία εκείνα τα δύσκολα χρόνια της μετανάστευσης. Πέστε μας, ποια ήταν η ειδικότητά σας στα καράβια αυτά;

Α. Μπ.: Ήμουν μηχανικός, δόκιμος.

Θ.Τ.: Πόσα ταξίδια έχετε κάνει προς Αυστραλία;

Α. Μπ.: Μια δεκαετία ολόκληρη. Από το 1959 έως το 1970.

Θ.Τ.: Θυμάστε να μας πείτε πότε ακριβώς ήρθε το «Aυστραλίς» στην Ελλάδα από Αμερική και πότε ξεκίνησαν τα ταξίδια προς Αυστραλία; Μάλιστα, έχω διαβάσει ότι το Αυστραλίς ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο επιβατικό πλοίο της Αμερικής!

Α.Μπ.: Όλα ξεκίνησαν όταν η εταιρεία Χανδρή υπέγραψε συμφωνία να μεταφέρει μετανάστες από Ελλάδα προς Αυστραλία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄60. Άρχισε τότε να αγοράζει καράβια. Τον Οκτώβριο του 1964 αγόρασε το «S.S. America» το οποίο και μετονόμασε «SS Australis». Οι επισκευές κράτησαν περίπου τρία χρόνια. Είχαν έρθει δύο καπεταναίοι Εγγλέζοι και ένας μηχανικός ο Τζον Πέτεν. Ο μπαρμπα-Γιάννης ο Πετρόπουλος ήταν αυτός που ανέλαβε το βαπόρι στην αρχή. Το καράβι ρυμουλκήθηκε από δύο μεγάλα Ολλανδικά βαπόρια στο λιμάνι του Πειραιά.

Θ.Τ.: Πέστε μας λίγα λόγια για το «Πατρίς».

Α.Μπ: Το αγόρασε η εταιρεία Χανδρή το 1959. Το πήγαν για επισκευές και μετατροπή στο North Shields και μετά από τρεις βδομάδες το Πατρίς ανακαινίζεται και αποκτάει καμπίνες με δυνατότητα να φιλοξενήσει 1.000 επιβάτες στην τουριστική θέση και 36 θέσεις για επιβάτες πρώτης κατηγορίας. Αμέσως μπαίνει στη γραμμή Ελλάδα-Αυστραλία μεταφέροντας αμέτρητες χιλιάδες Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Συνολικά έκανε 91 ταξίδια στην Αυστραλία μεταξύ 1959 και 1975! Τo παρθενικό του ταξίδι στην Αυστραλία ξεκίνησε από Πειραιά στις 14 Δεκεμβρίου 1959 μέσω της διώρυγας του Σουέζ , Τζιμπουτί στο λιμάνι της Δυτικής Αυστραλίας Fremantle, στη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ όπου έφθασε στις 9 Ιανουαρίου 1960.

Θ.Τ.: Κάποια εμπειρία που έχει μείνει ζωντανή στη μνήμη;

Α. Μπ.: Θυμάμαι χαρακτηριστικά δυο νέους, ο ένας από τα Τρίκαλα και ο άλλος από την Καρδίτσα. Ήταν και οι δύο στις κουπαστές. Εγώ είχα πάει να ελέγξω όταν είδαν τον έναν να έχει κρεμαστεί, έτοιμος να πηδήξει. Κατάφερα και τον τράβηξα… Τον άρπαξα από τα μαλλιά. Την ώρα εκείνη έφυγε ο άλλος και πήδηξε μέσα στο νερό. Ειδοποίησα τη γέφυρα και οι ναύτες κατέβηκαν και τον σώσανε. Ευτυχώς το παλικάρι δεν πνίγηκε… Αξέχαστα όλα αυτά. Ο κόσμος ήταν φοβισμένος, ένιωθε πως ξεριζώνεται. Αισθάνονταν ότι πήγαιναν προς το θάνατο. Οι περισσότεροι έβλεπαν το μέλλον αβέβαιο και δεν ξέρανε ποια θα ήταν η κατάληξή τους. Πάντως μπορώ να πω, ότι όλο το πλήρωμα, είμαστε περίπου 170 άτομα, τους συμπονούσαμε αυτούς τους ανθρώπους.

