WillingtobeGreek

Εκεί να δώσεις την καρδιά σου….

Archive for ελληνικοτητα

Η άνοιξη του ελληνικού Graphic design

gogreek-kathimerini-01--3-thumb-large

Με έµφαση στη συσκευασία και πηγή έµπνευσης, την παράδοση, οι δηµιουργοί της χώρας µας αποδεικνύουν ότι ο κλάδος έχει πάρει τα πάνω του, όπως κατέγραψαν και τα πρόσφατα Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής & Εικονογράφησης.

«Το επίπεδο του ελληνικού graphic design είναι σταθερά καλό τα τελευταία χρόνια. Και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι τα γραφιστικά γραφεία διακρίνονται πια σε διεθνείς διαγωνισµούς», δηλώνει ο ∆ηµήτρης Φακίνος, εκδότης του περιοδικού +design και διοργανωτής των Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής & Εικονογράφησης (ΕΒΓΕ). Αφορµή για τη συζήτησή µας η 14η απονοµή των βραβείων στις αρχές του µήνα, που επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για έναν ακόµη δηµιουργικό κλάδο της χώρας µας ο οποίος έχει πάρει τα πάνω του. Λογότυπα, παραγωγή εντύπων, εικονογραφήσεις, συσκευασίες, αφίσες, εξώφυλλα δίσκων, καταχωρίσεις και ψηφιακές εφαρµογές δίνουν το βαθµό ανάπτυξης καθώς και την έκταση του ταλέντου της εγχώριας παραγωγής οπτικής επικοινωνίας.

O µεγάλος νικητής ήταν το G Design Studio (το οποίο τιµήθηκε µε το Μέγα ΕΒΓΕ). Το γραφείο της χρονιάς (το 2013 είχε τιµηθεί ξανά µε το ίδιο βραβείο) συγκέντρωσε τις περισσότερες βραβεύσεις, αποσπώντας ακόµη έξι ΕΒΓΕ και επτά επαίνους. «∆ουλεύουµε µε το συναίσθηµα και αυτό εγγυάται επιτυχία. Είναι σηµαντικό να βάζεις ψυχή στην οπτική επικοινωνία», µας εξηγεί ο 49χρονος Μιχάλης Γεωργίου, καθηγητής Γραφιστικής και διευθυντής της πολυβραβευµένης εταιρείας που ιδρύθηκε το 2006. «Οι διακρίσεις αυτές αποδεικνύουν ότι στην περίοδο της κρίσης είµαστε εδώ και δηµιουργούµε, προσπαθώντας να δώσουµε τον καλύτερό µας εαυτό», καταλήγει.

«Έκρηξη» στη συσκευασία

Το ντιζάιν είναι ο χώρος που ενώνει την τέχνη και την αισθητική µε την οικονοµία. Αραγε, πού έχουν περισσότερη έφεση οι Έλληνες σχεδιαστές; «Στη συσκευασία. Ισως επειδή έχει πάει προς τα εκεί η ελληνική αγορά. Υπάρχει έκρηξη ενδιαφέροντος από µικρούς και µεσαίους παραγωγούς, οι οποίοι στρέφονται στο ντιζάιν ως ένα όχηµα που θα τους επιτρέπει να εξάγουν µε καλύτερο τρόπο τα προϊόντα τους», απαντά ο ∆ηµήτρης Φακίνος. Παράγοντες της αγοράς, όµως, σχολιάζουν το φαινόµενο του overdesign, που πολλές φορές έχει ως αποτέλεσµα κάτω από το λουξ περίβληµα να «κρύβεται» το ίδιο το προϊόν. Κάτι τέτοιο γίνεται σε κάποιες περιπτώσεις µε τις συσκευασίες του λαδιού.

∆εν είναι τυχαίο, λοιπόν, που το G Design Studio συµµετείχε στο διαγωνισµό µε ένα µπουκάλι ξιδιού πάνω στο οποίο έγραφε «Οχι άλλο λάδι». Πρόκειται για ένα έξυπνο σχόλιο γι’ αυτή την υστερία. «Στην Ελλάδα, όταν κάτι έχει επιτυχία, το αντιγράφουν. Οι επιτυχηµένες ιδέες καταλήγουν έτσι να γίνονται αποτυχία. Πόσα frozen yogurt µπορούµε να “επικοινωνήσουµε”; Πρέπει εµπορικά να αρχίζουµε να σκεφτόµαστε και άλλα πράγµατα», σχολιάζει ο Μιχάλης Γεωργίου.

