WillingtobeGreek

Εκεί να δώσεις την καρδιά σου….

Archive for ελληνιδα καθηγητρια

Ελληνίδα επιστήμονας δημιουργεί πρωτοποριακό τέστ

eksofullo-ellhnida-mesa

Η Πελαγία Ειρήνη Γκούμα ή Περένα για τους Αμερικάνους φίλους της, είναι καθηγήτρια και Διευθύντρια του Κέντρου Νανο-υλικών και Ανάπτυξης Αισθητήρων του Τμήματος Materials Science and Engineering στο State University of New York (SUNY) Stony Brook.

Η έρευνα της επικεντρώνεται σε επιλεκτικούς χημικούς ανιχνευτές, βιοαισθητήρες και υβριδικούς νανοανιχνευτές για τα ηλεκτρονικά συστήματα της όσφρησης και των εφαρμογών της νανοϊατρικής. Γεννήθηκε στην Ελλάδα, σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης Προχωρημένη Μηχανική Υλικών και συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Liverpool και στο Πανεπιστήμιο του Birmingham. Πολλές πατέντες της έχουν εγκριθεί αλλά ακόμα περισσότερες βρίσκονται στη διαδικασία έγκρισης.

ellhnas-epishmonas-1

Μάλιστα, στις 2 Οκτωβρίου 2012, η ομάδα της επελέγη για μια τριετή επιχορήγηση από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ (NSF) για την ανάπτυξη μιας εξατομικευμένης συσκευής για το άσθμα που χρησιμοποιεί νανοτεχνολογία για την ανίχνευση γνωστών βιοδεικτών φλεγμονής των αεραγωγών στην αναπνοή. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα απλό τεστ που μέσω της αναπνοής θα μπορεί να αισθανθεί όταν μια κρίση άσθματος μπορεί να χτυπήσει!

Η Πελαγία Ειρήνη Γκούμα σε συνεργασία με τους συνεργάτες της αναπτύσσει επίσης μια φορητή συσκευή για τους διαβητικούς που θα επιτρέπει στο ασθενή απλά να φυσήξει στη συσκευή για την παρακολούθηση του σακχάρου στο αίμα, παρά να ακολουθήσει την επώδυνη διαδικασία με το τσίμπημα του δαχτύλου.

ellhnida-epistmonas-2

Το 2013, έλαβε το βραβείο ”Richard M. Fulrath”, που αναγνωρίζει επιστήμονες για την προσφορά τους στην έρευνα. «Είναι μεγάλη τιμή να έχω επιλεγεί για αυτό το βραβείο και να έχω αναγνωριστεί από τους συναδέλφους μου», είπε η λαμπρή αυτή επιστήμονας από την Ελλάδα. «Το πεδίο της νανο-τεχνολογίας διαθέτει αστείρευτη δυναμική για τόσες πολλές πολύτιμες τεχνολογίες στο μέλλον.”

«Είμαι πολύ περήφανος για την καθηγήτρια Γκούμα και την διάκριση της», δήλωσε ο Yacov Shamash, Πρύτανης του Κολεγίου Μηχανικής και Εφαρμοσμένων Επιστημών. Είναι ένας ηγέτης στον τομέα των νανοϋλικών και αυτό το βραβείο θα της χαρίσει διεθνές κύρος στο χώρο για τα επιτεύγματά της.” Η Πελαγία Ειρήνη Γκούμα έχει διατελέσει καθηγήτρια στην Ιαπωνία, στην Ιταλία και σε αρκετά Πανεπιστήμια των ΗΠΑ.

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/ta-nea-ths-omogeneias

Ελληνίδα επιστήμονας αποκωδικοποίησε το DNA δύο μαμούθ

imerisia_LARGE_t_1061_44046196

Διεθνής επιστημονική ομάδα με επικεφαλής την ελληνίδα ερευνήτρια Ελευθερία Παλκοπούλου «διάβασε» το πλήρες γονιδίωμα του μαλλιαρού μαμούθ.

Το επίτευγμα, μεταξύ άλλων, αποκαλύπτει πως τα μαμούθ γνώρισαν ένα μάλλον μοναχικό τέλος, αφού υπέφεραν δύο μεγάλες πληθυσμιακές συρρικνώσεις, προτού εξαφανιστούν τελείως.

Η Ελευθερία Παλκοπούλου είναι παλαιοβιολόγος του Τμήματος Ζωολογίας του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης και του Τμήματος Βιοπληροφορικής και Γενετικής του Σουηδικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας.

