WillingtobeGreek

Εκεί να δώσεις την καρδιά σου….

Archive for ελληνας επιχειρηματιας

Ένας Έλληνας ανάμεσα στους καλύτερους επιχειρηματίες του Καναδά

lourakis2-650x250

Ο Τόνυ Λουράκης είναι συνιδρυτής και διοικητικό στέλεχος της Complete Innovations, μιας από τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες τεχνολογικές εταιρείες στη Βόρεια Αμερική. Μέσω της εταιρείας του, δημιούργησε το Fleet Complete, ένα λειτουργικό πρόγραμμα που προσφέρει τη δυνατότητα σε 6.000 πελάτες στη Βόρεια Αμερική να παρακολουθούν, να βελτιστοποιούν και να διαχειρίζονται πάνω από 80.000 οχήματα, και περιουσιακά στοιχεία.

Υπό την ηγεσία του, η εταιρεία έχει συνεχόμενη ανάπτυξη και ήδη συγκαταλέγεται σε λίστες όπως Braham300, Profit500, Fast50 εδώ και πολλά χρόνια. Οι διοικητικές του ικανότητες σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές του γνώσεις στην ανάπτυξη λογισμικού, οδήγησαν την εταιρεία του Complete Innovations να κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά.

Tony-Lourakis-1

Το 1997 έως το 1999, ο Λουράκης σπούδασε Computer Science στο Seneca College of Applied Arts and Technology. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ίδρυσε τη πρώτη του εταιρεία, την Canlogic Solutions. Μια εταιρεία πρώτου επιπέδου υποστήριξης και λύσεων στη πληροφορική. Το 1998, μαζί με τον Andrew Merisanu ιδρύσαν την Courier Complete, η οποία σήμερα ονομάζεται Complete Innovations. Λόγω της επιτυχημένης επαγγελματικής του πορείας αλλά και των διοικητικών του ικανοτήτων ο έλληνας επιχειρηματίας έχει λάβει πληθώρα βραβείων και διακρίσεων.

Ο Τόνυ Λουράκης είναι επίσης μέλος, εθελοντής και χρηματοδότης στο YMCA Development Committee. Η εταιρεία του, μέσω των προγραμμάτων κοινωνικής ευθύνης που ο ίδιος ηγείται, υποστηρίζει το SickKids Hospital. Επίσης μέσω της εταιρείας του έχει προσφέρει οικονομική βοήθεια έπειτα από το σεισμό της Αϊτής το 2010 και τον τυφώνα Χαϊγιάν το 2013 στις Φιλιππίνες. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου στο Young Presidents Association (YPO) στο Τορόντο. Ο Λουράκης είναι υποδιευθυντής στο Cretan Association of Toronto KNOSSOS και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Hellenic Heritage Foundation.

http://www.cretapost.gr/

Advertisements

Γιώργος Μπούσης: Ένας Έλληνας ανάμεσα στους 30 καλύτερους στον τομέα τεχνολογίας κατανάλωσης

bousis-gr_

Το περιοδικό Forbes παρουσίασε την λίστα «30 under 30″ στον τομέα Τεχνολογίας Κατανάλωσης για το 2015. Στη λίστα συμπεριλαμβάνονται άνθρωποι που μετατρέπουν τον κινητό σας σε τηλεχειριστήριο της ζωής σας. Στο νούμερο 4 της ίδιας λίστας, ο Γιώργος Μπούσης, ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της Raise.

Ο Γιώργος είναι γιος του επιχειρηματία Δημήτρη και της Ελένης Μπούση, ενώ λέγεται πως πήρε το επιχειρηματικό μυαλό από τον πατέρα του. «Θα έλεγα ότι οι μεγαλύτεροι μέντορές μου είναι οι γονείς μου Ελένη και Δημήτρης. Η μητέρα μου γιατί πιστεύει σε μένα, με υποστηρίζει, με επισκέπτεται συνεχώς στη δουλειά και είναι το δεξί μου χέρι. Και ο πατέρας μου, γιατί είναι ως άνθρωπος είναι το πρότυπο του πατέρα με τα επιτεύγματά του, τις επιχειρήσεις και τον εαυτό του ως ένας καταπληκτικός πατέρας» δήλωσε σε συνέντευξή του.