Η ελληνικότητα «πουλάει»

Η ντόπια γραφιστική δηµιουργία διαθέτει, επίσης, τη φαντασία για να ανατρέπει τα κλισέ της παραδοσιακής εικονογραφίας των τουριστικών σουβενίρ. Το Χρυσό Εικονογράφησης απονεµήθηκε στο Yonas Design για τη δουλειά του «Gogreek collectibles»: µπουκαλάκια ούζου απεικονίζουν ανθρώπινες φιγούρες µε παραδοσιακές φορεσιές από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. «Γενικώς δεν συµµετέχουµε σε διαγωνισµούς», εξηγεί ο δηµιουργικός διευθυντής του γραφείου, Γεώργιος Γιώνας. «Όµως αυτή ήταν µια δουλειά που µας άρεσε πάρα πολύ. Ξεκινήσαµε να τη σχεδιάζουµε πριν από 3 χρόνια. Υστερα από µια µακρά περίοδο διερεύνησης και πολλούς πειραµατισµούς, καταφέραµε να φτιάξουµε µια συσκευασία που δεν µοιάζει µε καµιά άλλη. Καταφέραµε να γίνεται προϊόν η ίδια η συσκευασία (και όχι το περιεχόµενο)». Γιατί η ελληνικότητα «πουλάει» τελευταία στο ντιζάιν; «Η χώρα µας είναι από πλευράς λαογραφίας και ιστορίας µια ανεξάντλητη πηγή έµπνευσης. Όµως, όταν κανείς πειραµατίζεται µε σύµβολα, οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός. Η µεγάλη πρόκληση για εµάς ήταν να σχεδιάσουµε κάτι εµφανώς σύγχρονο, το οποίο, όµως, θα σέβεται απόλυτα την παράδοση», τονίζει ο Γ. Γιώνας.

Βιβλία και εξώφυλλα δίσκων

Η γραφιστική παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερη άνθηση και στον τοµέα του πολιτισµού. Η Εκθεση Βιβλίου της Αθήνας, το Μέγαρο Μουσικής, η Στέγη Γραµµάτων και Τεχνών, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και άλλοι πολιτιστικοί φορείς ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο για το ποιος θα έχει το καλύτερο πρόγραµµα ή αφίσα. Τι άλλο παρατηρήσαµε στα φετινά ΕΒΓΕ; Οτι πλάι στους παλιούς δηµιουργούς και στα καταξιωµένα γραφεία υπάρχουν φρέσκα δηµιουργικά µυαλά που αξίζουν την προσοχή µας. Οπως η περίπτωση της αρχιτέκτονος Βασιλικής-Μαρίας Πλαβού, η οποία απέσπασε δύο ΕΒΓΕ για τον καλλιτεχνικό κατάλογο «Φirma Gypsy Globales» της εικαστικού Μαρίας Παπαδηµητρίου. Αλλά και η Ιφιγένεια Βασιλείου, που σπούδασε γραφιστική στα ΤΕΙ και κάνει µεταπτυχιακό στις ψηφιακές µορφές τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών. Εκείνη κέρδισε το ΕΒΓΕ στην κατηγορία «Εξώφυλλο δίσκου» («Marginalia» των Baby Guru) και πήρε έπαινο για ένα κοµψό βιβλίο που παρουσιάζει τους πρωταγωνιστές της κβαντικής επιστήµης (Πανεπιστηµιακές Εκδόσεις Κρήτης).

Πώς εξηγείται, λοιπόν, αυτή η πρόοδος στον ελληνικό γραφιστικό κλάδο; «Ανοιξαν πολλά µικρά γραφεία, των οποίων η δουλειά στηρίζεται στην αγάπη και στο πάθος και όχι στην εµπορικότητα. Επίσης, οι διακρίσεις Ελλήνων δηµιουργών στο εξωτερικό βοηθούν να κρατούν το επίπεδο ψηλά», καταλήγει ο 34χρονος Αρης Τούτσας από το Bob Studio, ένα γραφείο που δίνει έµφαση στη φρέσκια και παιχνιδιάρικη εικονογράφηση.

ΣΕΛΑΝΑ ΒΡΟΝΤΗ

http://www.kathimerini.gr/

Λουκάς Μίστελης: «Ηρωάς μου είναι ο μέσος Έλληνας που αγωνίζεται για την καθημερινότητά του»

loukasmistelis1-thumb-large

 

Ο Λουκάς Μίστελης είναι καθηγητής Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου και Διαιτησίας και διευθυντής της Σχολής Διεθνούς Διαιτησίας στο Queen Mary University του Λονδίνου.