Θ.Τ. Το «Αυστραλίς» πώς το συγκρίνετε με το «Πατρίς»;

Α. Μπ: Δεν υπάρχει καμία σύγκριση. Το «Αυστραλίς» ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο υπερωκεάνιο της Αμερικής την εποχή που το αγόρασε ο Χανδρής και το έφερε στην Ελλάδα. Το «Πατρίς» ήταν πολύ πιο μικρότερο και δεν είχε την τεχνολογία του «Αυστραλίς». Επίσης το «Πατρίς» είχε ένα πρόβλημα από το σχεδιαστή του. Όταν ταξίδευε έπρεπε να προσέχουμε γιατί υπήρχε κίνδυνος να πάρει φωτιά στο μηχανοστάσιο. Μάλιστα, ο Άγγλος που σχεδίασε το «Πατρίς» προσπάθησε μια ολόκληρη ζωή να βρει τη βλάβη, αλλά δεν τα κατάφερε.

Θ.Τ. Πότε και γιατί σταμάτησαν να μεταφέρουν μετανάστες τα καράβια αυτά;

Α. Μπ: Η χρήση των υπερωκεάνιων άρχισε να τερματίζεται με την εξέλιξη των αεροπορικών συγκοινωνιών. Από τη δεκαετία του 1970 άρχισαν σιγά-σιγά να αποσύρονται και να μετατρέπονται σε ποντοπόρα κρουαζιερόπλοια στο νέο τουριστικό κλάδο που ανθεί έως σήμερα.

Θ.Τ.: Τι απέγιναν αυτά τα τρία καράβια;

Α.Μπ.: Το «Πατρίς» το πήρε η εταιρεία «Καραγιώργης» το 1979, και έκανε για ένα διάστημα δρομολόγια Πάτρα-Ιταλία. Στη συνέχεια το πούλησαν στους Ασιάτες, και μαζί με το «Ελληνίς» διαλύθηκε το 1987 στο Πακιστάν….

Το «Αυστραλίς» βρίσκεται στις Κανάριες Νήσους… Κομμένο στα δύο διαλύεται σιγά-σιγά από τα κύματα του Ατλαντικού.

Νέος Κόσμος

 

Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος: Ο Έλληνας που γράφει Ιστορία με τους άθλους του

imerisia_LARGE_t_1061_44040310_type13031

Ένα μοναδικό ρεκόρ από έναν σπουδαίο Έλληνα γιατρό. Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, διασχίζοντας και την έρημο Σαχάρα, έγραψε παγκόσμια Ιστορία. Μετά και την προ ημερών επιτυχή ολοκλήρωση του υπερμαραθώνιου δρόμου, Marathon de Sables, στις αρχές του Απρίλιου, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην παγκόσμια Ιστορία που έχει ολοκληρώσει τρεις από τις πιο απαιτητικές προκλήσεις του κόσμου κάτω από πολύ διαφορετικές, ακραίες και επικίνδυνες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Οι άθλοι του Γεώργιου-Ιωάννη Τσιάνου

Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, εξερευνώντας τα ανθρώπινα όρια, έχει επιχειρήσει επιτυχώς ορισμένες από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της Γης.

– Το 2000, διέσχισε, κολυμπώντας, τη Μάγχη με τον γρηγορότερο χρόνο που καταγράφηκε παγκοσμίως εκείνη τη χρονιά και την καλύτερη ελληνική επίδοση ως σήμερα.

– Το 2004, έγινε ο πρώτος Έλληνας που ανέβηκε στο Έβερεστ από τη βόρεια και επικίνδυνη διαδρομή του Θιβέτ.