Ο νεαρός Έλληνας δούλευε στην αλυσίδα παντοπωλείο του πατέρα του, που ονομάζεται Cermak Fresh Market, μέχρι που αποφάσισε να κάνει τη δική του εταιρεία. Η Raise σας επιτρέπει να αγοράζετε και να πωλείται τις κάρτες δώρων από το κινητό σας ή από τον υπολογιστή.

Η εταιρεία έχει 100 εργαζόμενους και σήμερα αξίζει περισσότερο από 18 εκατομμύρια δολάρια. «Δεν προσπαθούμε να ανακαλύψουμε εκ νέου τον τροχό, μάλλον είμαστε η λύση ενός πραγματικού προβλήματος. 115 δις δολάρια σε κάρτες δώρων αγοράστηκαν το 2012. 20% έχουν μείνει αδιάθετες. Με 63 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα πηγαίνει χαμένο, η Raise.com δημιουργήθηκε για να βάλει τα χρήματα πίσω στην αγορά. Εμείς δίνουμε τη δυνατότητα στους ανθρώπους να πωλούν ανεπιθύμητες κάρτες ή αχρησιμοποίητα δώρα ή να αγοράσουν με έκπτωση κάρτες δώρων. Παίρνουμε μια προμήθεια από την συναλλαγή μόνο όταν η κάρτα δώρο πουλιέται και φέρνει πραγματική αξία για όλους τους χρήστες της πλατφόρμας μας ».

https://ellas2.wordpress.com

Άγγελος Τσακόπουλος: ο έλληνας μετανάστης που κατατάσσεται στην αμερικανική επιχειρηματική ελίτ