Γιατί πολλοί Έλληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

∆ιότι εργάζονται σκληρά. Ακόµη, είναι φιλόδοξοι, υπερήφανοι και βρίσκονται σε περιβάλλοντα αξιοκρατικά. Παρά τις κριτικές που γενικά ακούγονται, η δηµόσια παιδεία στην Ελλάδα παραµένει καλή και οι ελληνικές οικογένειες, µολονότι έχουν αυξηµένες οικονοµικές δυσκολίες, επενδύουν στην εκπαίδευση των παιδιών. Οταν πήγα στο εξωτερικό, ποτέ δεν ένιωσα ότι υστερούσα έναντι των ντόπιων συµφοιτητών µου (και µετέπειτα συναδέλφων µου) σε µόρφωση, ταυτόχρονα όµως δούλευα πιο πολύ από εκείνους.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Με άγγιξε άµεσα µέσα από την ασθένεια της µητέρας µου, τώρα εκλιπούσης, που νοσηλεύτηκε σε αθηναϊκά νοσοκοµεία. Επίσης, βλέπω σε φίλους, συγγενείς και συναδέλφους την αγωνία και την απογοήτευση, στους νέους την απαισιοδοξία και την έλλειψη ελπίδας.

Σε τι ελπίζετε;

Η χώρα να βγει από την οικονοµική και πολιτική κρίση που τη µαστίζει και οι Έλληνες να συνεχίσουµε να διαπρέπουµε παγκοσµίως, αλλά και να γίνουµε πιο ανεκτικοί µε τους ξένους και µε τις ιδέες µε τις οποίες δεν συµφωνούµε.

Η ελληνικότητα είναι αίσθηµα ή συνείδηση;

Είναι βίωµα που εµπεριέχει και το αίσθηµα, και τη συνείδηση. Χαρακτηρίζεται από τη σηµασία των οικογενειακών και φιλικών δεσµών, την κοινωνικότητα και την εσωστρέφεια, τη βυζαντινή χαρµολύπη, το πάθος και τη δραµατικότητα στις αντιδράσεις, το πνεύµα και την εγγενή θρησκευτικότητα, τη φιλοξενία και τη γενναιοδωρία, την υπερηφάνεια, το φιλότιµο, αλλά και την έπαρση, τον οχαδερφισµό, τη µισαλλοδοξία.

Γιατί φύγατε; Και µε ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;

Έφυγα µε υποτροφίες για µεταπτυχιακές σπουδές το ’90 στη Γαλλία και τη Γερµανία και στη συνέχεια στην Ιαπωνία. Στο εξωτερικό εγκλιµατίστηκα πολύ γρήγορα και, µε τις προοπτικές που υπήρξαν για επαγγελµατική αποκατάσταση, η επιστροφή µου δεν ήταν εφικτή. ∆εν την αποκλείω βέβαια, αλλά είµαι πια στην Αγγλία πολλά χρόνια και έχω ρίζες επαγγελµατικές και κοινωνικές.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Εζησα στη Γερµανία για έξι χρόνια και µετά στην Πολωνία και την Ουκρανία. Στο Λονδίνο βρίσκοµαι 15 χρόνια. Στοιχεία της ζωής στη Βρετανία που µε επηρέασαν είναι η µεθοδικότητα, ο δηµόσιος διάλογος, η ευθύτητα, οι ήπιοι τόνοι, η εργατικότητα, η αίσθηση της ιεραρχίας, η αξιοκρατία και η κοινωνική συνείδηση. Ωστόσο, ποτέ δεν ξεχνώ ότι ο παππούς µου ήταν κάτοικος Μεγίστης.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Τη συνάντηση µε φίλους για καφέ, τις συζητήσεις για τα πολιτικά, τον τακτικό εκκλησιασµό, το σεβασµό για την οικογένεια – και ελπίζω τη φιλοξενία και το φιλότιµο.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Η αλήθεια είναι ότι δεν ενηµερώνοµαι συχνά για την ελληνική τέχνη. Πάντα µε συγκινεί η µουσική του Χατζιδάκι και της Ελένης Καραΐνδρου, η φωνή της ∆ήµητρας Γαλάνη και της Χαρούλας Αλεξίου, αλλά και των Γιάννη Κότσιρα και Αλκίνοου Ιωαννίδη. Αγαπώ τη ζωγραφική του Σταθόπουλου, του Φασιανού και του Μυταρά.

Εάν ήταν στο χέρι σας να αλλάξετε ένα πράγµα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Θα καταργούσα τα «παράθυρα» στην τηλεόραση και θα προσπαθούσα να χαµηλώσουν οι τόνοι στις συζητήσεις.

Τι πιο µικρό ελληνικό αγάπησα.

Τον ελληνικό καφέ και τα ντολµαδάκια.

Ο Έλληνας ήρωάς µου.