– Το 2011, με αφετηρία το νοτιότερο σημείο της Πελοποννήσου, κολύμπησε ασταμάτητα έως τις ακτές της Κρήτης, καλύπτοντας τη συγκλονιστική απόσταση των 62,76 μιλίων, και έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην Ιστορία που κατόρθωσε να διασχίσει, κολυμπώντας, το ανοιχτό Αιγαίο Πέλαγος.

– Τον Απρίλιο του 2015, ολοκλήρωσε τον Marathon de Sables, έναν από τους πιο αντίξοους υπερμαραθώνιους, στην έρημο Σαχάρα. Ο Marathon de Sables, διάρκειας επτά ημερών, χαρακτηρίζεται από το Discovery Channel ως o σκληρότερος αγώνας δρόμου στη γη.

F2tsianos

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος αναφέρεται στην εμπειρία του Marathon des Sables. «Μοναδική εμπειρία. Η αλήθεια είναι ότι οι περιβαλλοντικές συνθήκες ήταν σκληρές και οι επιπτώσεις στο σώμα μου επίπονες και εντελώς διαφορετικές -εάν πρέπει να τις συγκρίνω με εκείνες των προηγούμενων εγχειρημάτων μου. Ένα αφιλόξενο περιβάλλον με ακραίες θερμοκρασίες, 52 βαθμούς κατά τη διάρκεια της ημέρας και μέχρι μόλις πέντε τη νύχτα, δυνατές και επίμονες αμμοθύελλες, δύσκολα περάσματα με εναλλαγές από το βραχώδες έδαφος στις αχανείς και αμμώδεις επιφάνειες, διαδρομές με έντονες κλίσεις και τα χιλιόμετρα πολλά. Αναφέρω κάποια από τα αναπόφευκτα δεινά, όπως αυτό της αφυδάτωσης, της ηλίασης, των εγκαυμάτων, των ανοιχτών πληγών στα πέλματα, των μυοσκελετικών τραυματισμών στα γόνατα και τους μηρούς. Δεν γίνεται να μην αναφέρω ότι όλα αυτά είχαν και μεγάλη επιρροή στην ψυχολογία μου, η οποία ομολογώ ότι κάποιες στιγμές με πήγε σε “σκοτεινά” μονοπάτια» σημειώνει.

F4tsianos

Σημαντική είναι, ωστόσο, η επιστημονική συνεργασία και τα αποτελέσματα στον Marathon de Sables.
Κατά τη διάρκεια του εγχειρήματος στη Σαχάρα, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, εξειδικευμένος γιατρός και διδάκτορας φυσιολογίας στις αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες, σε συνεργασία με τον επικεφαλής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, επιστήμονα και ακαδημαϊκό δρ Αντρέα Φλουρή, μελέτησαν την απόδοση του ανθρώπινου οργανισμού κάτω από τις αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες της ερήμου, τις προσαρμογές της ανθρώπινης φυσιολογίας πριν και κατά τη διάρκεια της έκθεσης στο συγκεκριμένο περιβάλλον, και σε ό,τι αφορά μετά το εγχείρημα, την αντιμετώπιση των αναπόφευκτων ιατρικών προβλημάτων.

Όπως τονίζει ο κ. Φλουρής, η ποιότητα αλλά και ο όγκος των επιστημονικών δεδομένων που συλλέχθηκαν θα είναι τα πρώτα τέτοιου είδους στη διεθνή βιβλιογραφία, με απώτερο σκοπό να μπορέσουν να βοηθήσουν και άλλους αθλητές, αλλά και να προασπίσουν την υγεία ανθρώπων σε μελλοντικές αποστολές ή ακόμα και κατά τη διάρκεια παραμονής ή εργασίας σε ακραία και αντίστοιχα περιβάλλοντα ανά τον κόσμο.