assets_LARGE_t_420_54104582

Η «Venus Marble» δεν είναι ένα ακόμη μαρμαράδικο στην Ελλάδα. Είναι η ουρά μιας ολόκληρης αυτοκρατορίας που κρύβει πίσω της μια προσωπική και επιχειρηματική ιστορία σαν παραμύθι. Πώς o Άγγελος Τσακόπουλος ξεκίνησε μετανάστης στις ΗΠΑ με 50 σεντς στην τσέπη και τώρα μιλάει με τους πλανητάρχες στον ενικό. Η φιλοξενία στη σουίτα Λίνκολν του Λευκού Οίκου, η δωρεά των 2,5 εκατ. δολαρίων προς τιμήν του Μητσοτάκη και το μαρμαράδικο στο Κορωπί.
Οταν έχεις τόσο χρήμα, έχεις χτίσει το μισό Σακραμέντο στην Καλιφόρνια και είσαι από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες των Δημοκρατικών, είναι μάλλον αδύνατον να σκεφτεί κανείς ότι έχεις προνοήσει να διατηρείς ζωντανούς τους δεσμούς με την πατρίδα, φτιάχνοντας ένα μαρμαράδικο. Με τον κ. Αγγελο Τσακόπουλο, όμως, έναν από τους πλουσιότερους ομογενείς μας στις ΗΠΑ, έγινε ακριβώς έτσι. Η «Venus Marble», μια αμιγώς ελληνική επιχείρηση που έχει την έδρα της στο Κορωπί, είναι ο επιχειρηματικός του σύνδεσμος με τη χώρα όπου γεννήθηκε. Η εταιρεία αποτελεί την ουρά μιας αυτοκρατορίας real estate που τον έχει κάνει πασίγνωστο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Στην Ελλάδα είναι μάλλον άγνωστο ότι αυτή η συνεχώς αναπτυσσόμενη επιχείρηση μαρμάρου με τη σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα ανήκει κατά 50% στον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία. Το υπόλοιπο 50% ελέγχεται από τον 39χρονο κ. Ευάγγελο Μαζιτζόγλου, «πνευματικό» παιδί του κ. Τσακόπουλου, στον οποίο ο νεαρός επιχειρηματίας οφείλει πολλά, καθώς μια τυχαία γνωριμία πριν από πολλά χρόνια εξελίχθηκε σε μια ζεστή φιλία με αμοιβαία εκτίμηση, σεβασμό, εμπιστοσύνη αλλά και κοινές business.
Ας δούμε όμως πώς ο Ελληνας μεγιστάνας που έχει οικοδομήσει μερικές από τις πιο εύφορες κοιλάδες της Καλιφόρνιας αποφάσισε να επενδύσει στην Ελλάδα και να εγκατασταθεί στα Μεσόγεια.
Το παζάρι για το «Πόρτο Καρράς» και το πρωινό στο «Hilton»
Συνδετικός κρίκος των δύο συνεταίρων θα είναι ο πρόεδρος του Κολεγίου Αθηνών, ο οποίος, αναγνωρίζοντας το ταλέντο του νεαρού μαθητή στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, θα τον συστήσει στον επιτυχημένο επιχειρηματία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και θα του δείξει το μονοπάτι για την Αμερική.
Εκείνη την περίοδο ο κ. Τσακόπουλος διαπραγματεύεται να αγοράσει το «Πόρτο Καρράς» στη Χαλκιδική. Ενώ όλα έχουν συμφωνηθεί, το deal για άγνωστη αιτία θα χαλάσει και έτσι ο μεγαλοεπιχειρηματίας θα επιστρέψει στις σίγουρες business του, στην Καλιφόρνια.
«Σε εκείνο το πρώτο ραντεβού παραλίγο να μην πάω και να κάνω το μεγαλύτερο λάθος της ζωή μου. Η συνάντηση ήταν στις 8 το πρωί στο “Hilton” και εγώ, 18 ετών τότε, δυσκολευόμουν να ξυπνήσω τόσο πρωί», εξομολογείται ο κ. Μαζιτζόγλου. Θες από διαίσθηση θες από τύχη, το ραντεβού θα γίνει και από τότε ο κ. Τσακόπουλος θα σταθεί δίπλα του ως φύλακας-άγγελός του.
Στην αρχή θα τον αποτρέψει να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, κάτι που ήταν ο στόχος του, με το επιχείρημα ότι είναι «μια πόλη πολύ μαύρη για έναν Ελληνα». Στη συνέχεια θα τον πείσει να γραφτεί στο πανεπιστήμιο του Berkeley, όπου η αγαπημένη του επιστήμη με τους υπολογιστές τού κλείνει το μάτι. Είναι τέτοια η ορμή με την οποία θα ζήσει τα φοιτητικά του χρόνια, ώστε τα τέσσερα χρόνια φοίτησης θα γίνουν τρία.