Ο ανώνυµος Έλληνας µετανάστης. Ο µέσος Έλληνας που αγωνίζεται για την καθηµερινότητά του. Από τους κλασικούς, ο Αριστοτέλης και ο Θουκυδίδης – το ενδιαφέρον για τον τελευταίο µού το ενέπνευσε ο καθηγητής µου στο σχολείο, ο Νίκος Κατσαώρας. Οφείλω πολλά στους δασκάλους και τους καθηγητές µου.

http://www.kathimerini.gr/

 

Αδαμάντιος Νικολόπουλος: «Η πυξίδα στην καρδιά του Έλληνα είναι πάντα στραμμένη στην πατρίδα»

adamnikolopoulos1-thumb-large

Ο Αδαμάντιος Νικολόπουλος είναι σύμβουλος Στρατηγικών Επενδύσεων και Χρηματοδότησης Εργων Ενέργειας και Υποδομών, ιδρυτής και CEO της ADN Capital Ventures, Inc., στο Σαν Φρανσίσκο.

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό; 

Διότι τους δίνεται η δυνατότητα ν’ αγωνιστούν σκληρά σε αξιοκρατικά περιβάλλοντα και να αναδείξουν τον πραγματικό εαυτό τους. Ο Ελληνας, με τη συναισθηματική διανόησή του, μπορεί να ενσωματώνεται σε συστήματα παραγωγικής εργασίας με άμεσα πρακτικά αποτελέσματα. Αφοσιώνεται στο αντικείμενο του ενδιαφέροντός του, συχνά με πάθος, και σκέφτεται δίχως φραγμούς, οπότε δημιουργεί τα μέγιστα. Μαθαίνει να δαμάζει τον ατίθασο και αυθόρμητο χαρακτήρα του, υπερνικά τους φόβους του και προσφέρει ένα συνδυασμό ηθικών αξιών, ακούραστης δραστηριότητας, ευφυούς, πολύπλευρης σκέψης, καθώς και χιούμορ.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Τη συναισθάνομαι μέσω της οικογένειάς μου. Εχει τραυματιστεί η εθνική μας ταυτότητα και αξιοπρέπεια. Το οικονομικό περιβάλλον έχει γίνει απρόβλεπτο για όλους. Παρά ταύτα, η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες υπέρβασης. Το παλιό σύστημα απέτυχε, ήλθε η ώρα για ένα νέο αξιοκρατικό σύστημα διοίκησης, με διαφάνεια και σωστή διαχείριση. Πώς αλλιώς θ’ αφήσουμε τον τόπο καλύτερο απ’ ό,τι τον παραλάβαμε;

Σε τι ελπίζετε;

Στη δύναμη της πίστης και των πράξεων για ένα καλύτερο αύριο μέσω θετικής σκέψης – κάθε μέρα που ξημερώνει είναι ένα θείο δωρο. Ελπίζω επίσης στην οικογένεια, στην υπερπροσπάθεια και την τόλμη κατά τον άνισο πόλεμο, στην υπευθυνότητα και την αριστεία. Στην ανασυγκρότηση, στις δύσκολες στιγμές, αντίποδα της αλαζονείας, της υποκρισίας, της τεμπελιάς. Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση; Η καρδιά του Ελληνα έχει… ενσωματωμένη πυξίδα, που είναι συνεχώς στραμμένη προς τη χώρα του – αυτό δεν είναι αίσθημα; Είναι ακόμη αυτεπίγνωση και σαφής αντίληψη από πού προερχόμαστε και ποιος είναι ο προορισμός μας, η προσωπική μας «Ιθάκη». Διερωτώμαι, βέβαια, εάν οι σύγχρονοι Ελληνες συμπεριφερόμαστε ως άξιοι Ελληνες.

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;

Ενιωθα την Ελλάδα γεμάτη περιορισμούς κι έφυγα σε ηλικία 17 ετών, γιατί με γοήτευε η περιπέτεια του να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου ως φοιτητής στο Μανχάταν. Αξιοποίησα ευκαιρίες και ανταποκρίθηκα με δημιουργικότητα σε παραγωγικές συνεργασίες.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Η Νέα Υόρκη ήταν μεγάλο σχολείο – η χειμαρρώδης κουλτούρα της σου ξυπνά το αίσθημα της επιβίωσης. Οι εμπειρίες και οι γνώσεις που αποκόμισα έφεραν σημαντικές ζυμώσεις στο χαρακτήρα μου, που με βοήθησαν να δοκιμάσω τις αντοχές μου και να εμπιστευτώ τον εαυτό μου. Κατάλαβα τη δύναμη του συνόλου και τι μπορεί ο άνθρωπος να καταφέρει με σωστή κηδεμονία των πόρων που του έχουν αναθέσει. Εζησα και σε άλλες μεγαλουπόλεις, τη Ζυρίχη, το Λονδίνο και το Σαν Φρανσίσκο – καθεμιά μού έδωσε μια διαφορετική «περιπέτεια ζωής».