Μέσω του project «ICE WATER FIRE», o Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος στήριξε έμπρακτα τον βρετανικό και διεθνώς αναγνωρισμένο περιβαλλοντικό οργανισμό για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, Opwall Trust, με σκοπό να διαδοθούν η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των ανθρώπων προς τον πλανήτη, καθώς και η απαραίτητη γνώση για τη διατήρηση και προστασία των πηγών ενέργειας, με στόχο την εξασφάλιση της ευημερίας και ευεξίας του ανθρώπινου είδους. Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος είναι συνδεδεμένος με την Opwall Trust ως γιατρός αποστολών στις περιβαλλοντικές εκστρατείες τους ανά τον κόσμο.

«Είμαι συγκινημένος από την αγάπη και την ανταπόκριση του κόσμου. Ελπίζω, η γενικότερη πορεία μου και οι ιδέες που πρεσβεύω να αποτελούν έστω μια σπίθα έμπνευσης για τους συνανθρώπους μου. Πιστεύω στο ομαδικό πνεύμα, και όπως αποδείχτηκε μέσα από αυτό μου το πρόσφατο εγχείρημα, όταν συμβαίνει, πολλαπλασιάζεται η χαρά και μοιράζεται ο πόνος. Ευχαριστώ θερμά και ειλικρινά για την πολύτιμη στήριξη και υποστήριξη» δεν παραλείπει να τονίσει.

F5tsianos

Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος μιλάει για τα σχέδια που έχει μετά την επιτυχία του Marathon des Sables. «Έχω ξεκινήσει τη μελέτη και τον σχεδιασμό ενός εγχειρήματος ιατρικής φύσης, με σκοπό να υλοποιηθεί στην Ελλάδα, και για την Ελλάδα. Ήδη, εξετάζω κάτω από ποιες συνθήκες θα ολοκληρωθεί και με ποιους συνεργάτες και συμμετέχοντες. Όσον αφορά κάτι αθλητικό, πριν τη Σαχάρα άρχισα να φλερτάρω με μία εκπληκτική πρόκληση, έναν ομαδικό αγώνα σε πολικές συνθήκες και είμαι, ήδη, στην αναζήτηση κατάλληλων και εξειδικευμένων ανθρώπων για τον σχηματισμό αυτής της νέας ελληνικής αποστολής. Και φυσικά χορηγούς και επενδυτές με όραμα και έμπνευση».

Αντίστοιχα, ο επικεφαλής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab και Επισκέπτης Καθηγητής στην Περιβαλλοντική Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα, δρ Ανδρέας Φλουρής, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι σκοπός τους ήταν να συλλέξουν όσο το δυνατό περισσότερα δεδομένα πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το τέλος αυτού του εγχειρήματος. Η προετοιμασία του κ. Τσιάνου εντός και εκτός του εργαστηρίου FAME Lab ήταν μακρά και επίπονη και τα ερευνητικά δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτήν την προσπάθεια είναι πολύτιμα. «Το εργαστήριό μας είναι το μόνο σε ολόκληρη τη νότια Ευρώπη που μελετά τους τρόπους με τους οποίους παράγοντες του περιβάλλοντος, όπως θερμοκρασία, ατμοσφαιρική ρύπανση, βυθός και διάστημα, επιδρούν στη φύση και τη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος» υποστηρίζει ο κ. Φλουρής. «Οι έρευνές μας έχουν χρησιμοποιηθεί από οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, το υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ, η ΝΑΣΑ, και ο Καναδικός Οργανισμός Διαστήματος, προκειμένου να προασπίσουν την υγεία ειδικών αποστολών αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου» προσθέτει. Επίσης, αναφέρει: «Στόχος μας είναι να παράγουμε έρευνα με κοινωνικό όφελος, προστατεύοντας τους συνανθρώπους μας από τα προβλήματα υγείας που μπορούν να δημιουργήσουν διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες. Σκοπός μας στη συγκεκριμένη μελέτη ήταν να μπορέσουμε να βοηθήσουμε άλλους αθλητές αλλά και να προασπίσουμε την υγεία μελλοντικών αποστολών σε ακραία περιβάλλοντα όπως αυτό της Σαχάρας».

http://www.imerisia.gr/

 