Τελειώνοντας το πανεπιστήμιο και αφού θα μεσολαβήσει ένα μεταπτυχιακό στο management, τον περιμένει μια θέση στην «AKT Development», την εταιρεία οικιστικών και εμπορικών αναπτύξεων της οικογένειας Τσακόπουλου. Την εμπιστοσύνη και τη γενναιοδωρία με την οποία περιέβαλαν τον Ελληνοαμερικανό οι φίλοι και οι γνωστοί του στην Αμερική τη μοιράζει και ο ίδιος απλόχερα στο ελληνόπουλο και θα το βοηθήσει να ανοίξει τα φτερά του και να «τριφτεί» στον χώρο των επιχειρήσεων.
Ασκήσεις management σε ένα μαρμαράδικο έτοιμο να βουλιάξει
Τον πρώτο καιρό ο Ελληνας επιχειρηματίας θα ρίξει τον νεαρό Ευάγγελο στα βαθιά, δίνοντάς του το τιμόνι μιας εταιρείας εισαγωγής μαρμάρων στην Αμερική η οποία πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. «Η επιχείρηση εμφάνιζε ζημίες και αποφάσισα να αναστείλουμε τη λειτουργία της. Σκέφτηκα ότι εάν την κλείναμε, δεν θα χρειαζόταν να πληρώσουμε τα χρέη της, που εκείνη την περίοδο ήταν αρκετά. Το συζήτησα με τον κ. Τσακόπουλο, ο οποίος είχε εντελώς διαφορετική άποψη. Πρώτα θα πληρώσουμε τα χρέη σε προμηθευτές και τράπεζες, μου είπε, και μετά θα δούμε τι θα κάνουμε». Ο άγουρος μάνατζερ θα τα φέρει βόλτα με τη βοήθεια του έμπειρου επιχειρηματία και το πρώτο μάθημα που θα πάρει είναι ότι στις business δεν πρέπει να «τσαλακώνεις» το όνομά σου. Τα χρέη θα εξοφληθούν και με το stock που είχε στις αποθήκες της η εταιρεία θα συνεχίσει να δουλεύει και μέσα σε λίγα χρόνια θα καταφέρει να γυρίσει στα κέρδη.
Ομως, το βασικό πρόβλημα ήταν ότι οι εισαγωγές μαρμάρου από την Ελλάδα που κάλυπταν περίπου το 70-80% των εισαγόμενων πρώτων υλών ήταν προβληματικές. Ελλειψη επαγγελματισμού από τους προμηθευτές, κακή ποιότητα προϊόντων, ερασιτεχνική αντίληψη. Το μαχαίρι δεν θα αργήσει να φτάσει στο κόκαλο και η ιδέα που πέφτει στο τραπέζι είναι να επανεξεταστεί το δίκτυο των προμηθευτών και η «ΑΚΤ Development» να αποκτήσει δική της παρουσία στην Ελλάδα. Το σχέδιο θα μπει σε εφαρμογή το 1995 και έτσι θα αγοραστεί από πλειστηριασμό της Alpha Bank η παραγωγική της μονάδα στο Κορωπί και θα ξεκινήσουν οι επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της επιχείρησης εξόρυξης, κοπής, επεξεργασίας και εμπορίας μαρμάρων.
Εξαγωγές σε ΗΠΑ, Κορέα, Ντουμπάι, Ρωσία, Χονγκ Κονγκ
Αργότερα η μονάδα αυτή θα ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο, με αποτέλεσμα σήμερα να βρίσκεται σε εξέλιξη ένα επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 8,7 εκατ. ευρώ και ένα μεγάλο μέτωπο εξαγωγών σε Αμερική, Ιαπωνία, Κίνα, Κορέα, Χονγκ Κονγκ, Ευρώπη, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Ντουμπάι, Κατάρ, από το οποίο προέρχεται περίπου το 60-70% του ετήσιου τζίρου της «Venus».
Μέχρι το καλοκαίρι θα είναι έτοιμες οι νέες κτιριακές εγκαταστάσεις της εταιρείας και ένα υπερσύγχρονο showroom στο Κορωπί, το οποίο σχεδιάζεται στα αμερικανικά πρότυπα και θα απευθύνεται σε ιδιώτες και επαγγελματίες που ασχολούνται με την κατασκευή. Η εταιρεία διαθέτει επίσης έξι λατομεία σε Ελλάδα και Βουλγαρία, δύο εταιρείες ιδίων συμφερόντων σε Αμερική και Βουλγαρία και απασχολεί συνολικά 300 άτομα προσωπικό.
Τα ελληνικά μάρμαρα που χρησιμοποιεί έχουν «ντύσει» μερικά από τα πιο χλιδάτα ξενοδοχεία της Καλιφόρνια και του Λας Βέγκας, ενώ αντίστοιχες πολυτελείς κατασκευές διαθέτει και στη χώρα μας. Στο πολυπληθές πελατολόγιό της είναι το κτίριο της «Interamerican», το «Intercontinental», η ιαπωνική πρεσβεία, το κτίριο της «Costa Mare» του εφοπλιστή κ. Βασίλη Κωνσταντακόπουλου, το Πλανητάριο κ.ά., καθώς και αναστηλωτικά έργα σε μεγάλους και ιστορικούς αρχαιολογικούς χώρους όπως είναι ο Παρθενώνας, η βιβλιοθήκη του Αδριανού στην Πλάκα, ο αρχαιολογικός χώρος της Επιδαύρου και το Ηρώδειο.