Η ομάδα αποτελείται από ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Σουηδία, τον Καναδά και τη Ρωσία. Έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Current Biology», όπου ανέλυσαν δείγματα καλοδιατηρημένου DNA από δύο μαμούθ. Το ένα ζούσε πριν από περίπου 4.300 χρόνια στην αρκτική νήσο Βράνγκελ της Ρωσίας και το άλλο στη βορειοανατολική Σιβηρία πριν από 44.800 χρόνια.

«Από ένα μόνο μαμούθ μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες για όλον τον πληθυσμό τους» τονίζει η Παλκοπούλου.
Το νεότερο μαμούθ εμφάνιζε πολύ μικρότερη γονιδιακή ποικιλομορφία στο γονιδίωμα του σε σχέση με το παλαιότερο, γεγονός που σημαίνει ότι πλέον ο πληθυσμός των μαμούθ ήταν μικρός και τα ζώα υποχρεώνονταν να ζευγαρώσουν σε ένα στενό κύκλο. Η γενετική ανάλυση οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τα μαμούθ γνώρισαν μια σημαντική πληθυσμιακή πίεση πριν από 250.000 έως 300.000 χρόνια, κατά την Μέση ή Πρώιμη Πλειστόκαινο, για άγνωστους λόγους. Μια δεύτερη και σοβαρότερη πληθυσμιακή συρρίκνωση έλαβε χώρα πιο πρόσφατα, πριν από 12.000 χρόνια, κοντά στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, μετά την οποία τα μαμούθ ποτέ δεν ανέκαμψαν. Ύστερα από το δεύτερο αυτό συμβάν, υπολογίζεται ότι επιβίωσαν μόνο 300 έως 1.000 μαμούθ. Από αυτά, ένας μικρός πληθυσμός άντεξε στη Νήσο Βράγκελ επί 6.000 χρόνια, αφότου όλα τα ηπειρωτικά μαμούθ είχαν πια πεθάνει.

D4C4EFB9CD5283B08387AF065E71F0F6

Οι ερευνητές θα συνεχίσουν να αναλύουν δείγματα DNA από διαφορετικές χρονικές περιόδους, για να φωτίσουν καλύτερα την εξελικτική ιστορία των μαμούθ, τα οποία είχαν εμφανισθεί στη Γη πριν από περίπου 700.000 χρόνια στη Σιβηρία, επεκτεινόμενα στη συνέχεια σε όλη σχεδόν τη Βόρεια Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική. Παραμένει θέμα επιστημονικής διαμάχης αν η εξαφάνισή τους οφειλόταν πρωτίστως σε κλιματολογικές συνθήκες (άνοδος της θερμοκρασίας) ή στο μαζικό κυνήγι τους από τους ανθρώπους.

Εξάλλου, οι ερευνητές παραδέχθηκαν πως η ανάγνωση του γονιδιώματος θα βοηθήσει τις προσπάθειες άλλων επιστημόνων να «αναστήσουν» τα μαμούθ μέσω κλωνοποίησης, δημιουργώντας ένα έμβρυο μαμούθ στο εργαστήριο.

«Προτού απαντήσουμε στο κατά πόσο κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό στο εγγύς μέλλον, υπάρχουν σημαντικά ηθικά ζητήματα που πρέπει πρώτα να εξετασθούν. Πόσα μαμούθ θα χρειάζονταν για να είναι βιώσιμος ένας πληθυσμός τους; Δεν θα ήταν καλύτερα οι προσπάθειες να στραφούν στη διατήρηση ζωντανών ειδών που κινδυνεύουν;» δήλωσε η Ελληνίδα καθηγήτρια στο Reuters.

Η Παλκοπούλου αποφοίτησε το 2006 από το Τμήμα Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Σουηδία, στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Πρόσφατα πήρε το διδακτορικό της από το Σουηδικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.

http://www.pygmi.gr/

Έλληνες επιστήμονες δημιούργησαν καταλύτες από χρυσό για καθαρή ενέργεια

H ελληνίδα καθηγήτρια Μαρία Φλυτζάνη-Στεφανοπούλου και ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής Μάνος Μαυρικάκης στην ομάδα επιστημόνων που δημιούργησαν καταλύτες από χρυσό.

ellines-eftiaksan-xrusous-katalutes-gia-kathari-energeia.w_l

Νέοι καταλύτες που βασίζονται στον χρυσό μπορούν να αποτελέσουν μια ακόμα λύση για την παραγωγή καθαρής ενέργειας με την εφαρμογή τους σε οχήματα που τροφοδοτούνται από κυψέλες καυσίμου υδρογόνου.