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Προσευχή για την καινούργια μέρα -της γιαγιάς το πρώτο μάθημα-, ελληνικός καφές με φίλους, διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων, όπως τα μυθιστορήματα του Καραγάτση.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Σε ένα ταξίδι μου στην Ελλάδα γνώρισα την ποίηση της Κικής Δημουλά, καθώς και την ίδια, και με συγκλόνισε το έργο και η προσωπικότητά της. Ακόμη, ξεχωρίζω την πολύπλευρη τέχνη του Κώστα Βαρώτσου.

Εάν ήταν στο χέρι σας ν’ αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Το μνημόνιο και τους νόμους που εμποδίζουν την ανάπτυξη και τη δημιουργική επιχειρηματικότητα σε τομείς με ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για την Ελλάδα. Επίσης, θα επεδίωκα τη συμφιλίωση κράτους και πολίτη.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Ο σταυρός που μου έδωσε η γιαγιά μου λίγο πριν τη χάσουμε.

Ο Ελληνας ήρωάς μου.

Ο θείος Σταύρος Σκουρλής, βαθιά φιλοσοφημένος άνθρωπος και επιτυχημένος επιχειρηματίας στη Νέα Υόρκη. Στις χειρότερες αντιξοότητες, δεν έχανε την ελπίδα, το ζεστό χαμόγελο και το χιούμορ του. Επίσης, οι γονείς μου, που με στήριξαν στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου.

ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ

http://www.kathimerini.gr/

Πάνος Παπαπάνου: «Οι Ελληνες αξίζουμε μια καλύτερη τύχη»

panospapapanou1-thumb-large

Ο Πάνος Παπαπάνου είναι καθηγητής Οδοντιατρικής, πρόεδρος του Τομέα Στοματικών Διαγνωστικών Επιστημών, διευθυντής του τμήματος Περιοδοντολογίας στην Οδοντιατρική Σχολή του Columbia University στις ΗΠΑ

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

Γιατί βρίσκονται συνήθως σε ένα αξιοκρατικό περιβάλλον που τους παρέχει τα μέσα και τις ευκαιρίες να μορφωθούν, να καλλιεργήσουν τη δημιουργικότητα και το ταλέντο τους και να δεχτούν θετικές επιδράσεις από καταξιωμένους ανθρώπους του κλάδου τους. Όποιος αποφασίσει να δουλέψει σκληρά σε έναν τέτοιο χώρο έχει σαφώς περισσότερες πιθανότητες να πετύχει και να διακριθεί απ’ ό,τι στην Ελλάδα.

09PRGBusMtg_3

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Λυπάμαι που το λέω, αλλά με έχει κάνει να αμφιβάλλω για την κρίση και τις πολιτικές επιλογές του σημερινού Ελληνα. Και άλλες ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν ανάλογες κρίσεις, αλλά μάλλον βγαίνουν δυναμωμένες. Εχω την εντύπωση ότι, παρά τις ασύλληπτες θυσίες των Ελλήνων, δεν δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για την επανίδρυση μιας σύγχρονης, «φυσιολογικής» ευρωπαϊκής χώρας, στην οποία το κράτος υπηρετεί τον πολίτη, η παιδεία λειτουργεί, η δημιουργικότητα αμείβεται, οι φόροι είναι δίκαιοι, πληρώνονται από όλους και πιάνουν τόπο. Ηθελα να ελπίζω ότι η κρίση θα αναδείκνυε ηγέτες αντάξιους των περιστάσεων, αλλά η πραγματικότητα είναι δυστυχώς διαφορετική…

Σε τι ελπίζετε;

Στο ότι θα απαλλαγούμε σύντομα από τους κάθε είδους ανειλικρινείς δημαγωγούς, πολιτικούς καιροσκόπους και θα συσπειρωθούμε γύρω από νέους ηγέτες, οι οποίοι θα καταλύσουν το παρόν πελατειακό κράτος. Οι Ελληνες αξίζουμε μια καλύτερη τύχη. Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση; Είναι και τα δύο αναμφισβήτητα, τουλάχιστον για μένα. Είναι ένα αμάλγαμα ιστορίας, γλώσσας, πολιτιστικής κληρονομιάς, θάλασσας, ήλιου και βέβαια οικογενειακών δεσμών. Μη με ρωτήσετε, όμως, τι από όλα αυτά είναι αίσθημα και τι συνείδηση, διότι δεν νομίζω ότι μπορώ να τα ξεχωρίσω…

Papapanou

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;