http://www.protothema.gr/

Γιώργος Κούκης, ο συμπάροικος που κατακτά την Ελβετία

psixagogia_03_150109

Ο βασικός μέτοχος της εισηγμένης στο Χρηματιστήριο της Ζυρίχης εταιρείας “Temenos”, κ. Γιώργος Κούκης, είναι, σύμφωνα με το έγκριτο ελβετικό οικονομικό περιοδικό “Bilanz”, ο πέμπτος πλουσιότερος Έλληνας της Ελβετίας. Η περιουσία του αγγίζει τα 200 εκατ. ελβετικά φράγκα και είναι κατά τι υψηλότερη από αυτή της γνωστής Ελληνίδας τραγουδίστριας Νάνας Μούσχουρη.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του περιοδικού, στην πρώτη θέση βρίσκεται η οικογένεια Λάτση και ακολουθούν οι οικογένειες Νιάρχου, Λιβανού και Αθηνάς Ωνάση.
Ο κ. Κούκης είναι η επιτομή του αυτοδημιούργητου επιχειρηματία. Η ζωή του θυμίζει τα διηγήματα του Αμερικανού συγγραφέα Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ.
Έφυγε από την Ελλάδα την περίοδο της χούντας και με την έγκυο γυναίκα του έφυγαν για την Αυστραλία, με 70 δολάρια στην τσέπη. Ύστερα από χρόνια κάνει σημαντική περιουσία, άλλα τη χάνει με τη χρηματιστηριακή κρίση του 1987. Στη συνέχεια, στις αρχές του ’90 πια, με κάποια χρήματα που κερδίζει από τη δουλειά του συνεργάζεται με ένα venture capital και αγοράζει μία μικρή, άλλα δυναμική, ελβετική εταιρεία η όποια ειδικευόταν στα συστήματα πληροφορικής των τραπεζών, την “Temenos”. Στις αρχές του 2000, η εταιρεία εισάγεται στο Χρηματιστήριο με κεφαλαιοποίηση περίπου 2 δισ. ελβετικών φράγκων.
Σήμερα το δημιούργημα του κ. Κούκη είναι μία από τις κορυφαίες εταιρείες software τραπεζικών συστημάτων (private and retail banking) σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχει πελάτες σε πάνω από 40 χώρες, ενώ στο 9μηνο του 2008 είχε τζίρο 500 εκατ. ευρώ, με κέρδη 70 εκατ. ευρώ. Ο ίδιος κατέχει πλέον το 4% των μετοχών, καθώς το υπόλοιπο 26% το πούλησε τον Μάρτιο του 2007 σε θεσμικούς επενδυτές.
Ο ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΤΗ ΒΕΛΓΙΔΑ ΚΑΙ Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΑΓΚΟΥΡΟ
Μετανάστης στα 23 χρόνια του, προτού φύγει από την Ελλάδα είχε σπουδάσει στην Ανωτάτη Εμπορική και δούλευε παρέα με έναν φίλο του στη Ρόδο, σε ένα λογιστικό γραφείο. Εκεί γνώρισε μια υπέροχη Βελγίδα. Όμως η Ελλάδα βρισκόταν στον γύψο των συνταγματαρχών. Τα “πέτρινα”, λοιπόν, εκείνα χρόνια η γυναίκα αυτή – και σύζυγός του αργότερα – τον καλεί στις Βρυξέλλες. Μένει εκεί για τρεις μήνες, άλλα χωρίς άδεια παραμονής δεν μπορεί να βρει δουλειά. Φεύγουν μαζί και πάνε στο βροχερό και κρύο Λονδίνο, χωρίς να γνωρίζει ούτε μία λέξη αγγλικά! Όμως τα πράγματα και εκεί δεν είναι καλύτερα. Τότε έρχεται το μέγα δίλημμα: χιονισμένος Καναδάς ή ηλιόλουστη Αυστραλία; Επιλέγει τη Χώρα των Καγκουρό. Φτάνουν στο Σίδνεϊ με 70 δολάρια στην τσέπη, άλλα γεμάτοι φιλοδοξίες και όνειρα. Νοικιάζουν ένα μικρό δωμάτιο και εκείνος πιάνει δουλειά σε ένα εστιατόριο. Μόνος του, καθώς η σύζυγός του είναι ήδη έγκυος στην πρώτη τους κόρη.
Όπως λέει: “Αρνηθήκαμε να πάρουμε ένα επίδομα που έδινε τότε το αυστραλιανό Δημόσιο σε όσους έφταναν για πρώτη φορά στη χώρα τους, μέχρι να σταθούν στα πόδια τους. Εάν μπεις στη φιλοσοφία να σε ταΐζει το κράτος, χάθηκες”, λέει.
ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΣΤΗΝ “QUANTAS” ΚΑΙ ΣΤΗΝ MCA
Στα προβλήματα του Έλληνα μετανάστη ήρθε να προστεθεί άλλο ένα: το ελληνικό πτυχίο που είχε στην κατοχή του δεν αναγνωριζόταν από το κράτος. Έτσι αναγκάστηκε να γραφτεί εκ νέου στο πανεπιστήμιο. Το πρωί στη δουλειά, το απόγευμα στο αμφιθέατρο και το βράδυ ξανά δουλειά στο εστιατόριο. Δουλεύει δηλαδή από τις 9 π.μ. έως τις 5 μ.μ. και 6-9 μ.μ. παρακολουθεί τα μαθήματα. Μετά, έως τη 1 το βράδυ, γυρίζει πάλι στη δουλειά.
Στην Αυστραλία το σύστημα στα πανεπιστήμια είναι αρκετά δύσκολο. Εάν ένας φοιτητής δεν περάσει τρία μαθήματα, απορρίπτεται διά παντός.
Ο Έλληνας μετανάστης διαβάζει έως τις 5 π.μ., αλλά στις 9 π.μ. πρέπει να βρίσκεται στο εστιατόριο. Πού καιρός για ύπνο… Όμως πάει καλά. Ύστερα από λίγα χρόνια παίρνει το πτυχίο του. Αφήνει το εστιατόριο και προσλαμβάνεται στην αεροπορική εταιρεία “Quantas”, στον τομέα των συστημάτων πληροφορικής. Εκείνη την εποχή όλες οι εταιρείες έψαχναν κόσμο που να έχουν σχέση με αυτό το αντικείμενο.
Μετά την πάροδο κάποιων ετών προσλαμβάνεται σε μια αμερικανική πολυεθνική συστημάτων πληροφορικής, την MCA (με έδρα την Ατλάντα), η όποια ανοίγει γραφεία στην Αυστραλία. Μέσα σε 3 χρόνια αναλαμβάνει επικεφαλής του γραφείου.
Το 1987 αποτελεί για τον κ. Κούκη χρονιά ορόσημο. Ιδρύει δική του εταιρεία, τη CTW, όμως εκείνη ακριβώς τη χρονιά τα χρηματιστήρια βρίσκονται σε μεγάλη κρίση. Έχει επενδύσει πάνω από 1,5 εκατ. δολάρια και τα χάνει σχεδόν όλα.