Τους πρωτοποριακούς καταλύτες ανέπτυξε ερευνητική ομάδα στις ΗΠΑ, με επικεφαλής την ελληνίδα καθηγήτρια του Τμήματος Χημικής και Βιολογικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Ταφτς της Μασαχουσέτης, Μαρία Φλυτζάνη-Στεφανοπούλου. Μέλος της ερευνητικής ομάδας είναι επίσης ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής Μάνος Μαυρικάκης από το Τμήμα Χημικής και Βιολογικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Μάντισον του Ουισκόνσιν.

Οι καταλύτες αποτελούνται από μια μοναδική δομή επιμέρους διάσπαρτων ατόμων χρυσού, συνδεδεμένων μέσω οξυγόνου με άτομα νατρίου ή καλίου, πάνω σε ένα υπόστρωμα υλικών από πυρίτια (οξείδιο του πυριτίου). Όταν χρησιμοποιούνται για την παραγωγή υδρογόνου, οι νέοι καταλύτες εμφανίζουν ανάλογη λειτουργικότητα και σταθερότητα με τους υπάρχοντες καταλύτες από νανοσωματίδια πολυτίμων μετάλλων πάνω σε σπάνιες γαίες.

Μάλιστα είναι πολύ φθηνότεροι καθώς χρειάζονται μικρότερες ποσότητες πολύτιμων μετάλλων, ενώ η διασπορά ατόμων χρυσού ή πλατίνας σε υπόστρωμα οξειδίων κάποιου μετάλλου, όπως το πυρίτιο, μπορεί να αξιοποιηθεί για νέου τύπου καταλύτες μέγιστης αποδοτικότητας, που μπορούν να λειτουργήσουν σε θερμοκρασίες έως 200 βαθμούς Κελσίου.

Οι νέοι καταλύτες μπορούν να αξιοποιηθούν μελλοντικά για την παραγωγή καθαρού υδρογόνου σε συσκευές και οχήματα που χρησιμοποιούν κυψέλες υδρογόνου, πράγμα που θα επιτρέψει την παραγωγή πιο καθαρής ενέργειας, προστατεύοντας το περιβάλλον. Επίσης θα μπορούσαν να υποκαταστήσουν τους συμβατικούς καταλύτες που χρησιμοποιούνται σε διάφορες χημικές διαδικασίες.

Όπως δήλωσε στο Science Express η κα. Φλυτζάνη-Στεφανοπούλου “δεδομένης της σπανιότητας των πολύτιμων μετάλλων και των εξωφρενικών δαπανών για την επεξεργασία των καυσίμων, αυτά τα νέα (καταλυτικά) συστήματα είναι πολλά υποσχόμενα για την εξεύρεση βιώσιμων λύσεων στο πεδίο της ενέργειας παγκοσμίως”.

Ποιά είναι η Μαρία Φλυτζάνη – Στεφανοπούλου

Η Μαρία Φλυτζάνη Στεφανοπούλου είναι καθηγήτρια Χημικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Tufts και υπεύθυνη του εργαστηρίου Ενέργειας και νανο-καταλυτών. Η ρηξικέλευθη έρευνα της πάνω στην παραγωγή καθαρής ενέργειας τιμήθηκε με το «Robert and Marcy Haber Endowed Professorship in Energy Sustainability in the School of Engineering (SOE)». Σκοπός της έρευνας της είναι να σχεδιαστούν καταλύτες που μπορούν να επιταχύνουν τις αντιδράσεις και να παράγουν υδρογόνο, το καύσιμο του μέλλοντος, όπως έχει χαρακτηριστεί πιο επαρκώς και πιο γρήγορα. Επίσης, προσπαθεί να δημιουργήσει πιο «καθαρά» βιοκαύσιμα μέσα από μια διαδικασία που χρησιμοποιεί βιομάζα και καταλύτες για να παράγει ρευστοποιημένο αέριο.

Αν η έρευνα της στεφθεί με επιτυχία, θα επηρεάσει σημαντικά την ενεργειακή επάρκεια. Έχει δεχθεί δεκάδες βραβεία για την έρευνα της, συμπεριλαμβανομένων διακρίσεων από την Αμερικανική Ένωση για την Ανάπτυξη της Επιστήμης και του Αμερικανικού Ινστιτούτου Χημικών Μηχανικών. Το 1987 τιμήθηκε από τη NASA, με το Space Act Award and Certificate of Recognition. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της πάνω στην Χημική Μηχανική στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα και το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο της Μιννεσότα. Από το 1994 βρίσκεται στο Chemical Engineering Faculty of Tufts University. Πριν εργαζόταν στο Τμήμα Χημικής Μηχανικής του MIT και στο Jet Propulsion Laboratory στην Πασαντίνα.

http://www.thetoc.gr/