Μετά την αποφοίτησή μου από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, έφυγα στη Σουηδία για να κάνω διετείς σπουδές στην Περιοδοντολογία, το 1985. Τότε έμεινα για διδακτορικό, πήρα θέση στο πανεπιστήμιο του Göteborg, συνέχισα μεταδιδακτορικές σπουδές στην Αμερική και ξαναγύρισα στη Σουηδία για μερικά χρόνια. Μετακόμισα τελικά στη Νέα Υόρκη το 1998, αφού εκεί γνώρισα την Ελληνίδα γυναίκα μου, στο Πανεπιστήμιο Columbia, το οποίο είχα επισκεφτεί για να δώσω μια διάλεξη. Επιχείρησα να γυρίσω στο ελληνικό πανεπιστήμιο λίγο μετά το 2000, αλλά δεν κατέστη δυνατό, για λόγους που θα προτιμούσα να μη σχολιάσω… Επί του παρόντος δεν έχω σχέδια επαναπατρισμού, με γεμίζει η δουλειά μου στο Columbia και τα δύο παιδιά μου είναι σε σχολική ηλικία, που σημαίνει ότι απαιτείται σταθερότητα.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Θα έλεγα και η δεύτερη… και η τρίτη χώρα μου… Είχα πολύτιμες εμπειρίες τόσο στη Σουηδία, όπου διέμεινα για 13 χρόνια, όσο και στην Αμερική, σε προσωπικό και σε επαγγελματικό επίπεδο. Το σημαντικότερο ήταν η δυνατότητα που μου δόθηκε να βρεθώ αντιμέτωπος με τη «διαφορετικότητα», να έρθω σε επαφή με ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο και να ταξιδέψω πολύ.

236a0165sm400

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Πίνω καφέ φραπέ… Μου θυμίζει πάντοτε καλοκαιρινές διακοπές στην Ελλάδα.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Το έργο δεν είναι πρόσφατο, αλλά η εμπειρία είναι σχετικά πρόσφατη: πέρυσι το καλοκαίρι, στα αρχαία Στάγειρα, μια συναυλία με τη «Ρωμαϊκή» και τη «Λαϊκή Αγορά» του Μάνου Χατζιδάκι. Ο φίλος μου, ο Μίλτος Παπαστάμου, έπαιζε βιολί, μεταξύ άλλων συνθέσεων, και το συμφωνικό έργο του Χατζιδάκι «Στα βουνά της Αιτωλίας». Είναι απλώς υπέροχο…

Εάν ήταν στο χέρι σας να αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Τη φορολογική μας συνείδηση.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Τον μικρό ιππέα του Αρτεμισίου στο Αρχαιολογικό Μουσείο.

Ο Ελληνας ήρωάς μου.

Ο Τρελαντώνης.

Πηγή: Καθημερινή

Κώστας Παπασουλιώτης: «Στην Ελλάδα το ποιον γνωρίζεις είναι πιο σημαντικό από το τι κάνεις»

kostaspapasouliotis-thumb-large

Ο δρ Κώστας Παπασουλιώτης είναι κτηνίατρος, αν. καθηγητής Εργαστηριακής Διαγνωστικής στη Σχολή Κτηνιατρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, στην Αγγλία.

Γιατί πολλοί Έλληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

Στο εξωτερικό οι κανόνες και οι κώδικες επικοινωνίας -όπως και οι εργασιακές σχέσεις- είναι συνήθως απλοί και σαφείς. Η γραφειοκρατία είναι περιορισμένη και οι άνθρωποι που κάποιος συναναστρέφεται θέλουν να πετύχουν τους στόχους τους. Σε ένα τέτοιο οργανωμένο περιβάλλον οι Έλληνες, οι οποίοι από τη φύση τους είναι εργατικοί, προσαρμόσιμοι και ενθουσιώδεις, πραγματικά προοδεύουν.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Κυρίως συναισθηματικά, αφού η οικογένειά μου και οι φίλοι μου επηρεάζονται καθημερινά από αυτήν. Παράλληλα με έχει ευαισθητοποιήσει σε θέματα πολιτικά και κοινωνικά, που είτε δεν ήξερα ότι υφίστανται είτε τα κατανοούσα πολύ επιφανειακά. Αισθάνομαι ακόμη ότι η κρίση της Ελλάδας με έχει κάνει πιο συνειδητοποιημένο πολίτη στην Αγγλία.

Σε τι ελπίζετε;

Σε μια κοινωνία της οποίας επίκεντρο θα είναι ο άνθρωπος, οι αξίες και οι ανάγκες του.

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Και τα δύο, ανάλογα με τα βιώματα του καθενός· μπορεί επίσης να είναι και τρόπος ζωής.