http://neoskosmos.com/

Με ελληνική «πινελιά» το νέο Airbus A350

Η ALTHOM θα αναπτύξει στην Πάτρα τα τεχνικά εγχειρίδια συντήρησης και εξαρτημάτων του αεροσκάφους

patra

Είκοσι επτά νέοι επιστήμονες οι οποίοι εργάζονται στην εταιρεία αεροναυπηγικής ALTHOM Engineering ΕΠΕ στην Πάτρα ετοιμάζονται να αναλάβουν τη σχεδίαση των τεχνικών εγχειριδίων για επιλεγμένα τμήματα του νέου Airbus A350.

Πρόκειται για το πρώτο σημαντικό διεθνές συμβόλαιο που αναλαμβάνει η θυγατρική της ΑLTHOM GmbH, την οποία ίδρυσε στα τέλη του 2012 ο έλληνας επιχειρηματίας και μηχανικός από το Αμβούργο κ. Αλκιβιάδης Θωμάς.
«Η ομάδα μας στην Πάτρα μεγάλωσε, μετακομίσαμε σε νέο χώρο με πολλαπλάσιο εμβαδόν και πλέον θα είμαστε 27 άτομα – στην πλειονότητά τους μηχανικοί – από εννέα πέρυσι»σημειώνει ο κ. Θωμάς μιλώντας προς «Το Βήμα».

Η πρώτη μεγάλη δουλειά της ALTHOM προέκυψε έπειτα από την ανάθεση στη μητρική της ΑLTHOM GmbH της ανάπτυξης διαφόρων τεχνικών εγχειριδίων για το Airbus Α350. Η εταιρεία από το Αμβούργο ξεκινά να παραδίδει στην Airbus τον Σεπτέμβριο.