Πετώντας πάνω από την Ελλάδα

Μια μαγευτική περιήγηση -σε high definition- πετώντας πάνω από την Ελλάδα. Ξεκινώντας από την Αθήνα, θα μας ταξιδέψει σε μοναδικά μέρη εξερευνώντας διάσπαρτα Ελληνικά νησιά στο λαμπρό μπλε του Αιγαίου, αρχαία ερείπια, καταπράσινους λόφους, βραχώδεις ακτές και ιστορικούς τόπους γεμάτους παραδόσεις. Την δραματική άποψη ενισχύσαμε με την μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου! Θα πετάξουμε από την Κέρκυρα στην Κρήτη, από τα Μετέωρα στην Μύκονο, στην Πελοπόννησο, στη Ρόδο, στη Σαντορίνη, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλούς άλλους λαμπρούς προορισμούς αυτού του υπέροχου τόπου!

A breathtakingly beautiful virtual tour shot in high definition from a helicopter-mounted camera. Lifting off from Athens, you embark on a modern odyssey as varied and dramatic as Greek history, exploring exotic islands scattered like stones in the brilliant blue Aegean, ancient ruins, verdant hills, rocky coastlines, and timeless traditions.

Έκθεση αφιερωμένη στην Νίκη της Σαμοθράκης

niki-tis-sam150

Το Μουσείο του Λούβρου, καλεί τους επισκέπτες «να ανακαλύψουν εκ νέου ένα αριστούργημα», αυτό της Νίκης της Σαμοθράκης, «που είναι το διασημότερο μνημείο του Μουσείου», όπως γράφει η σχετική πρόσκληση της έκθεσης η οποία άνοιξε στις 5 Μαρτίου για το κοινό. Η έκθεση, με τίτλο: «Νίκη της Σαμοθράκης, ανακαλύπτοντας εκ νέου ένα αριστούργημα», θα διαρκέσει έως τις 15 Ιουνίου. Η λαμπρή σιλουέτα της Νίκης δεσπόζει περήφανη, ύστερα από την τελευταία της συντήρηση, στο κεφαλόσκαλο της μνημειώδους «σκάλας Daru», η οποία – με τα 32 σκαλοπάτια της – οδηγεί στον πρώτο όροφο.

Το ελληνικό άγαλμα, που χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ., έχει ύψος 2,75 μέτρα μαζί με τα φτερά και 5,58 μέτρα μαζί με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου όπου είναι στερεωμένο. Είναι μία από τις τρεις φτερωτές Νίκες που βρέθηκαν στον ναό των «Μεγάλων Θεών» της Σαμοθράκης.

Ανακαλύφθηκε τμηματικά το 1863 από αρχαιολογική αποστολή με επικεφαλής τον υποπρόξενο της Γαλλίας στην Αδριανούπολη Κάρολο Σαμπουαζό, ενώ το 1875 ταυτοποιήθηκε και η μαρμάρινη πλώρη που αποτελούσε τμήμα του μνημείου (πιθανότατα ένα «σύμπλεγμα» θεάς και πλοίου) και η οποία αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν τύμβος.

Ο άγνωστος δημιουργός του χρησιμοποίησε άσπρο παριανό μάρμαρο για τη φτερωτή θεά και γκριζωπό μάρμαρο της Λίνδου για την πλώρη. Το σπουδαίο άγαλμα της Ελλάδος θεωρείται ότι έπεσε και έσπασε μετά από μεγάλο σεισμό, τον 6ο μ.Χ. αιώνα.

Στο Παρίσι, έφθασε το πρώτο τμήμα του αγάλματος (το κάτω μέρος έως την αρχή του θώρακα) στις 11 Μαΐου του 1864, με την πρωτοβουλία του Γάλλου υποπρόξενου στην Κωνσταντινούπολη Σαρλ Σουαμπουαζό. Ο ίδιος επέστρεψε επανειλημμένα στο νησί για ανασκαφές, τις οποίες συμπλήρωσαν και άλλες αποστολές Αυστριακών και  Αμερικάνων.

http://www.omogeneia.gr/