Γιατί φύγατε;

Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα; Εφυγα γιατί ήθελα να σπουδάσω και να γίνω καλύτερος στη δουλειά μου. Σκόπευα να επιστρέψω, αλλά η επαγγελματική μου πορεία αρχικά και στη συνέχεια η αγάπη μου για τη γυναίκα μου με κράτησαν στο εξωτερικό. Θα γυρνούσα εάν μπορούσα να κάνω στην Ελλάδα αυτά που κάνω τώρα στην Αγγλία και φυσικά μόνο μαζί με την οικογένειά μου.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Στον τρόπο που αντιμετωπίζω προβλήματα. Τώρα «πιάνω» τον εαυτό μου να αφιερώνει περισσότερο χρόνο και ενέργεια στην αναζήτηση λύσεων. Παλιότερα θα ξόδευα το χρόνο και τη σκέψη μου προσπαθώντας να διαπιστώσω ποιος ή και τι φταίει.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου περνούσα τα καλοκαίρια μου κάτω από τον ήλιο, στις ελληνικές θάλασσες. Ζω στην Αγγλία 25 χρόνια τώρα, αλλά κάθε καλοκαίρι κάνω ακριβώς το ίδιο.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Η υπέροχη μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη στις «Νύφες» του Παντελή Βούλγαρη.

Εάν ήταν στο χέρι σας να αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Την αντίληψη ότι το ποιος είσαι και ποιον γνωρίζεις είναι πιο σημαντικό και με περισσότερη αξία από το τι κάνεις.

Το πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Το άσπρο φλιτζανάκι του καφέ.

Ο Έλληνας ήρωάς μου.

Οι γονείς μου, γιατί είναι εκείνοι που με επηρέασαν περισσότερο ως άνθρωπο.

ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ

http://www.kathimerini.gr/

Ελεν Χρίστου: «Εχω πίστη στη δημιουργικότητα και την εργατικότητα των Ελλήνων»

helenchristou1-thumb-large

H Ελεν Χρίστου είναι επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Harvard και διευθύντρια του προγράμματος Νεογνολογίας.

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

Οι Ελληνες που διαπρέπουν τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό είναι εκείνοι που έχουν ταλέντο, πειθαρχία και δουλεύουν σκληρά. Αυτά θεωρώ ότι είναι τα χαρακτηριστικά που συνοδεύουν κάθε επιτυχημένη πορεία. Στο εξωτερικό, ωστόσο, υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες και μεγαλύτερες διακρίσεις.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Με στενοχωρεί όπως όλους, μολονότι βρίσκομαι μακριά. Αλλά είμαι αισιόδοξη, διότι έχω πίστη στη δημιουργικότητα και την εργατικότητα των Ελλήνων.

Σε τι ελπίζετε;

Σε μια επιστροφή στις αξίες, όπως και στα διδάγματα της ιστορίας και της θρησκείας μας.

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Συνείδηση.

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;

Εφυγα γιατί αναζήτησα ευκαιρίες επαγγελματικής εκπαίδευσης που δεν μου ήταν άμεσα διαθέσιμες στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο. Θα γύριζα εάν η πατρίδα με είχε ανάγκη και αυτό το ένιωθα – και αν πίστευα ότι είχα κάτι σημαντικό να προσφέρω.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Η Αμερική με έκανε να απεχθάνομαι την έπαρση και την αλαζονεία αλλά και την ψευδοταπεινοφροσύνη. Εμαθα να λέω τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Τον απογευματινό ύπνο, όταν βέβαια μου επιτρέπει το πρόγραμμα της εργασίας μου.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Η μουσική και οι στίχοι του Αλκίνοου Ιωαννίδη.

Εάν ήταν στο χέρι σας ν’ αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Τη μαγκιά των αντρών και τον υπερσεξουαλισμό των γυναικών.

Το πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Το γιασεμί. Και ένα βαζάκι άμμο.

Ο Ελληνας ήρωάς μου.

Θαυμάζω επώνυμους ήρωες, αλλά είμαι ευγνώμων σε όλους τους ανώνυμους ήρωες που καθημερινά συνεισφέρουν με το έργο τους στην ευημερία των συνανθρώπων μας.

ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ

http://www.kathimerini.gr/

Αθανάσιος Κρυστάλλης: «Η Ελλάδα μάς πλασάρει τα αυτονόητα ως… παροχές»

kontalis-thumb-large

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

Γιατί είμαστε σκληρά εργαζόμενοι σε αξιοκρατικά περιβάλλοντα, όπου μας δίνονται ευκαιρίες ανέλιξης. Και γιατί η παραμονή μας στο εξωτερικό είναι ταυτόσημη με την καταξίωση – είμαστε εκεί για να πετύχουμε.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Αμεσα λόγω της οικογένειάς μου και φίλων. Επίσης, παρακολουθώ καθημερινά από το Διαδίκτυο τα πολιτικά και κοινωνικά τεκταινόμενα. Είναι θλιβερό, έπειτα από τέτοια βαθιά οικονομική και θεσμική κρίση, οι «προεστοί» του τόπου να μη θορυβούνται και να μην τολμούν το γενναίο βήμα της διάρρηξής τους με τα παλαιά, θεμελιωμένα συμφέροντα. Ισως τώρα να έχουμε μια ιστορική ευκαιρία για μια Ελλάδα πραγματικά ευρωπαϊκή. Νιώθω ότι η ελληνική κοινωνία ωρίμασε ξαφνικά, σαν να ξύπνησε από έναν εφιάλτη. Είδε όμως στον καθρέφτη το πραγματικό της πρόσωπο;

Σε τι ελπίζετε;

Στη θετική πλευρά των ανθρώπων. Στη σκληρή δουλειά και στην ανταμοιβή της. Στην κατάλυση της δημαγωγίας, του καιροσκοπισμού, του οχαδερφισμού, του λαϊκισμού.

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Και τα δύο. Αίσθημα που πραγματώνεται μέσα από τις μνήμες μας. Συνείδηση μέσα από την εκπαίδευση, την εθνική, γλωσσική και ιστορική κληρονομιά που λαμβάνει κανείς ζώντας στη μητροπολιτική Ελλάδα.

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε πίσω;

Εφυγα γιατί δεν μπορούσα να προχωρήσω. Ημουν «μικρός», ίσως και «λίγος» για το ελληνικό σύστημα, «ανίκανος» να προσφέρω αυτά που απαιτούσε ή να το «φοβίσω» ώστε να με πάρει στα σοβαρά. Το σύστημα στη Δανία μού έδωσε ευκαιρίες τις οποίες απέδειξα ότι αξίζω. Ο πόθος της επιστροφής είναι μεγάλος. Ως προϋπόθεση θα έβαζα τα αυτονόητα: ύστερα από ένα καλό… restart που θα διαγράψει νοσηρές καταστάσεις, η αξιοπρέπεια και η αξιοκρατία να είναι αυτά που θα πρυτανεύσουν.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Στη Δανία έμαθα να δοκιμάζω τις αντοχές μου, όπως και να διεκδικώ τα αυτονόητα, αυτά που η Ελλάδα μάς πλασάρει ως «παροχές». Ακόμη, πίστεψα στον εαυτό μου και στην καλή προαίρεση των γύρω μου. Η Δανία με εμπιστεύτηκε, μου έδωσε την ευκαιρία να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο αντιπροσωπεύοντάς τη σε πολλά fora διεθνώς, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τη δική μου οπτική της διαφορετικότητας και της αίσθησης του να είσαι πολίτης του κόσμου. Στους Δανούς εκτίμησα την απλότητα και την ανεπιτήδευτη ειλικρίνειά τους.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Από φοιτητής στο Αριστοτέλειο, είχα παράδοση τον σαββατιάτικο καφέ στην πόλη με φίλους. Αυτήν τη συνήθεια την κρατώ και εδώ, τώρα πια με την οικογένειά μου.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε;

Με συναρπάζει το πάντρεμα διαφορετικών ρευμάτων στην ελληνική πολιτιστική δημιουργία – από τον Τσιτσάνη στους Stereo Nova, από τη Διδώ Σωτηρίου στον Μάρκαρη, από τον Φίνο στον Λάνθιμο, από τον Βάρναλη στον Καστοριάδη, από τον Βαμβακάρη στον Μητρόπουλο.

Εάν ήταν στο χέρι σας να αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Δεν θέλω να δαιμονοποιήσω την ατομικότητα, αλλά μια πιο συλλογική συνείδηση θα μας έκανε ειλικρινά αλληλέγγυους και με πιο κοινά οράματα για τον τόπο.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Τα ζεστά απογεύματα στα νησιά με δροσερή βανίλια υποβρύχιο.

Ο Ελληνας ήρωάς μου.

Ο αδερφικός μου φίλος, ο Δημήτρης, από τη Θεσσαλονίκη. Η φιλία του με σημάδεψε ως προσωπικότητα και θα του είμαι αιώνια ευγνώμων για τις ατελείωτες συζητήσεις της φοιτητικής μας ζωής, συνήθως στο δρόμο για το σπίτι έπειτα από κλάμπινγκ. Μετά, ο Κωνσταντίνος Τζούμας, περσόνα της αστικής και κοσμοπολίτικης Αθήνας, γκουρού της αισθητικής και του αυτοσαρκασμού.

ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ

http://www.kathimerini.gr/