Η μονάδα της Πάτρας θα αναλάβει τη δημιουργία δύο εγχειριδίων. Το πρώτο αφορά τη συντήρηση του αεροσκάφους (maintenance manual) και το δεύτερο τον αναλυτικό κατάλογο των εξαρτημάτων, γνωστότερο ως IPD (Illustrated Parts Description). Η συγγραφή των εγχειριδίων των αεροσκαφών δεν είναι κάτι απλό. Πρόκειται για ιδιαίτερα δύσκολη και πολυσύνθετη διαδικασία, η οποία συνεπάγεται την «ακτινογραφία» του αεροπλάνου. Κάθε manual γράφεται για κάθε αεροσκάφος ξεχωριστά και με την ολοκλήρωση της διαδικασίας μεταφορτώνεται σε ειδική βάση δεδομένων.

Ο κ. Θωμάς εργάζεται στην αεροναυπηγική από το 1988, διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος σε πολυάριθμα πρότζεκτ της Airbus και ανέκαθεν ήθελε να επενδύσει στην Ελλάδα, την οποία άφησε στα εννέα του χρόνια, όταν το 1970 ακολούθησε τον μετανάστη πατέρα του στη Γερμανία και άφησε πίσω του το χωριό του, τον Αγιο Βλάσιο Ηγουμενίτσας. Το 2010 ίδρυσε την ALTHOM στο Αμβούργο.

Η ALTHOM συνεργάζεται με την Airbus στο συγκεκριμένο πρότζεκτ ως υπεργολάβος της Rheinmetall, η οποία έχει αναλάβει για λογαριασμό της αεροδιαστημικής εταιρείας μέρος του έργου του A350.

Οπως λέει, η εταιρεία δημιουργεί τα σχέδια και όλη την τεχνική τεκμηρίωση για τα υποσυστήματα των αεροσκαφών και όχι μόνο, γνώση η οποία στη συνέχεια περνάει στα τεχνικά τους εγχειρίδια και αποτελεί μια δουλειά που γίνεται από ελάχιστες εταιρείες στην Ευρώπη. Το μεγαλύτερο μερίδιο παραγγελιών, όπως λέει, αφορά πρωτίστως την Πολιτική Αεροπορία, αν και σιγά-σιγά η εταιρεία εισέρχεται και στο στρατιωτικό κομμάτι.

Ο κ. Θωμάς επέλεξε την περιοχή του Επιστημονικού Πάρκου της Πάτρας καθώς πιστεύει ότι το πανεπιστήμιο της πόλης θα παρέχει πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό και θα συνεργάζεται με την εταιρεία. Αλλωστε κατέληξε εκεί έπειτα από προσεκτικό «φιλτράρισμα» πανεπιστημιακών τμημάτων της Ελλάδας αλλά και έπειτα από την προτροπή ελλήνων επιστημόνων της Γερμανίας.

Ο ιδρυτής της ALTHOM είναι πεπεισμένος για την επιτυχία του εγχειρήματος καθώς πιστεύει ότι «αφού μπορούν να τα κάνουν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί μπορούμε κι εμείς».«Χρειάζεται καλή οργάνωση και πίστη στο όραμα. Και φυσικά ένα καλό business plan, διότι στο τέλος οι αριθμοί πρέπει να είναι σωστοί» τονίζει μιλώντας για το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης των μηχανικών στη χώρα μας.

«Το πιο δύσκολο είναι η καλή φήμη που έχουμε χάσει ως χώρα στο εξωτερικό» εξηγεί ο κ. Θωμάς και τονίζει ότι η χώρα μας θα πρέπει να ακολουθήσει την εμπειρία χωρών όπως η Πολωνία ή η Τουρκία που προσπάθησαν σκληρά και κατάφεραν να δημιουργήσουν μια βιομηχανική βάση.

Οι καλύτεροι πελάτες του πολυαναμενόμενου αεροσκάφους έρχονται μέχρι στιγμής από τον Περσικό Κόλπο. Η Qatar έχει παραγγείλει 80 κομμάτια και η Etihad 62.

 

http://www.tovima.gr/